ଭଵିତ୍ରୀ ଚିରରାତ୍ରାଯ ବହୁକଲ୍ଯାଣ ଭାଜନମ୍
ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିବା ଏବଂ ବହୁ ମଙ୍ଗଳର ଭାଣ୍ଡାର ହେବ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯଗୌରଵାଦ୍ଧର୍ଷମଵାପୁସ୍ତନଯାଶ୍ଚ ତେ
ସେଇ ଶବ୍ଦର ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଖି, ତୁମ ପୁଅମାନେ ପୁନି ଆତ୍ମବଳ ଲାଗିଲେ।
ଶାଯଯିତ୍ଵା ନିଵାତେ ତୁ ପରିତଃ ସମୁପାଵିଶନ୍
ତାଙ୍କୁ ଏକ ନିରାପଦ ସ୍ଥାନରେ ଶୁଆଇ ଦେଇ, ସମସ୍ତେ ଚାରିପାଖରେ ବସିଲେ।
ନିମତ୍ତାନି ଶୁଭାନ୍ଯାସନ୍ନନେକାନି ମହାନ୍ତି ଚ
ଅନେକ ଶୁଭ ଓ ବଡ଼ ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖାଦେଲା।
ନିଷେଦୁଃ ସହିତା ମାତ୍ରା କାଙ୍କ୍ଷନ୍ତୋ ଜୀଵିତଂ ପିତୁଃ
ମାଆ ସହିତ ସମସ୍ତେ ବସି, ପିତାଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଥିଲେ।
ଵିଧେର୍ବଲେନ ମତିମାଂସ୍ତତ୍ରାଗଚ୍ଛଦ୍ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ଭାଗ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅପେକ୍ଷା କରିନଥିବାବେଳେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥଵିତ୍ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସକଲାସୁରଵନ୍ଦିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ।
ଯଥାହତାନ୍ମୃତାନ୍ଦେଵୈରୁତ୍ଥାପଯତି ଦାନଵାନ୍
ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଦାନବମାନେକୁ ମାରିଦେଇଥିଲେ, ସେ ସେମାନେକୁ ପୁନି ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରଣୀତମନୁଜୀଵନ୍ତି ସର୍ଵେ ଽଦ୍ଯାପୀହ ପାର୍ଥିଵାଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଦିଆଯାଇଛି, ସେଠାରୁ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛନ୍ତି।
ଦଦର୍ଶ ତଦଵସ୍ଥାଂସ୍ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଦୁଃଖପରିପ୍ଲୁତାନ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇଥିଲେ।
ଉତ୍ଥାଯାସ୍ମୈ ଦଦୁଶ୍ଚାପି ସତ୍କୃତ୍ଯ ପରମାସନମ୍
ସମ୍ମାନ ସହିତ ସେଠାରେ ଉଠି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆସନ ଦେଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ କିମିଦଂ ଵୃତ୍ତଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ତେ ନ୍ଯଵେଦଯନ୍
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ସବୁ କଣ ଘଟିଛି?' ସେମାନେ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କୁ କୁହିଲେ।
ସଂଜୀଵିନ୍ଯା ଵିନଯା ତଂ ସିଷେଚ ପ୍ରୋଚ୍ଚରନ୍ନିଦମ୍
ସମ୍ଭ୍ରମ ସହିତ ସଞ୍ଜୀବିନୀ ତାଙ୍କୁ ପାଣି ଛିଟିଲେ ଏବଂ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତେନାସୌ ଜୀଵତାଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ପ୍ରସୁପ୍ତ ଇଵଚୋତ୍ଥିତଃ
ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ସଚେତନ ହେଲେ, ଯେପରି ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗିଉଠିଲେ।
ସମୁତ୍ତସ୍ଥାଵଥାର୍ଚୀକଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଗ୍ରରୁରିଵାପରଃ
ତାପରେ ଅର୍ଚ୍ଚୀକ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଯେପରି ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିବା ଅନ୍ୟ ଗୁରୁ।
ନନାମ ଭକ୍ତ୍ଯା ନୃପତେ କୃତାଞ୍ଜଲିରୁଵାଚ ହ
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ, ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ।
ଧନ୍ଯୋ ଽହଂ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଽହଂ ସଫଲଂ ଜୀଵିତଂ ଚ ମେ
ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେଲା, ମୋ ଜୀବନର ଫଳ ମିଳିଗଲା।
ଭଗଵନ୍କିଂ କରୋମ୍ଯଦ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ତଵ ମାନଦ
ଭଗବନ୍ତ, ଆଜି ମୁଁ କଣ କରିବି ଯେପରି ଆପଣଙ୍କୁ ସେବା କରିପାରିବି, ମାନ୍ୟଦାତା?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସହସାଽନୀତଂ ରାମେଣାର୍ଧ୍ଯଂ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ଏହିପରି କହି, ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ହଠାତ୍ ଆନନ୍ଦରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ନିଆଯିଲେ।
ତଜ୍ଜଲଂ ଶିରସାଧତ୍ତ ସକୁଟୁଂବୋ ମହାମନାଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ ଏବଂ ଉଦାର ମନେ, ସେ ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଲେ।
ଭଗଵନ୍ କିଂ କୃତଂ ତେନ ରାଜ୍ଞା ଦୁଷ୍ଟେନ ପାତକମ୍
ଭଗବନ୍ତ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା କଣ ପାପ କରିଛି?
ସାଧୁବୁଦ୍ଧ୍ଯାସ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କିଂ ଚକାର ମହାମତେ
ହେ ମହାମତି, ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ସେ କଣ କରିଥିଲା?
ଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସମାଲୋଚ୍ଯ କାରଣଂ ପ୍ରାହ ଭୂପତେ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି ଏବଂ ଭଲ ଭାବି, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯଶ୍ଚ ଵୈ କୃତଵାନ୍ପାପଂ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ଯ ତଵାନଘ
ଯିଏ ତୁମ ପ୍ରତି ପାପ କରିଛି, ହେ ନିର୍ଦୋଷ ଏବଂ ସବୁ ଜାଣିଥିବା ମହାନ,
ଦ୍ଵିଜାପରାଧତୋ ମୂଢ ଵୀର୍ଯଂ ତେ ଵିନଶିଷ୍ଯତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପରାଧ କରିଥିବାରୁ, ହେ ମୂଢ଼, ତୁମର ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ।
ଅଯଂ ରାମୋ ମହାଵୀର୍ଯଂ ପ୍ରସହ୍ଯନୃପପୁଙ୍ଗଵମ୍
ଏହି ରାମ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କୁ ବଶ କରିଦେବେ।
ଯସ୍ମାଦୁରଃ ପ୍ରତିହତଂ ତ୍ଵଯା ମାତର୍ମମାଗ୍ରତଃ
ମାଆ, ତୁମେ ମୋ ପଥକୁ ଅଟକାଇଦେଲେ, ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରିଲିନି।
ତ୍ରିଃ ସପ୍ତକୃତ୍ଵୋ ନିଃକ୍ଷତ୍ରାଂ କରିଷ୍ଯେ ପୃଥିଵୀମିମାମ୍
ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଏକୋଇଶିଥର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବିନା କରିଦେବି।
ଭାଵିନୋର୍ଽଥସ୍ଯ ଚ ବଲାତ୍କରିଷ୍ଯତ୍ଯେଵ ମାନଦ
ଭବିଷ୍ୟତରେ ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଥିବା, ସେଥିରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶକ୍ତିବାନ୍ ଭାବେ ଘଟିବ।
ଦତ୍ତାତ୍ରେଯାଦ୍ଧରେରଂଶାଲ୍ଲବ୍ଧବୋଧୋ ମହାମତିଃ
ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କଠାରୁ, ଯିଏ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ, ଶିକ୍ଷା ନେଇ, ସେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ।