ଅନ୍ତଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନଗରର୍ଦ୍ଧିମଶେଷଲୋକସଂମୋହିନୀମ୍ ଭିସମୀକ୍ଷ୍ଯ ସ ରାଜଵର୍ଯଃ
ସେ ରାଜା ସହର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା ସେଇ ସହରର ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖିଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ସୁରସ୍ତ୍ରୀନଯନା ଲିଯୂଥପାନୈକପାତ୍ରୋଚିତଚାରୁମୂର୍ତ୍ତିଃ
ସେ ଯିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଆକୃତି ଏମିତି ଆକର୍ଷକ ଥିଲା, ଯାହା ଦେଖି ସ୍ୱର୍ଗଙ୍ଗନାମାନେ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ରାଜପଥାତ୍ସମନ୍ତାତ୍ପୌରାଙ୍ଗନାଶ୍ଚନ୍ଦନଵାରିସିକ୍ତୈଃ
ସେ ରାଜପଥରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିବାବେଳେ, ସହରର ମହିଳାମାନେ ଚାରିପାଖରୁ ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧ ଥିବା ପାଣି ଛିଟି ଦେଉଥିଲେ।
ଅଭ୍ଯାଗତାର୍ହଣସମୁତ୍ସୁକପୌରକାନ୍ତା ହସ୍ତାରଵିନ୍ଦଗଲିତାମଲଲାଜଵର୍ଷୈଃ
ଅତିଥି ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ ସେଇ ସହରବାସୀଙ୍କର ପ୍ରିୟାମାନେ, ତାଙ୍କର କମଳ ହସ୍ତରୁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଲାଉ ଝରି ଝରି ରାଜାଙ୍କୁ ଛିଟି ଦେଉଥିଲେ।
ତତ୍ରତ୍ଯପୌରଵନିତାଞ୍ଜନରତ୍ନସାରମୁକ୍ତାଭିରପ୍ଯନୁପଦଂ ପ୍ରଵିକୀର୍ଯମାମଃ
ସେଠାରେ ସହରର ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତି ପଦକୁ କାଜଳ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ମୁକ୍ତା ଛିଟି ଦେଉଥିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ତପଃଶ୍ରିଯ ମୁଦାରଗଣମଚିନ୍ତ୍ଯାଂ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭତରାଂ ସ୍ପୃହଣୀଯଶୋଭାମ୍
ସେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମୀ ତପସ୍ୟାର ତେଜ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସଭା, ଓ ଲୋକମାନେ ପାଇବାକୁ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ମେନେ ଚ ହୈହଯପତିର୍ଭୁଵି ଦୁର୍ଲଭେଯଂ କ୍ଷାତ୍ରୀ ମନୋହରତରା ମହିତା ହି ସଂପତ୍
ହୈହୟ ରାଜା ଭାବିଲେ, ଏହି ରାଜସିକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଏତେ ଆକର୍ଷକ ଓ ମହାନ୍, ପୃଥିବୀରେ ଏହା ମିଳିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ମଧ୍ଯେପୁରଂ ପୁରଜନୋପଚିତାଂ ଵିଭୂତିମାଲୋକଯନ୍ସହ ପୁରୋହିତମନ୍ତ୍ରିସାର୍ଥୈଃ
ସହର ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ରାଜା ସେଠାରେ ସଞ୍ଚିତ ସମ୍ପଦ ଦେଖିଲେ।
ରାଜା ତତୋ ମୁନିଵରୋପଚିତାଂ ସପର୍ଯାମାତ୍ମାନୁରୂପମିହ ସାନୁଚରୋ ଲଭସ୍ଵ
ତାପରେ ରାଜା, ଏଠାରେ ତୁମେ ତୁମର ସହଚରମାନେ ସହିତ ମହାମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ତୁମ ଯୋଗ୍ୟତାନୁସାରେ ଗ୍ରହଣ କର।
ପୌରେଃ ସମେତ୍ଯ ଵିଵିଧାର୍ହଣପାଣିଭିଶ୍ଚ ମାର୍ଗେ ମୁଦା ଵିରଚିତାଜଲିଭିଃ ସମନ୍ତାତ୍
ସହରବାସୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ହାତରେ ଧରି, ଆନନ୍ଦରେ ଚାରିପାଖରୁ ଯୋଗ ହୋଇ ଜୋଡ଼ା ହାତରେ ଅଭିବାଦନ କଲେ।
କକ୍ଷାନ୍ତରାଣି ନୃପତିଃ ଶନକୈରତୀତ୍ଯ ତ୍ରୀଣି କ୍ରମେଣ ଚ ସସଂଭ୍ରମକଞ୍ଚୁକୀନି
ରାଜା ଧୀରେ ଧୀରେ ତିନିଟି ଅନ୍ତଃପୁର ଦ୍ୱାର ଦେଇ, ଭୟଭୀତ କଞ୍ଚୁକିମାନେ ଥିବା ସେଠି ଅନ୍ତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତ୍ର ପ୍ରଦୀପଦଧିଦର୍ପଣଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଦୂର୍ଵାକ୍ଷତାଦିଭିରଲଂ ପୁରକାମିନୀଭିଃ
ସେଠି ସହରର ମହିଳାମାନେ ଦୀପ, ଦର୍ପଣ, ଗନ୍ଧ ଫୁଲ, ଦୁର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଜିନିଷରେ ସ୍ଥାନକୁ ଶୋଭାୟମାନ କଲେ।
ତାଭିଃ ସମାଭିଵିନିଵେଶିତମାଶୁ ନାନାରତ୍ନପ୍ରଵେକରୁଚିଜାଲଵିରାଜମାନମ୍
ସେଇ ମହିଳାମାନେ ତୁରନ୍ତ ସେଠି ସଜାଇଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥରର ଜାଲି ଚମକୁଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ଗୃହେ ନୃପ ତଦୀଯପୁରନ୍ଧ୍ରିଵର୍ଗଃ ସ୍ଵାସୀନମାଶୁ ନୃପତିର୍ଵିଵିଧାର୍ହଣାଭିଃ
ସେଠି, ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଜମହିଳାମାନେ ସହିତ ବସି, ବିଭିନ୍ନ ଉପଚାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ନଶେଷଦିଵସୋଚିତକର୍ମ ସର୍ଵଂ ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ହୈହଯପତିଃ ସ୍ଵମତାନୁସାରମ୍
ସେଠି, ଦିନର ସମସ୍ତ ପ୍ରଥାନୁସାରେ କାମ ସମାପ୍ତ କରି, ହୈହୟପତି ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଦିନାନ୍ତସମଯୋଚିତକର୍ମ ଚୈଵ ରାଜା ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରିସଚିଵାନୁଗତଃ ସମନ୍ତାତ୍
ଦିନ ଶେଷରେ ଯେଉଁ କାମ ଉଚିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ କରି, ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସଚିବମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ତତ୍ରାସନେ ସମୁପଵିଶ୍ଯ ପୁରୋଧମନ୍ତ୍ରିସାମନ୍ତନାଯକଶତୈଃ ସମୁପାସ୍ଯମାନଃ
ସେଠାରେ ସିଂହାସନରେ ବସି, ରାଜାଙ୍କୁ ଶତଶଃ ପୁରୋହିତ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଦେଶର ନେତାମାନେ ସମ୍ମାନ ଓ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ତତଶ୍ଚିରଂ ଵିଵିଧଵାଦ୍ଯଵିନୋଦନୃତ୍ତପ୍ରେକ୍ଷାପ୍ରଵୃତ୍ତହସନାଦିକଥାପ୍ରସଂଗଃ
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ, ମନୋରଞ୍ଜନ, ନୃତ୍ୟ, ଦୃଶ୍ୟ, ହସି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥାବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ହେଲା।
ଇତ୍ଥଂ ଵିଶାମଧିପତିର୍ଭୃଶମାନିଶାର୍ଦ୍ଧଂ ନାନାଵିହାରଵିଭଵାନୁଭଵୈରନେକୈଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସଭାର ନାୟକ ଅଧା ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହୁ ପ୍ରକାର ଆନନ୍ଦ ଓ ବିହାରର ଉପଭୋଗ କଲେ।
ତଦ୍ରାଜସୈନ୍ଯମଖିଲଂ ନିଜଵୀର୍ଯଶୌର୍ଯସଂପତ୍ପ୍ରଭାଵମହିମାନୁଗୁଣଂ ଗୃହେଷୁ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ମହିମା ଅନୁଯାୟୀ ଘରେ ରହିଲେ।
ସୈନ୍ଯାନି ତାନି ନୃପତେର୍ଵିଵିଧାନ୍ନପାନସଦ୍ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯମଧୁମାଂସପଯୋଘୃତାଦ୍ଯୈଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ, ଉତ୍ତମ ମିଠା, ମଧୁ, ମାଂସ, ଦହି, ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଏଵଂ ତଦା ନରପତେରନୁଯାଯିନସ୍ତେ ନାନାଵିଧୋଚିତସୁଖାନୁଭଵପ୍ରତୀତାଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ସମୟରେ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପଯୁକ୍ତ ସୁଖର ଉପଭୋଗରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଅଧ୍ଯାସ୍ଯ ରତ୍ନନିକରୈରତି ଶୈଭି ଭଦ୍ରଂ ନିଦ୍ରାମସେଵତ ନରେଦ୍ର ଚିରଂ ପ୍ରତୀତଃ
ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଉତ୍ତମ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଇ ରହି, ରାଜା ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଶାନ୍ତିରେ ଶୁଏଇଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେର୍ଽଜୁନୋପାଖ୍ଯାନେ ସପ୍ତଵିଂଶତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ଓ ପାଦ ଆରମ୍ଭରେ ଅର୍ଜୁନ କଥାର ସତେଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ପ୍ରଵୋଧଯିତୁମଵ୍ଯଗ୍ରା ଜଗୁରୁଚ୍ଚୈର୍ନିଶାତ୍ଯଯେ
ତାଙ୍କୁ ଜଗାଇବା ପାଇଁ, ରାତିର ଶେଷରେ ସେମାନେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାଇଲେ।
ସମସ୍ତଶ୍ରୁତିସୁଶ୍ରାଵ୍ଯପ୍ରଶସ୍ତମଧୁରସ୍ଵରମ୍
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ମଧୁର ଓ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା।
ଜଗୁର୍ଗେଯଂ ମନୋହାରି ତାରମନ୍ଦ୍ରଲଯାନ୍ଵିତମ୍
ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଓ ମନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର, ତାଳ ସହିତ ମନମୋହକ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ସ୍ଵପନ୍ତଂ ଵିଵିଧା ଵାଚୋ ବୁବୋଧଯିଷଵଃ ଶନେଃ
ଶୁଅଥିବା ଜଣେକୁ ଜଗାଇବାକୁ, ସେମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବିଭିନ୍ନ କଥା କହିଲେ।
ଵିଵର୍ଦ୍ଧମାନଯା ନୂନଂ ତଵ ଵକ୍ତ୍ରାଂବୁଜଶ୍ରିଯା
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମର ପଦ୍ମପ୍ରଭା ମୁହଁର ଅବିରତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ—
ତମାଂସି ଭିନ୍ଦନ୍ନାଦିତ୍ଯଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ହ୍ଯୁଦଯଂ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ସମୟରେ ଅସ୍ତିର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଭେଦି ଆସିଛନ୍ତି।