ଗତଂ ଵର୍ଷଶତଂ ତତ୍ର ଧ୍ଯାନଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନିତ୍ଯଦା
ସେଠାରେ ଶତବର୍ଷ ଯାଇଗଲା, ସେ ସଦା ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଥିଲେ।
ମଧ୍ଯମଂ ପୁଷ୍କରଂ ତତ୍ର ଦଦର୍ଶାଶ୍ଵର୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ମଧ୍ୟ ପୁଷ୍କରରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ଵ୍ଯାଧସ୍ଯ ମୃଗଯାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଧର୍ମତପ୍ତୋ ଽତିପୀଡିତଃ
ଧର୍ମରେ ଜଳିଥିବା ଏକ ଶିକାରୀ ଶିକାର ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ, ବହୁତ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ।
ରାମସ୍ଯ ପଶ୍ଯତସ୍ତତ୍ର ସରସସ୍ତଟମାଗତଃ
ରାମ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଝିଲିକ ପାରେ ଆସିଲେ।
ଉଭୋ ତୌ ପିବତସ୍ତତ୍ର ଜଲଂ ଶଙ୍କିତମାନସୌ
ସେଠାରେ ଦୁଇଜଣେ ଜଳ ପିଇଲେ, ମନରେ ଶଙ୍କା ରହିଥିଲା।
ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ର ସଂଵିଷ୍ଟଂ ରାମଂ ଭାର୍ଗଵନନ୍ଦନମ୍
ଭାର୍ଗବ ନନ୍ଦନ ରାମକୁ ସେଠାରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ସ ଚିନ୍ତଯାମାସ ତଦା ଶଙ୍କିତୋ ଭୃଗୁନନ୍ଦନାତ୍
ତାପରେ ସେ ଭାର୍ଗବ ପୁତ୍ର ଉପରେ ଶଙ୍କା କରି, ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କଥମେତସ୍ଯ ହନ୍ମ୍ଯେତୌ ପଶ୍ଯତୋ ମୃଗଯାମୃଗୌ
ମୁଁ କିପରି ଏହି ଦୁଇ ଶିକାର ମୃଗକୁ ହତ୍ୟା କରିପାରିବି, ରାମ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ?
ତସ୍ଥୌ ତତ୍ରୈଵ ରାମସ୍ଯ ଭଯାତ୍ସଂତ୍ରସ୍ତମାନସଃ
ସେ ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ଭୟଭୀତ ହୃଦୟରେ ସେଠାରେ ରହିଗଲା।
ତର୍କଯାମାସ ମେଧାଵୀ କିମତ୍ର ଭଯକାରଣମ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ—'ଏଠାରେ କଣ ଭୟର କାରଣ?'
କେନୈତୌ କାରଣେନାହୋ ଶଙ୍କିତୌ ଚକିତେକ୍ଷଣୌ
ଏହି ଦୁଇଜଣେ କାହିଁକି ଏମିତି ଚିନ୍ତିତ ଓ ସନ୍ଦେହଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହୁଁଛନ୍ତି?
ଚେନୈତୌ ଜଲପାନେ ଽପି ପଶ୍ଯତଶ୍ଚକିତେକ୍ଷଣୌ
ଏମିତି ଜଳ ପିଉଥିବା ବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଦୁଇଜଣେ ଚାରିପାଖରେ ସତର୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
ଲକ୍ଷଯେତେ ଖିନ୍ନସର୍ଵାଙ୍ଗୌ କମ୍ପଯୁକ୍ତୌ ଯତସ୍ତ୍ଵିମୌ
ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଥକି ଯାଇଛି ଓ ସେମାନେ କମ୍ପିତ ହେଉଛନ୍ତି ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଛି।
ଶିଷ୍ଯେଣ ସଂଯୁତୋ ରାମୋ ଯାଵତ୍ତୌ ଚାପି ସଂସ୍ଥିତୌ
ରାମ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ, ଏହି ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ରାମଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାତ୍ମାନଂ କଥାଂ ତୌ ଚକ୍ରତୁର୍ମୁଦା
ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଆନନ୍ଦରେ କଥା ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅସ୍ଯ ଵୀରସ୍ଯ ସାଂନିଧ୍ଯେ ଭଯଂ ନୈଵାଵଯୋର୍ଭଵେତ୍
ଏହି ବୀରଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ, ଆମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ କେବେ ଭୟ ହେବ ନାହିଁ।
ଦୃଷ୍ଟମାତ୍ରୋ ହି ମୁନିନା ଭସ୍ମୀଭୂତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଋଷିଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଡ଼ିଲେ ମାତ୍ର, କେହି ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ଭସ୍ମ ହୋଇଯିବେ।
ମୃଗଶ୍ଚୋଵାଚ ହର୍ଷେଣ ସମାଵିଷ୍ଟଃ ପ୍ରିଯାଂ ସ୍ଵକାମ୍
ହର୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ମୃଗଟିଏ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାକୁ କହିଲେ।
ଜାନେ ଽହମପି ରାମସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵଂ ସୁମହାତ୍ମନଃ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଜାଣେଁ, ରାମଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ମହାନ ଆତ୍ମାତ୍ୱକୁ।
ସଚାନେ ନ ମହାଭାଗସ୍ତ୍ରାତୋ ଵ୍ଯାଘ୍ରଭଯାତୁରଃ
କିନ୍ତୁ ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିନଥାନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ବାଘର ଭୟରେ ଅତି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ଥାନ୍ତୁ।
ପିତରଂ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯେଣ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚୈଵ ତିରସ୍କୃତମ୍
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କୁ ଅପମାନିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି—
ତତ୍ପୂର୍ତିକାମୋ ହ୍ଯଗମଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ପୁରା ହ୍ଯଯମ୍
ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ତ୍ଵାଜ୍ଞାଂ ସମାଦାଯ ଗତୋ ଽସୌ ଶିଵସନ୍ନିଧିମ୍
ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କରି ସେ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯାଇଲେ।
ସ କୃପାଲୁର୍ମହାଦେଵଃ ସଭାଜ୍ଯ ଭୃଗୁନନ୍ଦନମ୍
ଦୟାଳୁ ମହାଦେବ ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
ସ୍ଵୀଯଂ ପାଶୁପତଂ ଚାସ୍ତ୍ରମନ୍ଯାସ୍ତ୍ରଗ୍ରାମମେଵ ଚ
ତାଙ୍କ ନିଜ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ସୋ ଽଯମତ୍ରାଗତୋ ଭଦ୍ରେ ମେତ୍ରସାଧନତତ୍ପରଃ
ଏବେ ସେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଓ ସୁମଧୁରେ, ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ।
ଶତଵର୍ଷାଣି ଚାପ୍ଯସ୍ଯ ଗତାନି ସୁମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ମହାନ ଆତ୍ମାଙ୍କର ଶତ ବର୍ଷ ଚାଲିଗଲା ।
ଆତ୍ରାସ୍ତି କାରଣଂ ଭକ୍ତିଃ ସାଵ ଵୈ ତ୍ରିଵିଧା ମତା
ଏଠାରେ କାରଣ ହେଉଛି ଭକ୍ତି, ଯାହାକୁ ତିନି ପ୍ରକାରର ବୋଲାଯାଏ ।
ଶିଵସ୍ଯ ନାରଦସ୍ଯାପି ଶୁକସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ଶିବ, ନାରଦ ଏବଂ ମହାନ ଶୁକଙ୍କର ଭକ୍ତି ଅଛି ।
ବଲେର୍ଵିଭୀଷଣସ୍ଯାପି ପ୍ରହ୍ଲାଦସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ବଳି, ବିଭୀଷଣ ଏବଂ ମହାନ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ଭକ୍ତି ଅଛି ।