କକ୍ଷାନ୍ତରାଣି ନୃପତିଃ ଶନକୈରତୀତ୍ଯ ତ୍ରୀଣି କ୍ରମେଣ ଚ ସସଂଭ୍ରମକଞ୍ଚୁକୀନି
ରାଜା ଧୀରେ ଧୀରେ ତିନିଟି ଅନ୍ତଃପୁର ଦ୍ୱାର ଦେଇ, ଭୟଭୀତ କଞ୍ଚୁକିମାନେ ଥିବା ସେଠି ଅନ୍ତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତ୍ର ପ୍ରଦୀପଦଧିଦର୍ପଣଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଦୂର୍ଵାକ୍ଷତାଦିଭିରଲଂ ପୁରକାମିନୀଭିଃ
ସେଠି ସହରର ମହିଳାମାନେ ଦୀପ, ଦର୍ପଣ, ଗନ୍ଧ ଫୁଲ, ଦୁର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଜିନିଷରେ ସ୍ଥାନକୁ ଶୋଭାୟମାନ କଲେ।
ତାଭିଃ ସମାଭିଵିନିଵେଶିତମାଶୁ ନାନାରତ୍ନପ୍ରଵେକରୁଚିଜାଲଵିରାଜମାନମ୍
ସେଇ ମହିଳାମାନେ ତୁରନ୍ତ ସେଠି ସଜାଇଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥରର ଜାଲି ଚମକୁଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ଗୃହେ ନୃପ ତଦୀଯପୁରନ୍ଧ୍ରିଵର୍ଗଃ ସ୍ଵାସୀନମାଶୁ ନୃପତିର୍ଵିଵିଧାର୍ହଣାଭିଃ
ସେଠି, ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଜମହିଳାମାନେ ସହିତ ବସି, ବିଭିନ୍ନ ଉପଚାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ନଶେଷଦିଵସୋଚିତକର୍ମ ସର୍ଵଂ ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ହୈହଯପତିଃ ସ୍ଵମତାନୁସାରମ୍
ସେଠି, ଦିନର ସମସ୍ତ ପ୍ରଥାନୁସାରେ କାମ ସମାପ୍ତ କରି, ହୈହୟପତି ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଦିନାନ୍ତସମଯୋଚିତକର୍ମ ଚୈଵ ରାଜା ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରିସଚିଵାନୁଗତଃ ସମନ୍ତାତ୍
ଦିନ ଶେଷରେ ଯେଉଁ କାମ ଉଚିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ କରି, ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସଚିବମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ତତ୍ରାସନେ ସମୁପଵିଶ୍ଯ ପୁରୋଧମନ୍ତ୍ରିସାମନ୍ତନାଯକଶତୈଃ ସମୁପାସ୍ଯମାନଃ
ସେଠାରେ ସିଂହାସନରେ ବସି, ରାଜାଙ୍କୁ ଶତଶଃ ପୁରୋହିତ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଦେଶର ନେତାମାନେ ସମ୍ମାନ ଓ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ତତଶ୍ଚିରଂ ଵିଵିଧଵାଦ୍ଯଵିନୋଦନୃତ୍ତପ୍ରେକ୍ଷାପ୍ରଵୃତ୍ତହସନାଦିକଥାପ୍ରସଂଗଃ
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ, ମନୋରଞ୍ଜନ, ନୃତ୍ୟ, ଦୃଶ୍ୟ, ହସି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥାବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ହେଲା।
ଇତ୍ଥଂ ଵିଶାମଧିପତିର୍ଭୃଶମାନିଶାର୍ଦ୍ଧଂ ନାନାଵିହାରଵିଭଵାନୁଭଵୈରନେକୈଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସଭାର ନାୟକ ଅଧା ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହୁ ପ୍ରକାର ଆନନ୍ଦ ଓ ବିହାରର ଉପଭୋଗ କଲେ।
ତଦ୍ରାଜସୈନ୍ଯମଖିଲଂ ନିଜଵୀର୍ଯଶୌର୍ଯସଂପତ୍ପ୍ରଭାଵମହିମାନୁଗୁଣଂ ଗୃହେଷୁ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ମହିମା ଅନୁଯାୟୀ ଘରେ ରହିଲେ।
ସୈନ୍ଯାନି ତାନି ନୃପତେର୍ଵିଵିଧାନ୍ନପାନସଦ୍ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯମଧୁମାଂସପଯୋଘୃତାଦ୍ଯୈଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ଉତ୍ତମ ମିଠା, ମଧୁ, ମାଂସ, ଦହି, ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଏଵଂ ତଦା ନରପତେରନୁଯାଯିନସ୍ତେ ନାନାଵିଧୋଚିତସୁଖାନୁଭଵପ୍ରତୀତାଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ସମୟରେ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପଯୁକ୍ତ ସୁଖର ଉପଭୋଗରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଅଧ୍ଯାସ୍ଯ ରତ୍ନନିକରୈରତି ଶୈଭି ଭଦ୍ରଂ ନିଦ୍ରାମସେଵତ ନରେଦ୍ର ଚିରଂ ପ୍ରତୀତଃ
ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଉତ୍ତମ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଇ ରହି, ରାଜା ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଶାନ୍ତିରେ ଶୁଏଇଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେର୍ଽଜୁନୋପାଖ୍ଯାନେ ସପ୍ତଵିଂଶତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ଓ ପାଦ ଆରମ୍ଭରେ ଅର୍ଜୁନ କଥାର ସତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ପ୍ରଵୋଧଯିତୁମଵ୍ଯଗ୍ରା ଜଗୁରୁଚ୍ଚୈର୍ନିଶାତ୍ଯଯେ
ତାଙ୍କୁ ଜଗାଇବା ପାଇଁ, ରାତିର ଶେଷରେ ସେମାନେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଇଲେ।
ସମସ୍ତଶ୍ରୁତିସୁଶ୍ରାଵ୍ଯପ୍ରଶସ୍ତମଧୁରସ୍ଵରମ୍
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ମଧୁର ଓ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା।
ଜଗୁର୍ଗେଯଂ ମନୋହାରି ତାରମନ୍ଦ୍ରଲଯାନ୍ଵିତମ୍
ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଓ ମନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର, ତାଳ ସହିତ ମନମୋହକ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ସ୍ଵପନ୍ତଂ ଵିଵିଧା ଵାଚୋ ବୁବୋଧଯିଷଵଃ ଶନେଃ
ଶୁଅଥିବା ଜଣେକୁ ଜଗାଇବାକୁ, ସେମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବିଭିନ୍ନ କଥା କହିଲେ।
ଵିଵର୍ଦ୍ଧମାନଯା ନୂନଂ ତଵ ଵକ୍ତ୍ରାଂବୁଜଶ୍ରିଯା
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମର ପଦ୍ମପ୍ରଭା ମୁହଁର ଅବିରତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ—
ତମାଂସି ଭିନ୍ଦନ୍ନାଦିତ୍ଯଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ହ୍ଯୁଦଯଂ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ ଅସ୍ତିର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଭେଦି ଆସିଛନ୍ତି।
ନିଦ୍ରଯା ଲଂ ମହାବୁଦ୍ଧେ ପ୍ରତିଵୁଧ୍ଯସ୍ଵ ସାଂପ୍ରତମ୍
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି, ଏବେ ନିଦ୍ରାକୁ ଛାଡ଼ି, ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜାଗିଉ।
କ୍ଷୀରାବ୍ଦୌ ଶେଷଶଯନାଦ୍ଯଥାପଙ୍କଜଲୋଚନଃ
ଯେପରି ଦୁଧ ସମୁଦ୍ରରେ ନାଗଶଯ୍ୟାରୁ ପଦ୍ମନୟନ ଉଠନ୍ତି—
ଚକାରାଵହିତଃ ସମ୍ଯଗ୍ଜଯାଦିକମଶେଷତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ବିଜୟ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୋଯୋଗରେ ସଫଳ କଲେ।
କୃତ୍ଵା ଦୂର୍ଵାଞ୍ଜନାଦର୍ଶମଙ୍ଗଲ୍ଯାଲମ୍ବନାନି ଚ
ସେ ଦୁର୍ବା, କାଳିଆଞ୍ଜନ, ଦର୍ପଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଜିନିଷ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ଚ ପୁରାତ୍ତସ୍ମାଦୁପତସ୍ଥେ ଚ ଭାସ୍କରମ୍
ସେ ସହର ଛାଡ଼ି ବାହାରିଗଲେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।
ରଚିତାଞ୍ଜଲଯୋ ରାଜନ୍ନେମୁଶ୍ଚ ନୃପସତ୍ତମମ୍
ରାଜା, ସେମାନେ ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ନନାମ ପାଦଯୋସ୍ତସ୍ଯ କିରୀଟେନାର୍କଵର୍ଚସା
ସେ ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ମଣ୍ଡିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ମୁକୁଟ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଭାରେ ଚମକୁଥିଲା।
ପ୍ରଶ୍ରଯାଵନତଂ ସାମ୍ନା ତମୁଵାଚାସ୍ଯତାମିତି
ବିନୟ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନମ୍ର କଥାରେ କହିଲେ, 'ବସନ୍ତୁ।'
ଉଵାଚ ରଜନୀ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟା ସୁଖେନ ତଵ କିଂ ନୃପ
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ରାତି ସୁଖରେ କଟିଗଲା କି? ଆପଣ ଭଲ ଅଛନ୍ତି ତ?'
ଶକ୍ଯଂ ମୃଗସଧର୍ମାଣାଂ ଯେନ କେନାପି ଵର୍ତ୍ତିତୁମ୍
ପଶୁମାନେ ଯେପରି ଭାବେ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେକୌଣସି ଉପାୟରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରନ୍ତି।