ଵିଭୂତିଭେଦୈରଵିଚିନ୍ତ୍ଯରୁପମନନ୍ଯସାଧ୍ଯଂ ସୁରଭିପ୍ରଭାଵାତ୍
ସୁରଭିଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅପୂର୍ବ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଖାଗଲା, ଯାହାକୁ କେବେ ଚିନ୍ତା କରିହେବ ନାହିଁ, ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ।
ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଶୁଭ୍ରାଭ୍ରଵିଷକ୍ତଶୃଙ୍ଗୈଃ ପ୍ରାସାଦସଂଘୈଃ ପରିଵୀତମନ୍ତଃ
ଭିତରେ ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଧଳା ମେଘ ପରି ତେଜ ଶିଙ୍ଗ ଓ ଅନେକ ମହଳ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲା।
ପୃଥଗ୍ଵିମିଶ୍ରୈର୍ଭଵନୈରନେକୈଃ ସଦ୍ଭାସିତଂ ନେତ୍ରମନୋଭିରାମୈଃ
ଅନେକ ଅଲଗା ଓ ମିଶ୍ରିତ ଘରେ ଶୋଭିତ, ଯାହା ଚକ୍ଷୁ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
ତୁଲାକପାଟର୍ଗଲକୁଡ୍ଯଦେହଲୀନିଶାନ୍ତଶାଲାଜିରଶୋଭିତୈର୍ଭୃଶମ୍
ତୁଳା, ବାଟି, ଦେଉଳି, ଦେହଳି, ରାତିର ଶାଳା ଓ ଧାନ ଗୋଦାମ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ସ୍ତଂଭେଷୁ କୁଡ୍ଯେଷୁ ଚ ଦିଵ୍ଯରତ୍ନଵିଚିତ୍ରଚିତ୍ରୈଃ ପରିଶୋଭମାନୈଃ
ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ଦେଉଳି ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନର ଅନେକ ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିଲା।
ସ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାଦିଭି ରନ୍ନପାନୈରୁପେତଭାଣ୍ଡୋପଗତୈକଦେଶୈଃ
ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଭୋଜନ, ପାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଭରା ପାତ୍ର ରହିଥିଲା।
ତସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ସନ୍ନଗରୋପମାନଂ ବଭୌ ଵଧୂଭିଶ୍ଚମନୋହରାଭିଃ
ସେ ଆଶ୍ରମ ନଗର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ମନୋହରା ମହିଳାମାନେ ଥିଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେର୍ଽଜୁନୋପାଖ୍ଯାନେ ଷଡ୍ଵିଂଶତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଅର୍ଜୁନ ଉପାଖ୍ୟାନର ଛବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଵିନିର୍ମମେ ତେଷୁ ଗୃହେଷୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତଦ୍ଯୋଗ୍ଯନାରୀନରଵୃନ୍ଦଜାତମ୍
ସେଠାରେ ସେ ପରେ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସହାଵଭାଵାଭିରୁଦାରଚେଷ୍ଟାଶ୍ରୀକାନ୍ତିସୌନ୍ଦର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତାଭିଃ
ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର, ଶ୍ରୀ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ମହିଳାମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରଯୌଵନଭରାସଵଲ୍ଗୁଗୀର୍ଭିଃ ସ ପ୍ରେମମନ୍ଥରକଟାକ୍ଷନିରୀକ୍ଷଣାଭିଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଏମିତି ମଧୁର ଓ ଉତ୍ସାହଭରା, ଯେଉଁଠି ଯୁବତ୍ବର ତାଜା ଉମଙ୍ଗ ଝଲକିଥାଏ, ଏବଂ ପ୍ରେମର ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ହଳେଇ ହଳେଇ ତାଙ୍କର ଚାହାଣି ପଡ଼ୁଥିଲା।
ଦେଵାଙ୍ଗନାତୁଲିତସୌଭଗସୌକୁମାର୍ଯରୂପାଭିଲାଷମଧୁରାକୃତିରଞ୍ଜିତାଭିଃ
ସେମାନେ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ପରି ସୁନ୍ଦରତା, କୋମଳତା ଓ ଆକର୍ଷଣରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଏବଂ ରୂପର ଆକାଂକ୍ଷାରେ ମଧୁର ଆକୃତିରେ ଶୋଭିତ।
ଶ୍ରୋଣୀଭରାକ୍ରମଣଖେଦପରିଶ୍ରିତାସ୍ମୃଗାରକ୍ତପାଵକରସାରୁଣିତାଙ୍ଘ୍ରିଭୂଭିଃ
ତାଙ୍କର ଚାଲିବାରେ ଶୋଣୀ ଭାରରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ମୃଗୀ ପରି ଦୌଡ଼ି ହାରାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପାଦ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ ଚୂରିରେ ରଙ୍ଗିଥିଲା।
ସ୍ରଗ୍ଦାମଚୁମ୍ବିତସକୁନ୍ତଲକେଶପାଶକାଞ୍ଚୀକଲାପପରିଶିଞ୍ଜିତନୂପୁରାଭିଃ
ମାଳା ଓ ହାରରେ ଝୁଲିଥିବା ଚୁଲି, ମଣିମାଳିକା ଦ୍ୱାରା ଜଡିଥିବା କମର, ଏବଂ ନୂପୁରର ଝଙ୍କାରରେ ତାଙ୍କର ପଦଚାରଣା ରଙ୍ଗିଥିଲା।
ଭାଵେଷୁ ପାର୍ଥିଵନିଜପ୍ରିଯଧୈର୍ଯବନ୍ଧସର୍ଵାପହାରଚତୁରେଷୁ କୃତାନ୍ତରାଭିଃ
ତାଙ୍କର ଭାବଭଙ୍ଗୀ ଏମିତି ଚତୁର, ଯେଉଁଠି ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରେମ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧୁର ଚାଳିରେ ହରିନେଉଥିଲେ।
ଵୀଣାପ୍ରଵୀଣତରପାଣିତଲାଙ୍ଗୁଲୀଭିର୍ଗଂଭୀରଚକ୍ରଚଟୁଵାଦରତୋତ୍ସୁକାଭିଃ
ତାଙ୍କର ହାତ ଓ ଆଂଠି ବୀଣା ବାଜାଇବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାରଙ୍ଗତ, ଗଭୀର ଓ ମନୋହର ସଙ୍ଗୀତ ପାଇଁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ।
କାମପ୍ରଯୋଗନିପୁଣାଭିରହୀନସଂପଦୌଦାର୍ଯରୂପଗୁଣଶୀଲସମନ୍ଵିତାଭିଃ
ପ୍ରେମର କଳାରେ ଦକ୍ଷ, ଉଦାରତା, ରୂପ, ଗୁଣ ଓ ଚରିତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମର୍ଥ୍ୟରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ନଥିଲା।
ପୁଂଭିଶ୍ଚ ତଦ୍ଗୁଣଗଣୋଚିତରୂପଶୋଭୈରୁଦ୍ଭାସିତୈର୍ଗୃହଚରୈଃ ପରିତଃ ପରୀତମ୍
ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ରୂପରେ ସମାନ ଶୋଭା ଥିବା ଗୃହଚରମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ପୌରୈରଶେଷାର୍ଥଗୁଣୈଃ ସମନ୍ତାଦଧ୍ଯାସ୍ଯମାନଂ ପରିପୂର୍ଣକାମୈଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନାଗରିକମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଧନ ଓ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା।
ରଥାଶ୍ଵମାତଙ୍ଗଖରୋଷ୍ଟ୍ରଗୋଜାଯୋଗ୍ଯୈରନେକୈରପି ମନ୍ଦିରୈଶ୍ଚ
ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ଉଠ, ଗାଈ ଓ ଛାଗ ପାଇଁ ଅନେକ ମହଳ ଓ ଗୃହ ଥିଲା।
ଵିପ୍ରାଦିକାନାଂ ରଥିସାରଥୀନାଂ ଗୃହୈସ୍ତଥା ମାଗଧବନ୍ଦିନାଂ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ରଥଚାଳକ, ସାରଥି, ଏବଂ ମାଗଧ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଗୃହ ଥିଲା।
ମହାଧନୋପସ୍କରସାଧୁନିର୍ମିତୈର୍ଗୃହୈଶ୍ଚ ଶୁଭ୍ରୈର୍ଗଣିକାଜନାନାମ୍
ଧନୀ ଓ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା, ବହୁ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିବା ଗଣିକାମାନେର ଚମତ୍କାର ଘର ଥିଲା।
ଚିତ୍ରୈର୍ଧ୍ଵଚୈଶ୍ଚାପି ପତାକିକାଭିଃ ଶୁଭ୍ରୈଃ ପଟୈର୍ମଣ୍ଡପିକାଭିରୁନ୍ନତୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକା, ଏବଂ ଧଳା ଚିତ୍ରପଟରେ ଶୋଭିତ ଉଚ୍ଚ ମଣ୍ଡପ ଥିଲା।
ନାନାରଵାଢ୍ଯରମଣୀଯତଟାକଵାପୀସରୋଵରୈଶ୍ଚାପି ଜଲୋପପନ୍ନୈଃ
ନାନା ପ୍ରକାର ଧ୍ୱନି ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ପୋଖରୀ, କୁଆଁ ଓ ହ୍ରଦ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ପର୍ଯନ୍ତରୋପିତମନୋରମନାଗକେତକୀପୁନ୍ନାଗଚଂପକଵନୈଶ୍ଚ ପତତ୍ରିଜୁଷ୍ଟୈଃ
ସୀମା ଧାରରେ ନାଗ, କେତକୀ, ପୁନ୍ନାଗ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛର ମନୋହର ଉଦ୍ୟାନ, ଯେଉଁଠି ପକ୍ଷୀମାନେ ଆସି ରହୁଥିଲେ।
ସଂଲକ୍ଷ୍ଯମାଣପରିତୋପଵନାଲିଭିଶ୍ଚ ସଂଶୋଭିତଂ ଜଗତି ଵିସ୍ମଯନୀଯରୂପୈଃ
ଚାରିପାଖରେ ଉଦ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଯାହାର ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଜନକ ହୋଇଥିଲା।
ଇତ୍ଥ ସୁରାସୁରମନୋରମଭୋଗସଂପଦ୍ଵିସ୍ପଷ୍ଟମାନଵିଭଵଂ ନଗରଂ ନରେଦ୍ର
ଏଭଳି ରାଜା, ସେ ନଗର ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମାନବ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଚମକୁଥିଲା।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତୋ ମୁନିଵରୋ ଦ୍ଵିଜହୋମଧେନ୍ଵା ସଂପାଦିତଂ ନରପତେ ରୁଚିରାତିଥେଯମ୍
ଏପରି ଜାଣି, ସେ ମହାମୁନି ଦ୍ୱିଜ ଓ ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଚମତ୍କାର ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ଗତ୍ଵା ଵିଶାମଧିପତେସ୍ତରସା ସମୀପଂ ସଂପ୍ରଶ୍ରଯଂ ମୁନିସୁତସ୍ତମିଦଂ ବଭାଷେ
ମୁନିଙ୍କର ପୁଅ ତେଜରେ ସହରର ମହାରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ବଡ ନମ୍ରତାରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ରାଜା ତତୋ ମୁନିଵରେଣ କୃତାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞଃ ସଂପ୍ରାଵିଶତ୍ପୁରଵରଂ ସ୍ଵକୃତେ କୃତଂ ତତ୍
ତାପରେ, ମହାମୁନିଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇ, ରାଜା ସେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।