ଓଁ ସର୍ଵେଶାଯ ସ୍ଵାହେତି କେଶାନ୍ମମ ସଦାଵତୁ
‘ଓଁ ସର୍ବେଶାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋର କେଶକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ମାଧଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ଭାଲଂ ମେ ସର୍ଵଦାଵତୁ
‘ଓଁ ମାଧବାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋର କପାଳକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ନମୋ ଗୋପୀଜନେଶାଯ ଊରୂ ପାତୁ ସଦା ମମ
ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ସେ ସଦା ମୋର ଉରୁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯଶୋଦାନନ୍ଦନାଯେତି ନମୋତୋ ଜଙ୍ଘକେ ଽଵତୁ
ଯଶୋଦାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେ ମୋର ଗୋଡ଼ର ଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଵୃନ୍ଦାପ୍ରିଯାଯ ସ୍ଵାହେତି ସକଲାଙ୍ଗାନି ମେ ଽଵତୁ
ବୃନ୍ଦାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା। ସେ ମୋର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵଯଂ ଗୋଲୋକନାଥୋ ମାମାଗ୍ନେଯ୍ଯାଂ ଦିଶି ରକ୍ଷତୁ
ଗୋଲୋକର ନାଥ ସ୍ୱୟଂ ଆଗ୍ନେୟ ଦିଗରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ନୈରୃତ୍ଯାଂ ପାତୁ ମାଂ କୃଷ୍ଣାଃ ପଶ୍ଚିମେ ପାତୁ ମାଂ ହରିଃ
ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ କୃଷ୍ଣ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ହରି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଐଶାନ୍ଯାଂ ମେ ସଦା ପାତୁ ଵୃନ୍ଦାଵନଵିହାର କୃତ୍
ଏଶାନ୍ୟ ଦିଗରେ ବୃନ୍ଦାବନରେ ବିହାର କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସଦୈଵ ମାମଧଃ ପାତୁ ବଲିଧ୍ଵଂସୀ ମହାବଲଃ
ବଳିଙ୍କୁ ନାଶ କରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ ସଦା ମୋର ତଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ଜାଗରଣେ ଚୈଵ ପାତୁ ମାଂ ମାଧଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜାଗ୍ରତ ଦୁଇଁବେଳେ ମାଧବ ସ୍ୱୟଂ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଭୂପ ସର୍ଵାଘୌଘଵିନାଶନମ୍
ହେ ରାଜା, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱର କରୁଥିବା ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ମଯା ଶ୍ରୁତଂ ଶିଵମୁଖାତ୍ପ୍ରଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ନ କସ୍ଯଚିତ୍
ମୁଁ ଏହା ଶିବଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛି; ଏହା କାହାକୁ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
କଣ୍ଠେ ଵା ଦକ୍ଷିଣେ ବାହୌ ସୋ ଽପି ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ସଂଶଯଃ
ଗଳା କିମ୍ବା ଡାହାଣ ବାହୁରେ ଯେଉଁଥିବି, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚୋ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ନ ସଂଶଯଃ
ଯଦି କାହାରି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଜୀବନେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ରାଜସୂର୍ଯସହସ୍ରାଣି ଵାଜପେଯଶତାନି ଚ
ହଜାର ରାଜସୂୟ ଓ ଶତାଧିକ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ—
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯସ୍ଯାସ୍ଯ କଲାଂ ନାର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍
—ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିବା ଏହାର ଷୋଳଂଶ ଅଂଶକୁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ନୁହେଁ।
ସ୍ନାନଂ ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ନାସ୍ଯାର୍ହନ୍ତି କଲାମପି
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଏକ ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମାନ ନୁହେଁ।
ଯଦି ସ୍ଯାତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଯଦି କାହାରି ସିଦ୍ଧ କବଚ ଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସବୁକିଛି ପାଇଯାଏ।
ଯୋ ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧକଵଚୋ ଵିଜଯୀ ସ ଭଵେଦ୍ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧ କବଚ ଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଜୟୀ ହୁଏ।
ଏତତ୍ତୁ କଵଚଂ ଵତ୍ସ ନ ଦେଯଂ ସଂକଟେ ଽପି ଚ
ହେ ସନ୍ତାନ, ଏହି କବଚ କେବେ ମଧ୍ୟ କଷ୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇଦଂ ଧୃତ୍ଵା ତୁ କଵଚଂ ଚକ୍ରଵର୍ତ୍ତୀ ଭଵାନ୍ଭଵ
ଏହି କବଚ ପିନ୍ଧିଲେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜା ହେବା।
ଯଦିଦଂ କଵଚଂ ମହ୍ଯଂ ପ୍ରକାଶିତମନାମଯମ୍
ଏହି ନିର୍ମଳ କବଚ ମୋତେ ଦେଖାଯାଇଛି।
ଭଵତସ୍ତୁ କୃପାପାତ୍ରଂ ଜାତୋ ଽହମଧୁନା ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାର ଦାୟୀ ଏବେ ମୁଁ ହେଇଛି।
ଯଥା ସମାପିତୋ ଵୀରସ୍ତନ୍ମେ ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
ଯେପରି ଶୂର ବିର ହାରିଗଲା, ସେଥିରେ ସବୁ କଥା ମୋତେ ଖୋଲା ଭାବରେ କହ।
ଉଭୌ ତୌ ସମରେ ଵୀରୌ ଜଘଟାତେ କଥଂ ଗୁରୋ
ଗୁରୁଜୀ, ସେ ଦୁଇ ଶୂର ଯୋଦ୍ଧା କିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ମିଶିଲେ?
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଭୂପସ୍ଯ ରାମସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ରାଜା ଓ ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କର କଥା।
ଚକାର ମାଧନଂ ତସ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ
ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରିତ ଭକ୍ତିରେ ଉପବାସ କଲେ।
ଉଵାସପୁଷ୍କରେ ରାମ ଶତଵର୍ଷମତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ରାମ ପୁଷ୍କରରେ ଶତବର୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଉପବାସ କଲେ।
ଆନୀଯ କାନନାଦ୍ଭୂପ ପ୍ରାଯଚ୍ଛଦକୃତଵ୍ରଣଃ
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଆଣି, ଅପରିଷ୍କୃତ ଉପହାର ଦେଲେ।
ଆରାଧଯାମାସ ଵିଭୁଂ କୃଷ୍ଣଂ କଲ୍ମଷନାଶନମ୍
ସେ ପାପ ନାଶକ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।