ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵଃ କୋପେନ ସାହସସ୍ତେ ମହାନ୍ବଟୋ
ତୁମେ ତିନି ସପ୍ତ ଥର କ୍ରୋଧରେ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ।
ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଲୀଲଯା ଯେନ ରାଵଣୋ ଽପି ନିରାକୃତଃ
ତାଙ୍କର ଭୃକୁଟି ଭଙ୍ଗ ଖେଳରେ ମଧ୍ୟ ରାବଣ ହରାଇଯାଇଥିଲା।
ଶକ୍ତିରତ୍ଯର୍ଥଵୀର୍ଯା ଚ ତଂ କଥଂ ହନ୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳିୟ, ତୁମେ କିପରି ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ନ ଚାନ୍ଯଃ ଶଙ୍କରାତ୍ପୁତ୍ର ସତ୍କାର୍ଯଂ କର୍ତ୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ହେ ପୁଅ, ଶିବ ଛଡ଼ା ଏପରି ଉତ୍ତମ କାମ କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅଭ୍ଯଧାଦ୍ଭଦ୍ରଯା ଵାଯା ଜମଦଗ୍ନିସୁତଂ ଵିଭୁଃ
ତାପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥାରେ କହିଲେ।
ଦାସ୍ଯାମି ମନ୍ତ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତେ କଵଚଂ ଚ ମହାମତେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଦେଇବି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ ମହୀଂ ଚାପି କରିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ତିନି ସପ୍ତ ଥର ଭୂପତିମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରି ପୃଥିବୀକୁ ନିର୍ରାଜ କରିଦେବ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯଂ ନାମ କଵଚଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ତିନି ଲୋକ ଜୟ ନାମକ ଏହି କବଚ ବିଶେଷ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ।
ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରମାଗ୍ନେଯଂ ଵାଯଵ୍ଯଂ ଵାରୁଣଂ ତଥା
ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନିୟ, ବାୟବ୍ୟ ଓ ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ,
ଗଦାଂ ଶକ୍ତିଂ ଚ ପରଶୁଂ ଶୂଲଂ ଦଣ୍ଡମନୁତ୍ତମମ୍
ଗଦା, ଶକ୍ତି, ପରଶୁ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ,
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଶିଵଂ ଶାନ୍ତଂ ଦୁର୍ଗାଂ ସ୍କନ୍ଦଂ ଗଣେଶ୍ଵରମ୍
ଶାନ୍ତ ଶିବ, ଦୁର୍ଗା, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଗଣନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି,
ସିଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ଶିଵୋକ୍ତଂ ତୁ ମନ୍ତ୍ରଂ କଵଚମୁତ୍ତମମ୍
ଶିବଙ୍କ କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବଚ ସିଦ୍ଧ କରି,
ଵିନିଵୃତ୍ତୋ ଗୃହଂ ପ୍ରାଗାତ୍ପିତୁଃ ସ୍ଵସ୍ଯ ଭୃଗୂଦ୍ଵହଃ
ଭୃଗୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ସମାପ୍ତ କରି, ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ବାୟୁଙ୍କ କଥାନୁସାରେ, ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଭାର୍ଗବଙ୍କର କଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ବତ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
କଵଚଂ ଵଦ ସର୍ଵତ୍ର ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯପ୍ରଦମ୍
ସମସ୍ତ ଠାରେ ତିନି ଲୋକ ଉପରେ ବିଜୟ ଦେଇଥିବା କବଚ ବିଷୟରେ କହ।
ମନ୍ତ୍ର ଚ ସିଦ୍ଧିଦ ଶଶ୍ଵତ୍ସାଧକାନାଂ ସୁଖାଵହମ୍
ଏବଂ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସଦା ସାଧକଙ୍କୁ ସଫଳତା ଏବଂ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ସ୍ଵାହାନ୍ତୋ ଽଯଂ ମହାମନ୍ତ୍ରୋ ଦଶାର୍ଣୋ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦଃ
‘ସ୍ୱାହା’ ଶବ୍ଦରେ ଶେଷ ହେଉଥିବା ଏହି ଦଶ ଅକ୍ଷରର ମହାମନ୍ତ୍ର ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ଦେଵତା କୃଷ୍ଣ ଉଦିତୋ ଵିନିଯୋଗୋ ଽଖିଲାପ୍ତଯେ
ଏଠାରେ ଦେବତା କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତ କିଛି ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହାଯାଇଛି।
ଋଷିଶ୍ଛନ୍ଦଶ୍ଚ ଜଗତୀ ଦେଵୋ ରାଜେଶ୍ଵରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଋଷି ଓ ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଜଗତୀ, ଦେବତା ସ୍ୱୟଂ ରାଜେଶ୍ୱର।
ପ୍ରଣଵୋ ମେଶିରଃ ପାତୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଯ ନମଃ ସଦା
‘ଓଁ’ ମୋର ମୁଣ୍ଡକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
କୃଷ୍ଣେତି ପାତୁ ନେତ୍ରେ ମେ କୃଷ୍ଣସ୍ଵାହେତି ତାରକାମ୍
‘କୃଷ୍ଣ’ ଶବ୍ଦ ମୋ ଦୁଇ ଆଖିକୁ ରକ୍ଷା କରୁ, ‘କୃଷ୍ଣ ସ୍ୱାହା’ ତାରାକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ସ୍ଵାହେତି ନାସିକାଂ ପାତୁ ସଂତତମ୍
‘ଓଁ ଗୋବିନ୍ଦାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋର ନାକକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
କ୍ଲୀଂ କୃଷ୍ଣାଯ ନମଃ କର୍ଣୌଂ ପାତୁ କଲ୍ପତରୁର୍ମମ
‘କ୍ଲୀଁ କୃଷ୍ଣାୟ ନମଃ’ ମୋ କାନକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ମୋର ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃକ୍ଷ ହେଉ।
ଓଁ ଗୋପୀଶାଯ ସ୍ଵାହେତି ଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତିଂ ମମାଵତୁ
‘ଓଁ ଗୋପୀଶାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋର ଦାନ୍ତର ଶାରିକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାଯ ସ୍ଵାହେତି ଜିହ୍ଵିକାଂ ପାତୁ ମେ ସଦା
‘ଓଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋର ଜିହ୍ବାକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ରାଧିକେଶାଯ ସ୍ଵାହେତି କଣ୍ଠଂ ମେ ପାତୁ ସର୍ଵଦା
‘ରାଧିକେଶାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋର କଣ୍ଠକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଗୋପେଶାଯ ସ୍ଵାହେତି ସ୍କନ୍ଧୌ ପାତୁ ସଦା ମମ
‘ଓଁ ଗୋପେଶାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ଦୁଇ କନ୍ଧକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ଉଦରଂ ପାତୁ ମେ ନିତ୍ଯଂ ମୁକୁନ୍ଦାଯ ନମୋ ମନୁଃ
‘ମୁକୁନ୍ଦାୟ ନମଃ’ ମୋର ପେଟକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ଓଁ ଵିଷ୍ଣଵେ ନମଃ ସ୍ଵାହା ବାହୁଯୁଗ୍ମଂ ମମାଵତୁ
‘ଓଁ ବିଷ୍ଣବେ ନମଃ ସ୍ୱାହା’ ମୋର ଦୁଇ ହାତକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁ।
ନମୋ ନାରାଯଣାଯେତି ନଖରନ୍ଧ୍ରଂ ମମାଵତୁ
‘ନମୋ ନାରାୟଣାୟ’ ମୋର ନଖର ରନ୍ଧ୍ରକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁ।