ନ କସ୍ମୈଚିତ୍ପ୍ରକୁପ୍ଯନ୍ତି ନିନ୍ଦିତାସ୍ତାଡିତା ଅପି
ସେମାନେ କାହାପାଇଁ କେବେ କ୍ରୋଧିତ ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ, ଅପମାନ କିମ୍ବା ଆଘାତ ମଧ୍ୟ ମିଳିଲେ।
ତେଷାଂ ଚୈଵାକ୍ଷଯା ଲୋକାଃ ସତତଂ ସାଧୁକାରିଣାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଲୋକ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ରହେ।
ନ ଚ କ୍ଷୋଭମଵାପ୍ନୋତି ସ ସାଧୁଃ ପରିକୀର୍ତ୍ଥତେ
ଏବଂ ସେ ସଜ୍ଜନ କେବେ ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତିନାହିଁ; ସେ ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ।
କ୍ଷମଯାର୍ଽହଣତାଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ସାଧଵୋ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵଯମ୍
ଆମେ, ଭଲ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କ୍ଷମା ଦ୍ୱାରା ମହତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କରିଛୁ।
ତସ୍ମାନ୍ନିଵାରଯେ ତ୍ଵାଦ୍ଯ କ୍ଷମାଂ କୁରୁ ତପଶ୍ଚର
ତେଣୁ ଆଜି ତୁମେ ନିଜକୁ ସଂଯମ କର, ଧୈର୍ୟ ଧର, ଏବଂ ତପସ୍ୟା କର।
ରାମଃ ପ୍ରୋଵାଚ ପିତରଂ କ୍ଷମାଶୀଲମରିନ୍ଦମମ୍
ରାମ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଧୈର୍ୟଶୀଳ।
ଭଵତା ଶମ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟଃ ସାଧୂନାଂ ସୁମହାତ୍ମନାମ୍
ଆପଣ ମହାନ ମନ୍ଦିର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଶାନ୍ତି ଶିଖାଇଛନ୍ତି, ଏହା ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ।
କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଦୁଷ୍ଟଚେଷ୍ଟେଷୁ ନ ଶମଃ ସୁଖଦୋ ଭଵେତ୍
କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଶାନ୍ତି ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହାରେ ସୁଖ ମିଳେ ନାହିଁ।
ଦେହ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ମାନନୀଯାଦ୍ଯ ସାଧଯେ ଵୈରମାତ୍ମନଃ
ଆପଣ ଆଜି ମୋତେ ଆଦର ଯୋଗ୍ୟ ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ମୋର ଶତ୍ରୁତା ପୂରଣ କରିପାରିବି।
କରିଷ୍ଯସି ଯଥା ଭାଵି ତଥା ନୈଵାନ୍ଯଥା ଭଵେତ୍
ତୁମେ ଯେପରି ଲିଖାଯାଇଛି, ସେପରି କରିବ, ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।
ସ ଯଦ୍ଵଦିଷ୍ଯତି ଵିଭୁସ୍ତତ୍କର୍ତ୍ତା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ପ୍ରଭୁ ଯାହା ଆଦେଶ ଦେବେ, ସେହି କାମ ହେବ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଜଗାମ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଲୋକମଗମ୍ଯଂ ପ୍ରାକୃତୈର୍ଜନୈଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଗଲେ, ଯାହା ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅପହ୍ରାପ୍ୟ।
ସ୍ଵର୍ଣପ୍ରାକାରସଂଯୁକ୍ତଂ ମଣିସ୍ତଂଭୈର୍ଵିମୂଷିତମ୍
ସେଠାରେ ସୁନାର ପାଖାଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ମଣିର ଥାମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ରତ୍ନସିଂହାସନେ ରମ୍ଯେ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ସିଂହାସନ ଉପରେ, ଯେଉଁଥିରେ ରତ୍ନ ଭୂଷଣ ଲାଗିଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଧରୀଣାଂ ନୃତ୍ଯଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତଂ ସସ୍ମିତଂ ମୁଦା
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ହସୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଆନନ୍ଦରେ ବିଦ୍ୟାଧରୀମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବାକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ବ୍ରହ୍ମ ଧ୍ଯାଯତଂ ଯତମାନସମ୍
ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଗ୍ର ମନେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତମଵ୍ଯଯଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣନାମ ଭୃଗୂଦ୍ଵହଃ
ସେ ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୃଗୁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ କୁଶଲଂ ଵତ୍ସ କଥମାଗମନଂ କୃଥାଃ
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ବେଟା, ତୁମେ ଭଲ ଅଛ? କେଉଁ କାରଣରେ ଆସିଛ?'
ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପିତୁଃ ସ୍ଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଓ ନିଜ ମହାନ ପିତାଙ୍କର କଥା କହିଲେ।
ଉଵାଚ ରାମଂ ଧର୍ମିଷ୍ଠଂ ପରିଣାମସୁଖାଵହମ୍
ସେ ଧର୍ମପରାୟଣ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିଏ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ସୁଖ ଆଣେ।
ସୃଷ୍ଟି ରେଷା ଭଗଵତଃ ସଂଭଵେତ୍କୃପଯା ବଟୋ
ବେଟା, ଏହି ସୃଷ୍ଟି ଭଗବାନଙ୍କର କୃପାରେ ହେଉଛି।
ତନ୍ନାଶକାରିଣୀ ଚୈଵ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଵତା କୃତା
ଏବଂ ଏହାକୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛ।
ଏକସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଦୋଷେଣ ପିତୁଃ ପରିଭଵେନ ଚ
ଏକ ରାଜାଙ୍କ ଦୋଷ ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବାରୁ,
ଆଵିର୍ଭୂତା ତିରୋଭୂତା ହରେରେଵ ପୁନଃ ପୁନଃ
ହରିଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପୁନି ପୁନି ଘଟେ।
ଯଦ୍ଵାଯାସେନ ତେ କାର୍ଯସିଦ୍ଧିର୍ଭଵିତୁମର୍ହତି
କିମ୍ବା, ତୁମ ଚେଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ତୁମ କାମ ସଫଳ ହେବା ସମ୍ଭବ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ବହଵୋ ଭୂପାଃ ସଂତି ଶଙ୍କରକିଙ୍କରାଃ
ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦାସ।
ବିଭ୍ରତଃ କଵଚାନ୍ଯଙ୍ଗେ ଶକ୍ତୀଶ୍ଚାପି ଦୁରାସଦାଃ
ସେମାନେ ଦେହରେ କବଚ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ବଣ୍ଡ ଧରିଛନ୍ତି।
ଉପାଯେ ତୁ ସମାରବ୍ଧେ ସର୍ଵେ ସିଧ୍ଯନ୍ତ୍ଯୁପକ୍ରମାଃ
ଯଦି ଠିକ୍ ଉପାୟ ନିଆଯାଏ, ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ।
ଦୁର୍ଲ୍ଲଙ୍ଘ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ତେଜଃ ଶିଵଶକ୍ତିର୍ଵିଜେଷ୍ଯତି
ବୈଷ୍ଣବ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା କଷ୍ଟକର; ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଜୟୀ ହେବ।
ଯଥାକଥଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ଶଙ୍କରଂ ଲଭଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେପରି ହେଉ, ଦୁର୍ଲଭ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଖବର ଦିଅ।