ପିତରଂ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯେଣ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚୈଵ ତିରସ୍କୃତମ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କୁ ଅପମାନିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି—
ତତ୍ପୂର୍ତିକାମୋ ହ୍ଯଗମଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପୁରା ହ୍ଯଯମ୍
ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ତ୍ଵାଜ୍ଞାଂ ସମାଦାଯ ଗତୋ ଽସୌ ଶିଵସନ୍ନିଧିମ୍
ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କରି ସେ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯାଇଲେ।
ସ କୃପାଲୁର୍ମହାଦେଵଃ ସଭାଜ୍ଯ ଭୃଗୁନନ୍ଦନମ୍
ଦୟାଳୁ ମହାଦେବ ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ସ୍ଵୀଯଂ ପାଶୁପତଂ ଚାସ୍ତ୍ରମନ୍ଯାସ୍ତ୍ରଗ୍ରାମମେଵ ଚ
ତାଙ୍କ ନିଜ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ସୋ ଽଯମତ୍ରାଗତୋ ଭଦ୍ରେ ମେତ୍ରସାଧନତତ୍ପରଃ
ଏବେ ସେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଓ ସୁମଧୁରେ, ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ।
ଶତଵର୍ଷାଣି ଚାପ୍ଯସ୍ଯ ଗତାନି ସୁମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶତ ବର୍ଷ ଚାଲିଗଲା ।
ଆତ୍ରାସ୍ତି କାରଣଂ ଭକ୍ତିଃ ସାଵ ଵୈ ତ୍ରିଵିଧା ମତା
ଏଠାରେ କାରଣ ହେଉଛି ଭକ୍ତି, ଯାହାକୁ ତିନି ପ୍ରକାରର ବୋଲାଯାଏ ।
ଶିଵସ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯାପି ଶୁକସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ଶିବ, ନାରଦ ଏବଂ ମହାନ ଶୁକଙ୍କର ଭକ୍ତି ଅଛି ।
ବଲେର୍ଵିଭୀଷଣସ୍ଯାପି ପ୍ରହ୍ଲାଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ବଳି, ବିଭୀଷଣ ଏବଂ ମହାନ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ଭକ୍ତି ଅଛି ।
ଵସିଷ୍ଠାଦିମୁନୀଶାନାଂ ମନ୍ଵାଦୀନାଂ ଶୁଭେକ୍ଷଣେ
ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାନ ଋଷିମାନେ, ମନୁମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଶୁଭ ।
ମଧ୍ଯଭକ୍ତିରଯଂ ରାମୋ ନିତ୍ଯଂ ଯମପରାଯଣଃ
ଏହି ମଧ୍ୟମ ଭକ୍ତି ହେଉଛି ରାମ, ସେ ସଦା ନିୟମରେ ଲଗି ରହିଥାନ୍ତି ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ତ୍ଵରିତଂ କାନ୍ତଂ ସା ମୃଗୀ ହୃଷ୍ଟମାନସା
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ମୃଗୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ନିକଟକୁ ଆସିଲା ।
ର୍ହଦୃଗ୍ ଜ୍ଞାନଂ ତଵ କଥଂ ସଂଜାତଂ ତଦ୍ଵଦାଧୁନା
ତୁମେ କିପରି ଆତ୍ମାଜ୍ଞାନ ପାଇଲା ? ଏହାକୁ ଏବେ କୁହ ।
ଶୃଣୁ ପ୍ରିଯେ ମହାଭାଗେ ଜ୍ଞାନଂ ପୁଣ୍ଯେନ ଜାଯତେ
ଶୁଣ, ପ୍ରିୟା, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟବତୀ; ଜ୍ଞାନ ପୁଣ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।
ପୁଣ୍ଯାତ୍ମା ଭାର୍ଗଵଶ୍ଚାଯଂ କୃଷ୍ଣାଭକ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଏହି ଭାର୍ଗବ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା, କୃଷ୍ଣଭକ୍ତ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଛନ୍ତି ।
ଅଦ୍ଯୈଵ ଵିଦିତଂ ମେ ଽଭୂଦ୍ରାସସ୍ଯାସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଆଜି ମୁଁ ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣିପାରିଲି ।
ଯଦ୍ଯତ୍କରିଷ୍ଯତେ ଚୈଵ ତଦପି ଜ୍ଞାନଗୋଚରମ୍
ସେ ଯାହା କରିବେ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛି ।
କଵଚଂ ମନ୍ତ୍ରସହିତଂ ହ୍ଯପି ଵର୍ଷାଯୁତାଯୁତୈଃ
କବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ।
କୃଷ୍ଣପ୍ରେମାମୃତଂ ନାମ ସ୍ତୋତ୍ରମୁତ୍ତମଭକ୍ତିଦମ୍
କୃଷ୍ଣପ୍ରେମାମୃତ ନାମକ ଯେଉଁ ସ୍ତୋତ୍ର, ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ।
ସ ମୁନିର୍ଜ୍ଞାତତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଃ ସାନୁକଂପୋ ଽଭଯପ୍ରଦଃ
ସେ ଋଷି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଛନ୍ତି, କରୁଣାମୟ ଏବଂ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚାରିତଂ ସର୍ଵଂ ନାମଭିର୍ଗ୍ରଥିତଂ ଯତଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନାମରେ ଗଠିତ ।
ତତଃ ସଂସିଦ୍ଧ କଵଚୌ ରାଜନଂ ହୈହଯାଧିପମ୍
ତାପରେ, ସଫଳ କବଚ ସହିତ, ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କୁ ।
ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ କରିଷ୍ଯତ୍ଯଵନୀଂ ପ୍ରିଯ
ସେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ସତର ଥର ରାଜାମାନେ ଠାରୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେବେ, ପ୍ରିୟେ ।
ଆତ୍ମନୋ ମୃଗଭାଵସ୍ଯ କାରଣଂ ଜ୍ଞାତଵାଂଶ୍ଚ ହ
ସେ ନିଜର ମୃଗ ହେବାର କାରଣଟି ବୁଝିପାରିଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଚତୁସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ କଥାର ଚଉତ୍ରିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଭଗଵଦ୍ଭକ୍ତିସଂଲୀନମାନସାନୁଗ୍ରହଃ କୁତଃ
ଯେଉଁଠି ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ମନ ଲୀନ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ କିପରି କୃପା ହେବ?
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୃଗମୁଖାତ୍ସର୍ଵଂ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ମୃଗର ମୁଖରୁ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣିଲାପରେ,
ପୁନଃ ପ୍ରପଚ୍ଛ କିଂ ନାଥ ତନ୍ମେ ଵଦ ସଵିସ୍ତରମ୍
ସେ ପୁଣି ପଚାରିଲେ, "ନାଥ, ଏହି କଥାଟିକୁ ମୋତେ ବିସ୍ତୃତରେ କହନ୍ତୁ।"
ଯଥା ପୃଷ୍ଟଂ ତଯା ସୋ ଽସ୍ଯୈ ଵର୍ଣଯାମାସ ତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ସେ ଯେପରି ପଚାରିଥିଲେ, ସେ ତଥ୍ୟଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ସେଇ କଥା ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲେ।