ଗତ୍ଵାରଣ୍ଯଂ ଫଲାନ୍ଯଂବୁସମିତ୍କୁଶମୃଦୋ ଽନ୍ଵହମ୍
ଆମେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ, ପ୍ରତିଦିନ ଫଳ, ପାଣି, ଜଳାଣି, କୁଶ ଓ ମାଟି ଆଣୁଥିଲୁ।
ଏକଦା ତୁ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ପର୍ଵତେ ଵନେ
ଏକଦିନ ଆମେ ସମସ୍ତେ ପାହାଡ଼ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପହଞ୍ଚିଲୁ।
ସର୍ଵେ ସ୍ନାତ୍ଵା ମହାନଦ୍ଯାମୁଷସି ପ୍ରୀତମାନସାଃ
ସକଳେ ପ୍ରଭାତେ ବଡ଼ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ମନେ ଥିଲେ।
ଶାଲସ୍ତମାଲୈଃ ପ୍ରିଯକୈଃ ପନସୈଃ କୋଵିଦାରକୈଃ
ସାଲ, ତମାଳ, ପ୍ରିୟ, ପନସ ଓ କୋବିଦାର ଗଛମାନେ ସହିତ,
ଜଂବୂଭିଃ ସହକାରୈଶ୍ଚ କଟ୍ଫଲୈର୍ବୃହତୀଦ୍ରୁମୈଃ
ଜାମୁ, ସହକାର, କଟଫଳ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛମାନେ ସହିତ,
ସ୍ନିଗ୍ଧଚ୍ଛାଯୈଃ ସମାହୃଷ୍ଟନାନାପକ୍ଷିନିନାଦିତୈଃ
ଘନ ଛାୟା, ଆନନ୍ଦ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀର ଡାକରେ ଭରିଥିବା,
ଗଚୈନ୍ଦ୍ରୈଃ ଶାରଭାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସେଵିତଂ କନ୍ଦରାଗତୈଃ
ହାତୀ, ଶାରଭ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଗୁହାରେ ରହି ଯେଉଁଠି ଆସୁଥିଲେ,
ସୁଗନ୍ଧିଭିର୍ଵୃତଂ ଚାନ୍ଯୈର୍ଵାତୋଦ୍ଧୂତପରଗିଭିଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛ, ଯାହାର ପରାଗ ବାତାସରେ ଉଡ଼ୁଥିଲା, ସେଠାରେ ଥିଲା।
ଶୃଙ୍ଗୈଃ ସମୁଲ୍ଲିଖନ୍ତଂ ଚ ଵ୍ଯୋମ କୌତୁକସଂ ଯୁତମ୍
ପର୍ବତ ଶିଖରମାନେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଉଥିଲେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଗର୍ଜ୍ଜତମିଵ ସଂସକ୍ତଂ ଵ୍ଯାଲାଦ୍ଯୈର୍ମୃଗପକ୍ଷିଭିଃ
ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ମିଶିଥିବା, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ସହିତ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା।
ନାସ୍ମାର୍ଷ୍ମ ଚାତ୍ମନାତ୍ମାନଂ ଵିଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ପରସ୍ପରମ୍
ଆମେ ନିଜକୁ ମନେ ପକାଇପାରୁନଥିଲୁ, ଏବଂ ପରସ୍ପରରୁ ଦୂରେ ଥିଲୁ।
ନିର୍ଝରାପାତ ଶିରସି ପାତୁକାମା ଜଲଂ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ଝରଣାର ପାଣି ମୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼ିବାକୁ ଆମେ ଆଗ୍ରହ କରୁଥିଲୁ।
ତତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତୋ ଯଦୃଚ୍ଛାତୋ ଜଗୃହେ ତାଂ ଭଯର୍ଦିତାମ୍
ସେଠାରେ, ଅପେକ୍ଷା ଛାଡ଼ି ଆସି, ସେ ଭୟରେ ଭୀତ ଥିବା ତାକୁ ଧରିଲେ।
ଅତ୍ଯୁଚ୍ଚଵତ୍ତ୍ଵାତ୍ପତିତୋ ମୃତଶ୍ଚୈଣୀମନୁସ୍ମରନ୍
ଅତି ଉଚ୍ଚରୁ ପଡ଼ି, ସେ ତାଙ୍କୁ ମନେ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଜାତୋ ଭଦ୍ରେ ନ ଜାନେ ଵୈ କ୍ଵ ଗାତା ଭ୍ରାତରୋ ଽଗ୍ରଜାଃ
ଭଦ୍ରେ, ମୁଁ ଜନ୍ମ ନେଲି, କିନ୍ତୁ ବଡ଼ ଭାଇମାନେ କେଉଁଠି ଗଲେ ଜାଣିନି।
ଭୂତଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଚ ତଥା ଶୃଣୁ ଭଦ୍ରେ ଵଦାମ୍ଯହମ୍
ଭଦ୍ରେ, ଗତକାଲି ଓ ଆଗାମୀ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ।
ରାମସ୍ଯାସ୍ଯ ଭଯାତ୍ସୋ ଽପି ଭକ୍ଷିତୋ ହରିଣା ଧୁନା
ଏହି ରାମଙ୍କ ଭୟରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ହରିଣ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଇଥିଲେ।
ଅଵାଭ୍ଯାଂ ତୁ ଜଲଂ ପୀତଂ ମଧ୍ଯମେ ପୁଷ୍କରେ ତ୍ଵିହ
ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମସରୋବରରେ ପାଣି ପିଇଥିଲୁ।
ତେନାନେକଭଵୋତ୍ପନ୍ନଂ ପାତକଂ ନାଶମାଗତମ୍
ତାହାରୁ ଅନେକ ଜନ୍ମ ହେଲା; ପାପ ନଶ୍ୱର ହୋଇଗଲା।
ଗମିଷ୍ଯାଵଃ ଶୁଭାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଯେଷୁ ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି
ଆମେ ଶୁଭ ଲୋକକୁ ଯିବୁ; ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ କେହି ଦୁଃଖିତ ହୁଏନାହିଁ।
ଵିରରାମ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ପଶ୍ଯନ୍ରାମମନା ତୁରଃ
ସେ ଶାନ୍ତ ମନେ ରହି, ରାମଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦେଖି, ନିରବ ହେଲେ।
ଵିସ୍ମିତୋ ଽଭୂଚ୍ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗନ୍ତୁଂ କୃତମତିସ୍ତଥା
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ମନେ ଧରିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ନିତ୍ଯକ୍ରିଯାଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରତସ୍ଥେ ହର୍ଷିତୋ ଭୃଶମ୍
ସେ ସ୍ନାନ କରି ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ବହୁତ ଖୁସିରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସିଂହସ୍ଯ ସଂପ୍ରହାରେମ ଵିସ୍ମିତେନ ମହାତ୍ମନା
ସେ ମହାତ୍ମା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ସିଂହ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ମାଧ୍ଯାହ୍ନିକୀଂ ସନ୍ଧ୍ଯାଂ ଚକା ରାତିମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସନ୍ଧ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ କଲେ।
ତାଵତ୍ତତ୍ପୃଷ୍ଠସଂଲଗ୍ନଂ ମୃଗଯୁଗ୍ମମୁପାଗତମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ପଛରେ ଦୁଇଟି ହରିଣ ଆସିଲେ।
ପଶ୍ଯତୋ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯାଗାଦଗସ୍ତ୍ଯାଶ୍ରମସଂମୁଖମ୍
ଭାର୍ଗବ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରକୁ ଗଲେ।
ଵିପଦ୍ଗତଂ ପୁଷ୍କରଂ ତୁ ପଶ୍ଯମାନୋ ମହାମନାଃ
ସେ ମହାମନା ଏକ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିଥିବା ପୋଖରୀକୁ ଦେଖି ତାହାକୁ ନଜର ଦେଲେ।
ଗତ୍ଵୋପସ୍ପୃଶ୍ଯ ଶୁଚ୍ଯଂଭୋ ଜଗାମାଗସ୍ତ୍ଯସଂଶ୍ରଯମ୍
ସେଠାକୁ ଗଲେ, ପବିତ୍ର ପାଣିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ରୀନ୍ସଂପୂରଯିତୁଂ କୁଣ୍ଡାନଗ୍ନିହୋତ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ଵିଧେଃ
ସେ ନିୟମିତ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ପାଇଁ ତିନିଟି ପାତ୍ର ପୁରଣ କରିବାକୁ ଗଲେ।