ଦଦର୍ଶ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ଭାର୍ଗଵଃ କୁଂଭଜାଶ୍ରମମ୍
ଭାର୍ଗବ କୁମ୍ଭଜଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
କୁଟରୈରର୍ଜୁନୈର୍ନିଂବୈଃ ପାରିଭଦ୍ରଧଵେଗୁଦୈଃ
ସେଠା ଅର୍ଜୁନ, ନିମ୍ବ, ପାରିଭଦ୍ର, ଧବ, ଗୁଡ଼ା ଗଛରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ର ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଵୈ ରାମୋ ହ୍ଯକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ସେଠାରେ ରାମ ଅଭିଯାନ କଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହରେ କୌଣସି ଆଘାତ ନଥିଲା।
ସ୍ତିମିତୋଦସରଃ ପ୍ରଖ୍ଯଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ, ଜଣେ ଚିରକାଳ ବ୍ରହ୍ମର ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ, ନିରବ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ହ୍ରଦ ସମାନ।
ନନାମ ଚ ମହାରାଜ ସ୍ଵାଭିଧାନଂ ସମୁଚ୍ଚରନ୍
ଏବଂ, ହେ ମହାରାଜ, ସେ ନିଜ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନମସ୍କାର କଲେ।
ତାଦ୍ଵିଦ୍ଧି ପ୍ରଣିପାତେନ ନମସ୍ତେ ଲୋକଭାଵନ
“ମୋର ପ୍ରଣାମ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଏଭଳି ଜାଣ। ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।”
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵାଗତମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତସ୍ମାଯାସନମାଦିଶତ୍
ସେ ଦେଖି, ସ୍ବାଗତ ଶବ୍ଦ କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବସିବାକୁ ଆସନ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଶଲଂ ତପସଶ୍ଚ କୁଲସ୍ଯ ଚ
ସେ ଆସନ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା, ତପସ୍ୟା ଏବଂ ବଂଶ ପରିଚୟ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଭଵତ୍ସଂଦର୍ଶନାଦୀଶ କୁଶଲଂ ମମ ସର୍ଵତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାରୁ ମୋର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭଲ ହେଲା।
ମୃଗଶ୍ଚୈକୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ମଧ୍ଯମେ ପୁଷ୍କରେ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ମୁଁ ମଧ୍ୟମ ପୁଷ୍କରରେ ଏକଟି ହରିଣକୁ ଦେଖିଲି।
ତଚ୍ଛୂତ୍ଵା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ଭଵଚ୍ଛରଣମାଗତଃ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କର ଶରଣକୁ ଆସିଲି।
ଶିଵେନ ଦତ୍ତଂ କଵଚ ମମ ସାଧଯତୋ ଗୁରୋ
ହେ ଗୁରୁ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା କବଚକୁ ମୁଁ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଛି।
ନ ଚ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ତୋ ଽହଂ ତନ୍ମେ ତ୍ଵଂ କୃପଯା ଵଦ
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସଫଳତା ପାଇନି; ଦୟାକରି ତାହାର କାରଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
କ୍ଷଣଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମହାରାଜ ମୃଗୋକ୍ତଂ ଜ୍ଞାତଵାନ୍ ହୃଦା
ମହାରାଜା କିଛି ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ହୃଦୟରେ ହରିଣ କହିଥିବା କଥା ବୁଝିଲେ।
ଵିଚାର୍ଯାଶ୍ଵାସଯାମାସ ଭାର୍ଗଵଃ ସ୍ଵଵଚୋମୃତୈଃ
ଭାର୍ଗବ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ନିଜର ଅମୃତ ଭଳି କଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚ ରିତେ ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ, ଭାର୍ଗବଙ୍କ କଥା ବ୍ୟତୀତ, ଏହିଟି ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଉଵାଚ ଭାର୍ଗଵଂ ରାମମଗସ୍ତ୍ଯଃ କୁଂଭସଂଭଵଃ
କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଭାର୍ଗବ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଂ ଯେନ ତ୍ଵଂ ଶୀଘ୍ରମେଵ ସମାପ୍ନୁଯାଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ପାଇପାରିବ।
ଯୋ ଯତେତ ନରସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵତି ସତ୍ଵରମ୍
ଯିଏ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ସଫଳତା ପାଏ।
ପାତାଲଂ ନାଗରାଚୈନ୍ଦ୍ରୈଃ ଶୋଭିତଂ ପରଯା ମୁଦା
ପାତାଳ ନାଗମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।
ସନକାଦ୍ଯା ନାରଦଶ୍ଚ ଗୌତମୋ ଜାଜଲିଃକ୍ରତୁଃ
ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ନାରଦ, ଗୌତମ, ଯାଜଲି ଓ କ୍ରତୁ,
ଏତେ ଽନ୍ଯେ ଚ ମହାସିଦ୍ଧା ଵାତ୍ସ୍ଯାଯନମୁଖା ଦ୍ଵିଜ
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାସିଦ୍ଧମାନେ, ଭାଟ୍ସ୍ୟାୟନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ହେ ଦ୍ବିଜ,
ତଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ନାଗୈନ୍ଦ୍ରୈଃ ସହ ସିଦ୍ଧୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ
ସେମାନେ ନାଗଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମହାତ୍ମା ସିଦ୍ଧମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଯେଯଂ ଭୂମିର୍ମହାଭାଗ ଭୂତଧାତ୍ରୀ ସ୍ଵରୂପିଣୀ
ହେ ମହାଭାଗ, ଏହି ଭୂମି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଧାରଣ କରେ ଓ ନିଜର ଆକୃତି ରଖିଛି।
ଯଦ୍ଯତ୍ପୃଚ୍ଛତି ସା ଭୂମିଃ ଶେଷଂ ସାକ୍ଷାନ୍ମହୀଧରମ୍
ଏହି ଭୂମି ଯାହା ପଚାରେ, ସେ ସିଧାସଳଖ ମହୀଧର ଶେଷଙ୍କୁ ପଚାରେ।
ମଯା ତତ୍ର ଶ୍ରୁତଂ ଵତ୍ସ କୃଷ୍ଣପ୍ରେମାମୃତଂ ଶୁଭମ୍
ସେଠାରେ, ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି, ହେ ବତ୍ସ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନେଇ ପ୍ରେମର ଶୁଭ ଅମୃତ।
ଵାରାହାଦ୍ଯଵତାରାଣାଂ ଚରିତଂ ପାପନାଶନମ୍
ବରାହ ଓ ଅନ୍ୟ ଅବତାରମାନଙ୍କର କାହାଣୀ ପାପକୁ ନଶ୍ୟ କରେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ଧରା ଵତ୍ସ ପ୍ରତ୍ଦୃଷ୍ଟା ତଂ ଧରାଧରମ୍
ସବୁ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁନିଆ, ଧରା ଏହି ଧରାଧିପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଲଙ୍କୃତଂ ଜନ୍ମ ପୁଂସାମପି ନନ୍ଦଵ୍ରଜୌକସାମ୍
ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଣିଷମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୋଭାପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଜଯୋପାଧିନିଯୁକ୍ତାନି ସଂତି ନାମାନ୍ଯନେକଶଃ
ବିଜୟର ଉପାଧି ସହିତ ବହୁତ ନାମ ଅଛି।