ଉତ୍ଥାଯାସ୍ମୈ ଦଦୁଶ୍ଚାପି ସତ୍କୃତ୍ଯ ପରମାସନମ୍
ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେଠାରେ ଉଠି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆସନ ଦେଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ କିମିଦଂ ଵୃତ୍ତଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ତେ ନ୍ଯଵେଦଯନ୍
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ସବୁ କଣ ଘଟିଛି?' ସେମାନେ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କୁ କୁହିଲେ।
ସଂଜୀଵିନ୍ଯା ଵିନଯା ତଂ ସିଷେଚ ପ୍ରୋଚ୍ଚରନ୍ନିଦମ୍
ସମ୍ଭ୍ରମ ସହିତ ସଞ୍ଜୀବିନୀ ତାଙ୍କୁ ପାଣି ଛିଟିଲେ ଏବଂ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତେନାସୌ ଜୀଵତାଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ପ୍ରସୁପ୍ତ ଇଵଚୋତ୍ଥିତଃ
ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ସଚେତନ ହେଲେ, ଯେପରି ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗିଉଠିଲେ।
ସମୁତ୍ତସ୍ଥାଵଥାର୍ଚୀକଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଗ୍ରରୁରିଵାପରଃ
ତାପରେ ଅର୍ଚ୍ଚୀକ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଯେପରି ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିବା ଅନ୍ୟ ଗୁରୁ।
ନନାମ ଭକ୍ତ୍ଯା ନୃପତେ କୃତାଞ୍ଜଲିରୁଵାଚ ହ
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ, ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ।
ଧନ୍ଯୋ ଽହଂ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଽହଂ ସଫଲଂ ଜୀଵିତଂ ଚ ମେ
ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ମୋ ଜୀବନର ଫଳ ମିଳିଗଲା।
ଭଗଵନ୍କିଂ କରୋମ୍ଯଦ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ତଵ ମାନଦ
ଭଗବନ୍ତ, ଆଜି ମୁଁ କଣ କରିବି ଯେପରି ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରିପାରିବି, ମାନ୍ୟଦାତା?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସହସାଽନୀତଂ ରାମେଣାର୍ଧ୍ଯଂ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ଏହିପରି କହି, ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ହଠାତ୍ ଆନନ୍ଦରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ନିଆଯିଲେ।
ତଜ୍ଜଲଂ ଶିରସାଧତ୍ତ ସକୁଟୁଂବୋ ମହାମନାଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଏବଂ ଉଦାର ମନେ, ସେ ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ।
ଭଗଵନ୍ କିଂ କୃତଂ ତେନ ରାଜ୍ଞା ଦୁଷ୍ଟେନ ପାତକମ୍
ଭଗବନ୍ତ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା କଣ ପାପ କରିଛି?
ସାଧୁବୁଦ୍ଧ୍ଯାସ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କିଂ ଚକାର ମହାମତେ
ହେ ମହାମତି, ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ସେ କଣ କରିଥିଲା?
ଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସମାଲୋଚ୍ଯ କାରଣଂ ପ୍ରାହ ଭୂପତେ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି ଏବଂ ଭଲ ଭାବି, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯଶ୍ଚ ଵୈ କୃତଵାନ୍ପାପଂ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ଯ ତଵାନଘ
ଯିଏ ତୁମ ପ୍ରତି ପାପ କରିଛି, ହେ ନିର୍ଦୋଷ ଏବଂ ସବୁ ଜାଣିଥିବା ମହାନ,
ଦ୍ଵିଜାପରାଧତୋ ମୂଢ ଵୀର୍ଯଂ ତେ ଵିନଶିଷ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପରାଧ କରିଥିବାରୁ, ହେ ମୂଢ଼, ତୁମର ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ।
ଅଯଂ ରାମୋ ମହାଵୀର୍ଯଂ ପ୍ରସହ୍ଯନୃପପୁଙ୍ଗଵମ୍
ଏହି ରାମ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କୁ ବଶ କରିଦେବେ।
ଯସ୍ମାଦୁରଃ ପ୍ରତିହତଂ ତ୍ଵଯା ମାତର୍ମମାଗ୍ରତଃ
ମାଆ, ତୁମେ ମୋ ପଥକୁ ଅଟକାଇଦେଲେ, ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରିଲିନି।
ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିଃକ୍ଷତ୍ରାଂ କରିଷ୍ଯେ ପୃଥିଵୀମିମାମ୍
ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଏକୋଇଶିଥର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବିନା କରିଦେବି।
ଭାଵିନୋର୍ଽଥସ୍ଯ ଚ ବଲାତ୍କରିଷ୍ଯତ୍ଯେଵ ମାନଦ
ଭବିଷ୍ୟତରେ ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଥିବା, ସେଥିରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶକ୍ତିବାନ୍ ଭାବେ ଘଟିବ।
ଦତ୍ତାତ୍ରେଯାଦ୍ଧରେରଂଶାଲ୍ଲବ୍ଧବୋଧୋ ମହାମତିଃ
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କଠାରୁ, ଯିଏ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ, ଶିକ୍ଷା ନେଇ, ସେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ।
ଯଥାଗତଂ ଯଯୌ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯତ୍କାଲପର୍ଯଯାତ୍
ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଭବିଷ୍ୟତ ସମୟର ଚକ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଚାଲିଗଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ତ୍ରିଂଶତ୍ତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଚରିତ୍ରର ତିରିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଯଚ୍ଚକାର ମହାଵୀର୍ଯ୍ଯୋ ରାଜ୍ଞଃ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ହି କର୍ମଣା
ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ରାମଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ମୁଞ୍ଚଞ୍ଛ୍ଵାସାନ୍ମୁହର୍ମୁହୁଃ
ରାମ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ କ୍ରୋଧରେ, ବାରମ୍ବାର ଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, କଥା କହିଲେ।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଯୋ ଵିଦ୍ଵାଂଶ୍ଚକ୍ରେ ବ୍ରହ୍ମଵଧୋଦ୍ଯମମ୍
ଯିଏ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଥିଲେ, ମାରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ।
ଶୁଭଂ ଵାପ୍ଯଶୁଭଂ ସର୍ଵେ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତି ଵିମୋହିତାଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ମୋହିତ ହୋଇ, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କାମ ସବୁ କରନ୍ତି।
କାର୍ତ୍ତଵୀର୍ଯଂ ନିହତ୍ଯାଜୌ ପିତୁର୍ଵୈରଂ ପ୍ରସାଧଯେ
ଯୁଦ୍ଧରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ପୂରଣ କରିବି।
ରକ୍ଷିଷ୍ଯତେ ତଥାପ୍ଯେନଂ ସଂହରିଷ୍ଯାମି ନାନ୍ଯଥା
ସେ ଯଦିଓ ରକ୍ଷା ପାଉଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି; ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।
ଜମଦଗ୍ନିରୁଵାଚେଦଂ ପୁତ୍ରଂ ସାହସଭାଷିଣମ୍
ଜମଦଗ୍ନି ତାଙ୍କ ସାହସିକ କଥା କହୁଥିବା ପୁଅଙ୍କୁ ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମାନଵାଃ ସର୍ଵେ ଜାଯନ୍ତେ ଧର୍ମକାରିଣଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଲାଗନ୍ତି।