ନଵନୀତଵିଲିପ୍ତାଙ୍ଗୋ ନଵନୀତନଟୋ ଽନଘଃ
ନବନୀତ ଲେପିଥିବା ଅଙ୍ଗ, ନବନୀତ ସହ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା, ନିର୍ମଳ।
ଷୋଡଶସ୍ତ୍ରୀସହସ୍ରେଶସ୍ତ୍ରିଭଙ୍ଗୀ ମଧୁରାକୃତିଃ
ଷୋଡ଼ଶ ହଜାର ମହିଳାଙ୍କ ନାଥ, ତିଣିଭାବେ ବଙ୍କିଥିବା, ମଧୁର ରୂପ।
ଵତ୍ସପାଲନସଂଚାରୀ ଧେନୁକାସୁରମର୍ଦ୍ଦନଃ
ବଛା ଚରାଇ ଘୁରୁଥିବା, ଧେନୁକାସୁରକୁ ଦଳନ କରିଥିବା।
ଉତ୍ତାଲତାଲଭେତ୍ତା ଚ ତମାଲଶ୍ଯାମଲା କୃତିଃ
ଉଚ୍ଚ ତାଳଗଛ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ତମାଳ ଗଛ ପରି ଶ୍ୟାମ ରୂପ।
ଇଲାପତିଃ ପରଞ୍ଜ୍ଯୋତିର୍ଯାଦଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଯଦୂଦ୍ଵହଃ
ଇଲାପତି, ପରମ ଜ୍ୟୋତି, ଯଦୁମାନ୍ୟର ମୁଖ୍ୟ, ଯଦୁମାନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନାଚଲୋଦ୍ଧର୍ତ୍ତା ଗୋପାଲଃ ସର୍ଵପାଲକଃ
ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇଥିବା, ଗୋପାଳ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା।
ମଧୁହା ମଥୁରାନାଥୋ ଦ୍ଵାରକାନାଥକୋ ବଲୀ
ମଧୁ ଦାନବଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ମଥୁରାର ନାଥ, ଦ୍ୱାରକାର ନାଥ, ବଳବାନ।
ସ୍ଯମନ୍ତକମଣେର୍ହର୍ତ୍ତା ନରନାରାଯଣାତ୍ମକଃ
ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ନେଇଥିବା, ନର ଓ ନାରାୟଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ମୁଷ୍ଟିକାସୁରଚାଣୂରମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦଃ
ମୁଷ୍ଟିକ ଓ ଚାଣୂର ଦାନବଙ୍କ ସହ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅନାଦି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଚ କୃଷ୍ଣାଵ୍ଯସନକର୍ଷକଃ
ଆଦିହୀନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏବଂ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା।
ଵିଦୁରାକ୍ରୂରଵରଦୋ ଵିଶ୍ଵରୂପପ୍ରଦର୍ଶକଃ
ବିଦୁର ଓ ଅକୃରଙ୍କୁ ବର ଦେଇଥିବା, ବିଶ୍ୱରୂପ ଦେଖାଇଥିବା।
ସୁଭଦ୍ରାପୂର୍ଵଜୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଭୀଷ୍ମମୁକ୍ତିପ୍ରଦାଯକଃ
ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଭାଇ, ବିଷ୍ଣୁ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବା।
ଵୃଷଭାସୁରଵିଧ୍ଵଂସୀ ବକାରିର୍ବାଣବାହୁକୃତ୍
ବୃଷଭ ଦାନବଙ୍କୁ ନାଶ କରିଥିବା, ବକାସୁରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ବାଣଙ୍କ ହସ୍ତ ତିଆରି କରିଥିବା।
ପାର୍ଥସାରଥିରଵ୍ଯକ୍ତୋ ଗୀତାମୃତମହୋଦଧିଃ
ପାର୍ଥଙ୍କ ସାରଥି, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଗୀତାର ଅମୃତର ବିଶାଳ ସାଗର।
ଦାମୋଦରୋ ଯଜ୍ଞଭୋକ୍ତା ଦାନଵୈଦ୍ରଵିନାଶନଃ
ଦାମୋଦର, ଯଜ୍ଞର ଭୋଗତା, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କ ଅହଂକାର ନାଶ କରୁଥିବା।
ଜଲକ୍ରୀଡାସମାସକ୍ତଗୋପୀଵସ୍ତ୍ରାପହାରକଃ
ଜଳକ୍ରୀଡ଼ାରେ ଲିନ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ନେଇଥିବା।
ସର୍ଵତୀର୍ଥାନ୍ମକଃ ସର୍ଵଗ୍ରହରୂପୀ ପରାତ୍ପରଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ସାର, ସମସ୍ତ ଗ୍ରହର ରୂପ, ସର୍ବୋପରି।
କୃଷ୍ଣୋନ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତେନ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗୀତାମୃତଂ ପୁରା
ପୁରାତନ କାଳରେ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଗୀତାର ଅମୃତ ଶୁଣିଥିବା କୃଷ୍ଣ।
କୃଷ୍ଣପ୍ରେମାମୃତଂ ନାମ ପରମାନନ୍ଦଦାଯକମ୍
କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମର ଅମୃତ, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ଦାନଂ ଵ୍ରତଂ ତପସ୍ତୀର୍ଥଂ ଯତ୍କୃତଂ ତ୍ଵିହ ଜନ୍ମନି
ଏହି ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ଦାନ, ବ୍ରତ, ତପ, ତୀର୍ଥ ଆଦି କରାଯାଇଛି।
ପୁତ୍ରପ୍ରଦମପୁତ୍ରାଣାମଗତୀ ନାଂ ଗତିପ୍ରଦମ୍
ଯାହା ସନ୍ତାନହୀନଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉଛି, ଅଗତିମାନଙ୍କୁ ଗତି ଦେଉଛି।
ଶିଶୂନାଂ ଗୋକୁଲାନାଂ ଚ ପୁଷ୍ଟିଦଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଗୋକୁଳର ଶିଶୁମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଦେଉଥିବା, ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ାଇଥିବା।
ଅନ୍ତେ କୃଷ୍ଣସ୍ମରଣଦଂ ଭଵତାପତ୍ରଯାପହମ୍
ଶେଷବେଳେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ଜୀବନର ତିନିପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ଦୂର ହୁଏ।
କୃଷ୍ଣାଯ ଯାଦଵେନ୍ଦ୍ରାଯ ଜ୍ଞାନମୁଦ୍ରାଯ ଯୋଗିନେ
ଯାଦବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାୟକ, ଜ୍ଞାନର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ—
ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ମହାଦେଵି ଜପନ୍ନେଵ ଦିଵା ନିଶମ୍
ହେ ମହାଦେବୀ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦିନ ଓ ରାତି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—
ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଃ ପରିଵୃତଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିସମୃଦ୍ଧିମାନ୍
ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଏତାଵଦୁକ୍ତୋ ଭାଗଵାନନନ୍ତୋ ମୂର୍ତ୍ତିସ୍ତୁ ସଂକର୍ଷଣସଂଜ୍ଞିତା ଵିଭୋ
ଏପରି କହିଲେ ଅନନ୍ତ ଭଗବାନ, ଯାହାଙ୍କ ରୂପ ସଂକର୍ଷଣ ନାମରେ ପରିଚିତ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ଆନନ୍ଦ ପୂର୍ଣ୍ଣଂବୁନିଧୌ ନିମଗ୍ନାଃ ସଭାଜଯାମାସୁରହୀଶ୍ଵରଂ ତମ୍
ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦର ସାଗରରେ ବିଲୀନ ହୋଇ ସେମାନେ ସେଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ଧରାଧରାଯାପି କୃପାର୍ଣଵାଯ ଶେଷାଯ ଵିଶ୍ଵପ୍ରଭଵେ ନମସ୍ତେ
ଧରା ଓ ପାହାଡ଼ର ଆଧାର, କୃପାର ସାଗର, ସେଷ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଭଵାଦୃଶା ଦୀନଦଯାଲଵୋ ଵିଭୋ ସମୁଦ୍ଧରନ୍ତ୍ଯେଵ ନିଜାନ୍ହି ସଂନତାନ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ପରି ଦୟାଳୁ ମନେ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ଭକ୍ତମାନେକୁ ସଦା ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।