ଲୀଯନ୍ତେ ଚ ପୁନର୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତଂ ନମାମି ଜଗନ୍ମଯମ୍
ଯାଁଠାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଲୟ ହୁଏ ଏବଂ ଯାଁଠାରୁ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଇ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାରଙ୍କୁ ମୁଁ ନମନ କରେ।
ସୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵଲୋକଂ ସପାତାଲଂ ତଂ ନମାମି ହରଂ ପରମ୍
ଉପର ଲୋକ ଓ ପାତାଳ ସମେତ ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା ସେଇ ପରମ ହରଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ।
ମୂର୍ତ୍ତଯୋ ଽଷ୍ଟୌ ଜଗତ୍ପୂଜ୍ଯାସ୍ତଂ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଣମାମ୍ଯହମ୍
ଯାଙ୍କର ଅଠଟି ରୂପ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ, ସେଇ ଯଜ୍ଞଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ରର୍ତ୍ତା ପୁନା ରୁଦ୍ରଵପୁସ୍ତଥାନ୍ତେ ତଂ କାଲରୂପଂ ଶରଣଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ସୃଷ୍ଟିବେଳେ, ପୁନି ରୁଦ୍ର ରୂପରେ ଓ ସମାପ୍ତିବେଳେ, ସେଇ କାଳରୂପ ଠାରେ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି।
ଉତ୍ଥାପ୍ଯ ତଂ ଵାମକରେଣ ଲୀଲଯା ଦଧ୍ରେ ତଦା ମୂର୍ଧ୍ନି କରଂ କୃପାର୍ଣଵଃ
ତାପରେ, ଖେଳରେ ବାମହସ୍ତରେ ଉଠାଇ, ସେଇ କୃପାର ସାଗର ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ରଖିଲେ।
ଉଵାଚ ଵାମାମଭିଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଚାପ୍ଯୁମାଂ କୃପାର୍ଦ୍ରଦୃଷ୍ଟ୍ଯାଖିଲକାମପୂରକଃ
ଉମା ଓ ମୋତେ କୃପାଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ସେଇ କଥା କହିଲେ।
ଵିନିର୍ଦ୍ଦିଶାହଂ ତଵ ଭକ୍ତିଭାଵତଃ ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଂ ଭଵତୋ ମନୋଗତମ୍
ତୋର ଭକ୍ତି ଭାବରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମୁଁ ତୋର ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେହି ଦେଉଛି।
ପୁନଶ୍ଚ ନତ୍ଵା ଵିବୁଧାଂ ପତି ଗୁରୁଂ କୃପାସମୁଦ୍ରଂ ସମୁଵାଚ ସତ୍ଵରମ୍
ପୁଣି ଶୀଘ୍ରେ ଶିର ନମାଇ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କର ନାଥ, କୃପାର ସାଗର ଓ ମୋ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମୁଁ କଥା କହିଲି।
ରାମୋ ନାମ ଜଗଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଯଂ ତ୍ଵାମହଂ ଶରଣଂ ଗତଃ
ମୁଁ ରାମ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଜଗତ ମାନେ, ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛି।
ତଂ ପ୍ରସାଧଯ ଵିଶ୍ଵେଶ ଵାଞ୍ଛିତଂ କାମମେଵ ମେ
ହେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ମୋର ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେହିଟିକୁ ପୂରଣ କର।
ଆତିଥ୍ଯଂ କୃତଵାନ୍ ଦେଵ ଜମଦଗ୍ନିଃ ପିତା ମମ
ମୋ ପିତା ଜମଦଗ୍ନି, ହେ ଦେବ, ତୁମକୁ ଅତିଥି ସ୍ୱୀକାର କରାଇଥିଲେ।
ସା ଧେନୁସ୍ତଂ ମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଵାଂ ଲୋକଂ ଜଗାମ ହ
ସେ ଗାଈ, ତାଙ୍କୁ ମୃତ ଦେଖି, ଗୋଲୋକକୁ ଚଳିଗଲା।
ଜଗାମ ସ୍ଵପୁରଂ ପଶ୍ଚାନ୍ମାତା ମେ ପ୍ରାରୁଦଦ୍ଭୃଶମ୍
ପରେ, ମୋ ମାଆ ଅତ୍ୟନ୍ତ କନ୍ଦି କନ୍ଦି ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଆଜଗାମ ମହାଦେଵ ହ୍ଯହମପ୍ଯାଗତୋ ଵନାତ୍
ହେ ମହାଦେବ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅରଣ୍ୟରୁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
ସାଂତ୍ଵଯିତ୍ଵା ସ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞୋ ଽଜୀଵଯତ୍ପିତରଂ ମମ
ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ କୃତଵାନ୍ଦେଵ ସାତ୍ଵଯନ୍ମାତରଂସ୍ଵକାମ୍
ଦେବତା ମୋ ମାଆଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ, ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ।
ତାଵତ୍ସଂଖ୍ଯମହଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ କରିଷ୍ଯେ କ୍ଷତ୍ରଵର୍ଜିତାମ୍
ମୁଁ ଏତେଥର ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେବି।
ମହାଦେଵୋ ହ୍ଯତୋ ନାଥ ତ୍ଵତ୍ସକାଣମିହାଗତଃ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମହାଦେବ ଆପଣଙ୍କ ସହଚର ଭାବେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ବଭୂଵାନମ୍ରଵଦନସ୍ଛିନ୍ତଯାନଃ କ୍ଷଣଂ ତଦା
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଚିନ୍ତାରେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ମହାରାଜ ଭାର୍ଗଵଂ ଵୈରସାଧକମ୍
ତାପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ସେ ବିରୋଧୀକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵଃ କୋପେନ ସାହସସ୍ତେ ମହାନ୍ବଟୋ
ତୁମେ ତିନି ସପ୍ତ ଥର କ୍ରୋଧରେ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ।
ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଲୀଲଯା ଯେନ ରାଵଣୋ ଽପି ନିରାକୃତଃ
ତାଙ୍କର ଭୃକୁଟି ଭଙ୍ଗ ଖେଳରେ ମଧ୍ୟ ରାବଣ ହରାଇଯାଇଥିଲା।
ଶକ୍ତିରତ୍ଯର୍ଥଵୀର୍ଯା ଚ ତଂ କଥଂ ହନ୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳିୟ, ତୁମେ କିପରି ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ନ ଚାନ୍ଯଃ ଶଙ୍କରାତ୍ପୁତ୍ର ସତ୍କାର୍ଯଂ କର୍ତ୍ତୁମୀଶ୍ଵରଃ
ହେ ପୁଅ, ଶିବ ଛଡ଼ା ଏପରି ଉତ୍ତମ କାମ କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅଭ୍ଯଧାଦ୍ଭଦ୍ରଯା ଵାଯା ଜମଦଗ୍ନିସୁତଂ ଵିଭୁଃ
ତାପରେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ମୃଦୁ କଥାରେ କହିଲେ।
ଦାସ୍ଯାମି ମନ୍ତ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତେ କଵଚଂ ଚ ମହାମତେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଦେଇବି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିର୍ଭୂପାଂ ମହୀଂ ଚାପି କରିଷ୍ଯସି
ତୁମେ ତିନି ସପ୍ତ ଥର ଭୂପତିମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରି ପୃଥିବୀକୁ ନିର୍ରାଜ କରିଦେବ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯଂ ନାମ କଵଚଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ତିନି ଲୋକ ଜୟ ନାମକ ଏହି କବଚ ବିଶେଷ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ।
ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରମାଗ୍ନେଯଂ ଵାଯଵ୍ଯଂ ଵାରୁଣଂ ତଥା
ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନିୟ, ବାୟବ୍ୟ ଓ ବାରୁଣ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ,
ଗଦାଂ ଶକ୍ତିଂ ଚ ପରଶୁଂ ଶୂଲଂ ଦଣ୍ଡମନୁତ୍ତମମ୍
ଗଦା, ଶକ୍ତି, ପରଶୁ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦଣ୍ଡ ମଧ୍ୟ,