ଵିରରାମ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ପଶ୍ଯନ୍ରାମମନା ତୁରଃ
ସେ ଶାନ୍ତ ମନେ ରହି, ରାମଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦେଖି, ନିରବ ହେଲେ।
ଵିସ୍ମିତୋ ଽଭୂଚ୍ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗନ୍ତୁଂ କୃତମତିସ୍ତଥା
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ମନେ ଧରିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ନିତ୍ଯକ୍ରିଯାଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରତସ୍ଥେ ହର୍ଷିତୋ ଭୃଶମ୍
ସେ ସ୍ନାନ କରି ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ବହୁତ ଖୁସିରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସିଂହସ୍ଯ ସଂପ୍ରହାରେମ ଵିସ୍ମିତେନ ମହାତ୍ମନା
ସେ ମହାତ୍ମା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ସିଂହ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ମାଧ୍ଯାହ୍ନିକୀଂ ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ଚକା ରାତିମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସନ୍ଧ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ କଲେ।
ତାଵତ୍ତତ୍ପୃଷ୍ଠସଂଲଗ୍ନଂ ମୃଗଯୁଗ୍ମମୁପାଗତମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ପଛରେ ଦୁଇଟି ହରିଣ ଆସିଲେ।
ପଶ୍ଯତୋ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯାଗାଦଗସ୍ତ୍ଯାଶ୍ରମସଂମୁଖମ୍
ଭାର୍ଗବ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରକୁ ଗଲେ।
ଵିପଦ୍ଗତଂ ପୁଷ୍କରଂ ତୁ ପଶ୍ଯମାନୋ ମହାମନାଃ
ସେ ମହାମନା ଏକ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିଥିବା ପୋଖରୀକୁ ଦେଖି ତାହାକୁ ନଜର ଦେଲେ।
ଗତ୍ଵୋପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଶୁଚ୍ଯଂଭୋ ଜଗାମାଗସ୍ତ୍ଯସଂଶ୍ରଯମ୍
ସେଠାକୁ ଗଲେ, ପବିତ୍ର ପାଣିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ରୀନ୍ସଂପୂରଯିତୁଂ କୁଣ୍ଡାନଗ୍ନିହୋତ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ଵିଧେଃ
ସେ ନିୟମିତ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ପାଇଁ ତିନିଟି ପାତ୍ର ପୁରଣ କରିବାକୁ ଗଲେ।
ଦଦର୍ଶ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ଭାର୍ଗଵଃ କୁଂଭଜାଶ୍ରମମ୍
ଭାର୍ଗବ କୁମ୍ଭଜଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
କୁଟରୈରର୍ଜୁନୈର୍ନିଂବୈଃ ପାରିଭଦ୍ରଧଵେଗୁଦୈଃ
ସେଠା ଅର୍ଜୁନ, ନିମ୍ବ, ପାରିଭଦ୍ର, ଧବ, ଗୁଡ଼ା ଗଛରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ର ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଵୈ ରାମୋ ହ୍ଯକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ସେଠାରେ ରାମ ଅଭିଯାନ କଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହରେ କୌଣସି ଆଘାତ ନଥିଲା।
ସ୍ତିମିତୋଦସରଃ ପ୍ରଖ୍ଯଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ, ଜଣେ ଚିରକାଳ ବ୍ରହ୍ମର ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ, ନିରବ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ହ୍ରଦ ସମାନ।
ନନାମ ଚ ମହାରାଜ ସ୍ଵାଭିଧାନଂ ସମୁଚ୍ଚରନ୍
ଏବଂ, ହେ ମହାରାଜ, ସେ ନିଜ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନମସ୍କାର କଲେ।
ତାଦ୍ଵିଦ୍ଧି ପ୍ରଣିପାତେନ ନମସ୍ତେ ଲୋକଭାଵନ
“ମୋର ପ୍ରଣାମ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଏଭଳି ଜାଣ। ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।”
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵାଗତମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତସ୍ମାଯାସନମାଦିଶତ୍
ସେ ଦେଖି, ସ୍ବାଗତ ଶବ୍ଦ କହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବସିବାକୁ ଆସନ ଦେଲେ।
ଦଦୌ ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଶଲଂ ତପସଶ୍ଚ କୁଲସ୍ଯ ଚ
ସେ ଆସନ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା, ତପସ୍ୟା ଏବଂ ବଂଶ ପରିଚୟ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଭଵତ୍ସଂଦର୍ଶନାଦୀଶ କୁଶଲଂ ମମ ସର୍ଵତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାରୁ ମୋର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭଲ ହେଲା।
ମୃଗଶ୍ଚୈକୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ମଧ୍ଯମେ ପୁଷ୍କରେ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ, ମୁଁ ମଧ୍ୟମ ପୁଷ୍କରରେ ଏକଟି ହରିଣକୁ ଦେଖିଲି।
ତଚ୍ଛୂତ୍ଵା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ଭଵଚ୍ଛରଣମାଗତଃ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଆପଣଙ୍କର ଶରଣକୁ ଆସିଲି।
ଶିଵେନ ଦତ୍ତଂ କଵଚ ମମ ସାଧଯତୋ ଗୁରୋ
ହେ ଗୁରୁ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା କବଚକୁ ମୁଁ ଅଭ୍ୟାସ କରୁଛି।
ନ ଚ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ତୋ ଽହଂ ତନ୍ମେ ତ୍ଵଂ କୃପଯା ଵଦ
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସଫଳତା ପାଇନି; ଦୟାକରି ତାହାର କାରଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
କ୍ଷଣଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମହାରାଜ ମୃଗୋକ୍ତଂ ଜ୍ଞାତଵାନ୍ ହୃଦା
ମହାରାଜା କିଛି ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ହୃଦୟରେ ହରିଣ କହିଥିବା କଥା ବୁଝିଲେ।
ଵିଚାର୍ଯାଶ୍ଵାସଯାମାସ ଭାର୍ଗଵଃ ସ୍ଵଵଚୋମୃତୈଃ
ଭାର୍ଗବ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ନିଜର ଅମୃତ ଭଳି କଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚ ରିତେ ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ, ଭାର୍ଗବଙ୍କ କଥା ବ୍ୟତୀତ, ଏହିଟି ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଉଵାଚ ଭାର୍ଗଵଂ ରାମମଗସ୍ତ୍ଯଃ କୁଂଭସଂଭଵଃ
କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଭାର୍ଗବ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିଂ ଯେନ ତ୍ଵଂ ଶୀଘ୍ରମେଵ ସମାପ୍ନୁଯାଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମନ୍ତ୍ରର ସିଦ୍ଧି ପାଇପାରିବ।
ଯୋ ଯତେତ ନରସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିର୍ଭଵତି ସତ୍ଵରମ୍
ଯିଏ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ସେ ଲୋକ ଶୀଘ୍ର ସଫଳତା ପାଏ।
ପାତାଲଂ ନାଗରାଚୈନ୍ଦ୍ରୈଃ ଶୋଭିତଂ ପରଯା ମୁଦା
ପାତାଳ ନାଗମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି।