ଵିପ୍ରାଦିକାନାଂ ରଥିସାରଥୀନାଂ ଗୃହୈସ୍ତଥା ମାଗଧବନ୍ଦିନାଂ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ରଥଚାଳକ, ସାରଥି, ଏବଂ ମାଗଧ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଗୃହ ଥିଲା।
ମହାଧନୋପସ୍କରସାଧୁନିର୍ମିତୈର୍ଗୃହୈଶ୍ଚ ଶୁଭ୍ରୈର୍ଗଣିକାଜନାନାମ୍
ଧନୀ ଓ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା, ବହୁ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିବା ଗଣିକାମାନେର ଚମତ୍କାର ଘର ଥିଲା।
ଚିତ୍ରୈର୍ଧ୍ଵଚୈଶ୍ଚାପି ପତାକିକାଭିଃ ଶୁଭ୍ରୈଃ ପଟୈର୍ମଣ୍ଡପିକାଭିରୁନ୍ନତୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକା, ଏବଂ ଧଳା ଚିତ୍ରପଟରେ ଶୋଭିତ ଉଚ୍ଚ ମଣ୍ଡପ ଥିଲା।
ନାନାରଵାଢ୍ଯରମଣୀଯତଟାକଵାପୀସରୋଵରୈଶ୍ଚାପି ଜଲୋପପନ୍ନୈଃ
ନାନା ପ୍ରକାର ଧ୍ୱନି ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ପୋଖରୀ, କୁଆଁ ଓ ହ୍ରଦ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ପର୍ଯନ୍ତରୋପିତମନୋରମନାଗକେତକୀପୁନ୍ନାଗଚଂପକଵନୈଶ୍ଚ ପତତ୍ରିଜୁଷ୍ଟୈଃ
ସୀମା ଧାରରେ ନାଗ, କେତକୀ, ପୁନ୍ନାଗ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛର ମନୋହର ଉଦ୍ୟାନ, ଯେଉଁଠି ପକ୍ଷୀମାନେ ଆସି ରହୁଥିଲେ।
ସଂଲକ୍ଷ୍ଯମାଣପରିତୋପଵନାଲିଭିଶ୍ଚ ସଂଶୋଭିତଂ ଜଗତି ଵିସ୍ମଯନୀଯରୂପୈଃ
ଚାରିପାଖରେ ଉଦ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଯାହାର ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଜନକ ହୋଇଥିଲା।
ଇତ୍ଥ ସୁରାସୁରମନୋରମଭୋଗସଂପଦ୍ଵିସ୍ପଷ୍ଟମାନଵିଭଵଂ ନଗରଂ ନରେଦ୍ର
ଏଭଳି ରାଜା, ସେ ନଗର ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମାନବ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତୋ ମୁନିଵରୋ ଦ୍ଵିଜହୋମଧେନ୍ଵା ସଂପାଦିତଂ ନରପତେ ରୁଚିରାତିଥେଯମ୍
ଏପରି ଜାଣି, ସେ ମହାମୁନି ଦ୍ୱିଜ ଓ ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଚମତ୍କାର ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ଗତ୍ଵା ଵିଶାମଧିପତେସ୍ତରସା ସମୀପଂ ସଂପ୍ରଶ୍ରଯଂ ମୁନିସୁତସ୍ତମିଦଂ ବଭାଷେ
ମୁନିଙ୍କର ପୁଅ ତେଜରେ ସହରର ମହାରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ବଡ ନମ୍ରତାରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ରାଜା ତତୋ ମୁନିଵରେଣ କୃତାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞଃ ସଂପ୍ରାଵିଶତ୍ପୁରଵରଂ ସ୍ଵକୃତେ କୃତଂ ତତ୍
ତାପରେ, ମହାମୁନିଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇ, ରାଜା ସେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଅନ୍ତଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନଗରର୍ଦ୍ଧିମଶେଷଲୋକସଂମୋହିନୀମ୍ ଭିସମୀକ୍ଷ୍ଯ ସ ରାଜଵର୍ଯଃ
ସେ ରାଜା ସହର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା ସେଇ ସହରର ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖିଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ସୁରସ୍ତ୍ରୀନଯନା ଲିଯୂଥପାନୈକପାତ୍ରୋଚିତଚାରୁମୂର୍ତ୍ତିଃ
ସେ ଯିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଆକୃତି ଏମିତି ଆକର୍ଷକ ଥିଲା, ଯାହା ଦେଖି ସ୍ୱର୍ଗଙ୍ଗନାମାନେ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ରାଜପଥାତ୍ସମନ୍ତାତ୍ପୌରାଙ୍ଗନାଶ୍ଚନ୍ଦନଵାରିସିକ୍ତୈଃ
ସେ ରାଜପଥରେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିବାବେଳେ, ସହରର ମହିଳାମାନେ ଚାରିପାଖରୁ ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧ ଥିବା ପାଣି ଛିଟି ଦେଉଥିଲେ।
ଅଭ୍ଯାଗତାର୍ହଣସମୁତ୍ସୁକପୌରକାନ୍ତା ହସ୍ତାରଵିନ୍ଦଗଲିତାମଲଲାଜଵର୍ଷୈଃ
ଅତିଥି ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ୍ତ ସେଇ ସହରବାସୀଙ୍କର ପ୍ରିୟାମାନେ, ତାଙ୍କର କମଳ ହସ୍ତରୁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଲାଉ ଝରି ଝରି ରାଜାଙ୍କୁ ଛିଟି ଦେଉଥିଲେ।
ତତ୍ରତ୍ଯପୌରଵନିତାଞ୍ଜନରତ୍ନସାରମୁକ୍ତାଭିରପ୍ଯନୁପଦଂ ପ୍ରଵିକୀର୍ଯମାମଃ
ସେଠାରେ ସହରର ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତି ପଦକୁ କାଜଳ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ମୁକ୍ତା ଛିଟି ଦେଉଥିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ତପଃଶ୍ରିଯ ମୁଦାରଗଣମଚିନ୍ତ୍ଯାଂ ଲୋକେଷୁ ଦୁର୍ଲଭତରାଂ ସ୍ପୃହଣୀଯଶୋଭାମ୍
ସେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମୀ ତପସ୍ୟାର ତେଜ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସଭା, ଓ ଲୋକମାନେ ପାଇବାକୁ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ମେନେ ଚ ହୈହଯପତିର୍ଭୁଵି ଦୁର୍ଲଭେଯଂ କ୍ଷାତ୍ରୀ ମନୋହରତରା ମହିତା ହି ସଂପତ୍
ହୈହୟ ରାଜା ଭାବିଲେ, ଏହି ରାଜସିକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଏତେ ଆକର୍ଷକ ଓ ମହାନ୍, ପୃଥିବୀରେ ଏହା ମିଳିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ମଧ୍ଯେପୁରଂ ପୁରଜନୋପଚିତାଂ ଵିଭୂତିମାଲୋକଯନ୍ସହ ପୁରୋହିତମନ୍ତ୍ରିସାର୍ଥୈଃ
ସହର ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ରାଜା ସେଠାରେ ସଞ୍ଚିତ ସମ୍ପଦ ଦେଖିଲେ।
ରାଜା ତତୋ ମୁନିଵରୋପଚିତାଂ ସପର୍ଯାମାତ୍ମାନୁରୂପମିହ ସାନୁଚରୋ ଲଭସ୍ଵ
ତାପରେ ରାଜା, ଏଠାରେ ତୁମେ ତୁମର ସହଚରମାନେ ସହିତ ମହାମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ତୁମ ଯୋଗ୍ୟତାନୁସାରେ ଗ୍ରହଣ କର।
ପୌରେଃ ସମେତ୍ଯ ଵିଵିଧାର୍ହଣପାଣିଭିଶ୍ଚ ମାର୍ଗେ ମୁଦା ଵିରଚିତାଜଲିଭିଃ ସମନ୍ତାତ୍
ସହରବାସୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ହାତରେ ଧରି, ଆନନ୍ଦରେ ଚାରିପାଖରୁ ଯୋଗ ହୋଇ ଜୋଡ଼ା ହାତରେ ଅଭିବାଦନ କଲେ।
କକ୍ଷାନ୍ତରାଣି ନୃପତିଃ ଶନକୈରତୀତ୍ଯ ତ୍ରୀଣି କ୍ରମେଣ ଚ ସସଂଭ୍ରମକଞ୍ଚୁକୀନି
ରାଜା ଧୀରେ ଧୀରେ ତିନିଟି ଅନ୍ତଃପୁର ଦ୍ୱାର ଦେଇ, ଭୟଭୀତ କଞ୍ଚୁକିମାନେ ଥିବା ସେଠି ଅନ୍ତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତ୍ର ପ୍ରଦୀପଦଧିଦର୍ପଣଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଦୂର୍ଵାକ୍ଷତାଦିଭିରଲଂ ପୁରକାମିନୀଭିଃ
ସେଠି ସହରର ମହିଳାମାନେ ଦୀପ, ଦର୍ପଣ, ଗନ୍ଧ ଫୁଲ, ଦୁର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଜିନିଷରେ ସ୍ଥାନକୁ ଶୋଭାୟମାନ କଲେ।
ତାଭିଃ ସମାଭିଵିନିଵେଶିତମାଶୁ ନାନାରତ୍ନପ୍ରଵେକରୁଚିଜାଲଵିରାଜମାନମ୍
ସେଇ ମହିଳାମାନେ ତୁରନ୍ତ ସେଠି ସଜାଇଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥରର ଜାଲି ଚମକୁଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ଗୃହେ ନୃପ ତଦୀଯପୁରନ୍ଧ୍ରିଵର୍ଗଃ ସ୍ଵାସୀନମାଶୁ ନୃପତିର୍ଵିଵିଧାର୍ହଣାଭିଃ
ସେଠି, ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଜମହିଳାମାନେ ସହିତ ବସି, ବିଭିନ୍ନ ଉପଚାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍ନଶେଷଦିଵସୋଚିତକର୍ମ ସର୍ଵଂ ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ହୈହଯପତିଃ ସ୍ଵମତାନୁସାରମ୍
ସେଠି, ଦିନର ସମସ୍ତ ପ୍ରଥାନୁସାରେ କାମ ସମାପ୍ତ କରି, ହୈହୟପତି ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚାଲିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଦିନାନ୍ତସମଯୋଚିତକର୍ମ ଚୈଵ ରାଜା ସ୍ଵମନ୍ତ୍ରିସଚିଵାନୁଗତଃ ସମନ୍ତାତ୍
ଦିନ ଶେଷରେ ଯେଉଁ କାମ ଉଚିତ, ସେଗୁଡ଼ିକ କରି, ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ସଚିବମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ତତ୍ରାସନେ ସମୁପଵିଶ୍ଯ ପୁରୋଧମନ୍ତ୍ରିସାମନ୍ତନାଯକଶତୈଃ ସମୁପାସ୍ଯମାନଃ
ସେଠାରେ ସିଂହାସନରେ ବସି, ରାଜାଙ୍କୁ ଶତଶଃ ପୁରୋହିତ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଦେଶର ନେତାମାନେ ସମ୍ମାନ ଓ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ତତଶ୍ଚିରଂ ଵିଵିଧଵାଦ୍ଯଵିନୋଦନୃତ୍ତପ୍ରେକ୍ଷାପ୍ରଵୃତ୍ତହସନାଦିକଥାପ୍ରସଂଗଃ
ତାପରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ, ମନୋରଞ୍ଜନ, ନୃତ୍ୟ, ଦୃଶ୍ୟ, ହସି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଥାବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ହେଲା।
ଇତ୍ଥଂ ଵିଶାମଧିପତିର୍ଭୃଶମାନିଶାର୍ଦ୍ଧଂ ନାନାଵିହାରଵିଭଵାନୁଭଵୈରନେକୈଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସଭାର ନାୟକ ଅଧା ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବହୁ ପ୍ରକାର ଆନନ୍ଦ ଓ ବିହାରର ଉପଭୋଗ କଲେ।
ତଦ୍ରାଜସୈନ୍ଯମଖିଲଂ ନିଜଵୀର୍ଯଶୌର୍ଯସଂପତ୍ପ୍ରଭାଵମହିମାନୁଗୁଣଂ ଗୃହେଷୁ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପ୍ରତାପ ଓ ମହିମା ଅନୁଯାୟୀ ଘରେ ରହିଲେ।