ସ ଯଦ୍ଵଦିଷ୍ଯତି ଵିଭୁସ୍ତତ୍କର୍ତ୍ତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ପ୍ରଭୁ ଯାହା ଆଦେଶ ଦେବେ, ସେହି କାମ ହେବ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜଗାମ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକମଗମ୍ଯଂ ପ୍ରାକୃତୈର୍ଜନୈଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଗଲେ, ଯାହା ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅପହ୍ରାପ୍ୟ।
ସ୍ଵର୍ଣପ୍ରାକାରସଂଯୁକ୍ତଂ ମଣିସ୍ତଂଭୈର୍ଵିମୂଷିତମ୍
ସେଠାରେ ସୁନାର ପାଖାଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ମଣିର ଥାମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ସିଂହାସନ ଉପରେ, ଯେଉଁଥିରେ ରତ୍ନ ଭୂଷଣ ଲାଗିଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୀଣାଂ ନୃତ୍ଯଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ସସ୍ମିତଂ ମୁଦା
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ହସୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଆନନ୍ଦରେ ବିଦ୍ୟାଧରୀମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ଧ୍ଯାଯତଂ ଯତମାନସମ୍
ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଗ୍ର ମନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତମଵ୍ଯଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣନାମ ଭୃଗୂଦ୍ଵହଃ
ସେ ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୃଗୁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଶଲଂ ଵତ୍ସ କଥମାଗମନଂ କୃଥାଃ
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ବେଟା, ତୁମେ ଭଲ ଅଛ? କେଉଁ କାରଣରେ ଆସିଛ?'
ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପିତୁଃ ସ୍ଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଓ ନିଜ ମହାନ ପିତାଙ୍କର କଥା କହିଲେ।
ଉଵାଚ ରାମଂ ଧର୍ମିଷ୍ଠଂ ପରିଣାମସୁଖାଵହମ୍
ସେ ଧର୍ମପରାୟଣ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିଏ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ସୁଖ ଆଣେ।
ସୃଷ୍ଟି ରେଷା ଭଗଵତଃ ସଂଭଵେତ୍କୃପଯା ବଟୋ
ବେଟା, ଏହି ସୃଷ୍ଟି ଭଗବାନଙ୍କର କୃପାରେ ହେଉଛି।
ତନ୍ନାଶକାରିଣୀ ଚୈଵ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଵତା କୃତା
ଏବଂ ଏହାକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛ।
ଏକସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଦୋଷେଣ ପିତୁଃ ପରିଭଵେନ ଚ
ଏକ ରାଜାଙ୍କ ଦୋଷ ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବାରୁ,
ଆଵିର୍ଭୂତା ତିରୋଭୂତା ହରେରେଵ ପୁନଃ ପୁନଃ
ହରିଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପୁନି ପୁନି ଘଟେ।
ଯଦ୍ଵାଯାସେନ ତେ କାର୍ଯସିଦ୍ଧିର୍ଭଵିତୁମର୍ହତି
କିମ୍ବା, ତୁମ ଚେଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ତୁମ କାମ ସଫଳ ହେବା ସମ୍ଭବ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ବହଵୋ ଭୂପାଃ ସଂତି ଶଙ୍କରକିଙ୍କରାଃ
ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦାସ।
ବିଭ୍ରତଃ କଵଚାନ୍ଯଙ୍ଗେ ଶକ୍ତୀଶ୍ଚାପି ଦୁରାସଦାଃ
ସେମାନେ ଦେହରେ କବଚ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ବଣ୍ଡ ଧରିଛନ୍ତି।
ଉପାଯେ ତୁ ସମାରବ୍ଧେ ସର୍ଵେ ସିଧ୍ଯନ୍ତ୍ଯୁପକ୍ରମାଃ
ଯଦି ଠିକ୍ ଉପାୟ ନିଆଯାଏ, ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ।
ଦୁର୍ଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ତେଜଃ ଶିଵଶକ୍ତିର୍ଵିଜେଷ୍ଯତି
ବୈଷ୍ଣବ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା କଷ୍ଟକର; ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଜୟୀ ହେବ।
ଯଥାକଥଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ଶଙ୍କରଂ ଲଭଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେପରି ହେଉ, ଦୁର୍ଲଭ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଖବର ଦିଅ।
ଦିଵ୍ଯପାଶୁପତଂ ଚାପି ଦାସ୍ଯତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଦେବେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ଏକତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଭାର୍ଗବ ଚରିତର ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଏକତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ପ୍ରସନ୍ନଚେତାଃ ସୁଭୃଶଂ ଶିଵଲୋକଂ ଜଗାମ ହ
ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ମନେ ସେ ଶିବଲୋକକୁ ଗଲେ।
ଅଥନିର୍ଵଚନୀଯଂ ଚ ଯୋଗିଗମ୍ଯଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ତାପରେ, ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନୁହେଁ, ଯୋଗୀମାନେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଠାରୁ ଉପରେ।
ଯଦଧୋ ଧ୍ରୁଵଲୋକଶ୍ଚ ସର୍ଵଲୋକପରସ୍ତୁ ସଃ
ନିମ୍ନରେ ଅଛି ଧ୍ରୁବ ଲୋକ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପରେ ଅଛି ସେ।
ଉପମାନେନ ରହିତଂ ନାନାକୌତୁକସଂଯୁତମ୍
ଉପମା ନଥିବା, କିନ୍ତୁ ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
କୋଟିକଲ୍ପତପଃ ପୁଣ୍ଯାଃ ଶାନ୍ତା ନିର୍ମତ୍ସରା ଜନାଃ
ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ କୋଟି କୋଟି ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ଶାନ୍ତ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ଶୂନ୍ୟ।
ଯୋଗେନ ଯୋଗିନା ସୃଷ୍ଟଂ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଶଙ୍କରେଣ ହି
ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ, ଶଙ୍କର ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ସରୋଵରଶତୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ ପଦ୍ମରାଗଵିରାଜିତୈଃ
ଶତଶଃ ଦିବ୍ୟ ସରୋବର ରହିଛି, ପଦ୍ମରାଗ ମଣିରେ ଶୋଭିତ।
ସୁଵର୍ଣରତ୍ନରଚିତପ୍ରାକାରେଣ ସମାଵୃତମ୍
ସୁନା ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଦେଵାଳିରେ ଘେରାଯାଇଛି।