ସ ମୁନିର୍ଜ୍ଞାତତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଃ ସାନୁକଂପୋ ଽଭଯପ୍ରଦଃ
ସେ ଋଷି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛନ୍ତି, କରୁଣାମୟ ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚାରିତଂ ସର୍ଵଂ ନାମଭିର୍ଗ୍ରଥିତଂ ଯତଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନାମରେ ଗଠିତ ।
ତତଃ ସଂସିଦ୍ଧ କଵଚୌ ରାଜନଂ ହୈହଯାଧିପମ୍
ତାପରେ, ସଫଳ କବଚ ସହିତ, ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କୁ ।
ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କରିଷ୍ଯତ୍ଯଵନୀଂ ପ୍ରିଯ
ସେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ସତର ଥର ରାଜାମାନେ ଠାରୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେବେ, ପ୍ରିୟେ ।
ଆତ୍ମନୋ ମୃଗଭାଵସ୍ଯ କାରଣଂ ଜ୍ଞାତଵାଂଶ୍ଚ ହ
ସେ ନିଜର ମୃଗ ହେବାର କାରଣଟି ବୁଝିପାରିଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ କଥାର ଚଉତ୍ରିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଭଗଵଦ୍ଭକ୍ତିସଂଲୀନମାନସାନୁଗ୍ରହଃ କୁତଃ
ଯେଉଁଠି ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ମନ ଲୀନ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ କିପରି କୃପା ହେବ?
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୃଗମୁଖାତ୍ସର୍ଵଂ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ମୃଗର ମୁଖରୁ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣିଲାପରେ,
ପୁନଃ ପ୍ରପଚ୍ଛ କିଂ ନାଥ ତନ୍ମେ ଵଦ ସଵିସ୍ତରମ୍
ସେ ପୁଣି ପଚାରିଲେ, "ନାଥ, ଏହି କଥାଟିକୁ ମୋତେ ବିସ୍ତୃତରେ କହନ୍ତୁ।"
ଯଥା ପୃଷ୍ଟଂ ତଯା ସୋ ଽସ୍ଯୈ ଵର୍ଣଯାମାସ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ସେ ଯେପରି ପଚାରିଥିଲେ, ସେ ତଥ୍ୟଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ସେଇ କଥା ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲେ।
ଭୂଯଃ ପ୍ରପଚ୍ଛ ତଂ କାନ୍ତଂ ଜ୍ଞାନତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥମାଦରାତ୍
ସେ ପୁଣି ଆଦର ସହିତ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ଯଦସ୍ଯ ଦର୍ଶନାତ୍ତେ ଽଦ୍ଯ ଜାତଂ ଜ୍ଞାନମତୀଦ୍ରିଯମ୍
ଆଜି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ମନରେ ଅପାର ଜ୍ଞାନ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛି।
କର୍ମଣା ଯେନ ସଂପ୍ରାପ୍ତାଵାଵାଂ ତିର୍ଯଗ୍ଜନିଂ ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, କେଉଁ କର୍ମର ଫଳରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ପଶୁ ଜନ୍ମ ପାଇଛୁ?
ଵର୍ଣଯାମାସ ଚରିତଂ ମୃଗ୍ଯଶ୍ଚୈଵାତ୍ମନସ୍ତଦା
ତାପରେ ସେ ନିଜ ଓ ମୃଗର କଥା ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲେ।
ସଂସାରେ ଽସ୍ମିନ୍ନମହାଭାଗେ ଭାଵୋ ଽସ୍ଯ ଭଵକାରଣମ୍
ଏହି ସଂସାରରେ, ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ତାଙ୍କର ପୁନର୍ଜନ୍ମର କାରଣ।
ପୁରା ଦ୍ରଵିଡଦେଶେ ତୁ ନାନାଋଦ୍ଧିସମାକୁଲେ
ପୂର୍ବେ ଡ୍ରାବିଡ ଦେଶରେ, ଯେଉଁଠି ନାନା ପ୍ରକାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ଥିଲା,
ପିତା ମେ ଶିଵଦତ୍ତୋ ଽଭୂନ୍ନାମ୍ନା ଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ମୋର ବାପାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଶିବଦତ୍ତ, ସେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିଲେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ରାମୋ ଽନୁଜସ୍ତସ୍ଯ ଧମସ୍ତସ୍ଯାନୁ ଜଃ ପୃଥୁଃ
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅ ଥିଲେ ରାମ, ତାଙ୍କ ପରେ ଭାଇ ଧର୍ମ ଓ ତା'ପରେ ପୃଥୁ।
ଉପନୀଯ କ୍ରମାତ୍ସର୍ଵାଞ୍ଛିଵଦତ୍ତୋ ମହାଯଶାଃ
ଶିବଦତ୍ତ, ଯିଏ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଉପନୟନ କରାଇଥିଲେ।
ଚତ୍ଵାରୋ ଽପି ଵଯଂ ତତ୍ର ଵେଦାଧ୍ଯଯନତତ୍ପରାଃ
ସେଠାରେ ଆମେ ଚାରିଜଣେ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲୁ।
ଗତ୍ଵାରଣ୍ଯଂ ଫଲାନ୍ଯଂବୁସମିତ୍କୁଶମୃଦୋ ଽନ୍ଵହମ୍
ଆମେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ, ପ୍ରତିଦିନ ଫଳ, ପାଣି, ଜଳାଣି, କୁଶ ଓ ମାଟି ଆଣୁଥିଲୁ।
ଏକଦା ତୁ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ସଂପ୍ରାପ୍ତା ପର୍ଵତେ ଵନେ
ଏକଦିନ ଆମେ ସମସ୍ତେ ପାହାଡ଼ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପହଞ୍ଚିଲୁ।
ସର୍ଵେ ସ୍ନାତ୍ଵା ମହାନଦ୍ଯାମୁଷସି ପ୍ରୀତମାନସାଃ
ସକଳେ ପ୍ରଭାତେ ବଡ଼ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଆନନ୍ଦିତ ମନେ ଥିଲେ।
ଶାଲସ୍ତମାଲୈଃ ପ୍ରିଯକୈଃ ପନସୈଃ କୋଵିଦାରକୈଃ
ସାଲ, ତମାଳ, ପ୍ରିୟ, ପନସ ଓ କୋବିଦାର ଗଛମାନେ ସହିତ,
ଜଂବୂଭିଃ ସହକାରୈଶ୍ଚ କଟ୍ଫଲୈର୍ବୃହତୀଦ୍ରୁମୈଃ
ଜାମୁ, ସହକାର, କଟଫଳ ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛମାନେ ସହିତ,
ସ୍ନିଗ୍ଧଚ୍ଛାଯୈଃ ସମାହୃଷ୍ଟନାନାପକ୍ଷିନିନାଦିତୈଃ
ଘନ ଛାୟା, ଆନନ୍ଦ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀର ଡାକରେ ଭରିଥିବା,
ଗଚୈନ୍ଦ୍ରୈଃ ଶାରଭାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସେଵିତଂ କନ୍ଦରାଗତୈଃ
ହାତୀ, ଶାରଭ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ଗୁହାରେ ରହି ଯେଉଁଠି ଆସୁଥିଲେ,
ସୁଗନ୍ଧିଭିର୍ଵୃତଂ ଚାନ୍ଯୈର୍ଵାତୋଦ୍ଧୂତପରଗିଭିଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛ, ଯାହାର ପରାଗ ବାତାସରେ ଉଡ଼ୁଥିଲା, ସେଠାରେ ଥିଲା।
ଶୃଙ୍ଗୈଃ ସମୁଲ୍ଲିଖନ୍ତଂ ଚ ଵ୍ଯୋମ କୌତୁକସଂ ଯୁତମ୍
ପର୍ବତ ଶିଖରମାନେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଉଥିଲେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଗର୍ଜ୍ଜତମିଵ ସଂସକ୍ତଂ ଵ୍ଯାଲାଦ୍ଯୈର୍ମୃଗପକ୍ଷିଭିଃ
ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ମିଶିଥିବା, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ସହିତ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା।