ଏଵଂ ହତ୍ଵା ମୃଗାନ୍ ଘୋରାନ୍ହିଂସ୍ରପ୍ରାଯାନଶେଷତଃ
ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନେ ପ୍ରାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମାରାଯାଇଥିଲେ।
ମଧ୍ଯେ ଦିନକରେ ପ୍ରାପ୍ତେ ସସୈନ୍ଯଃ ସ ତଦା ନୃପଃ
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସେ ରାଜା ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ଅଵତୀଯ ତତସ୍ତସ୍ଯାସ୍ତୋଯେ ସବଲଵାହନଃ
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସେନା ଓ ଯାନସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ସେଇ ପାଣିରେ ଅବତରିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା ଚ ସଲିଲଂ ସ ତସ୍ଯାଃ ସୁଖଶୀତଲମ୍
ସେ ଶୀତଳ ଓ ସୁଖଦାୟକ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ପିଇ ନେଲେ।
ଵିକ୍ରୀଡ୍ଯ ତୋଯେ ସୁଚିରମୁତ୍ତୀର୍ଯ ସବଲୋ ନୃପଃ
ରାଜା ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣିରେ ଖେଳି, ପରେ ବାହାରିଲେ।
ଆଲଂବପାନେ ତିଗ୍ମାଂଶୌ ସସୈନ୍ଯଃ ସାନୁଗୋ ନୃପଃ
ତୀବ୍ର ରବିକିରଣରେ, ସେ ରାଜା ସେନା ଓ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ଦଁଡାଇ ଥିବାବେଳେ ପାଣି ପିଇଥିଲେ।
ସ ଗଚ୍ଛନ୍ନେଵ ଦଦୃଶେ ନର୍ମଦା ତୀରମାଶ୍ରିତମ୍
ସେ ଯାଉଥିବାବେଳେ ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ନିଵୃତ୍ଯ ସୈନ୍ଯାନି ଦୂରେ ଽଵସ୍ଥାପ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ସେନାକୁ ଦୂରେ ରଖି ଦେଲେ।
ଗତ୍ଵା ତଦାଶ୍ରମଂ ରମ୍ଯଂ ପୁରୋହିତସମନ୍ଵିତଃ
ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହିତ ସେ ସେଇ ଶୋଭାମୟ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ଅଭିନଂ ଦ୍ଯାଶଷା ତଂ ଵୈ ଜମଦଗ୍ନିର୍ନୃପୋତ୍ତମମ୍
ସେଠାରେ ଜମଦଗ୍ନି ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସଂଭାଵଯିତ୍ଵା ତାଂ ପୂଜାଂ ଵିହିତାଂ ମୁନିନା ତଦା
ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଆଦର ଓ ପୂଜା ପାଇ ନେଲେ।
ତମାସୀନଂ ନୃପଵରଂ କୁଶାସନଗତୋ ମୁନିଃ
କୁଶା ଚଉକିରେ ବସିଥିବା ମୁନି, ସେଠାରେ ବସିଥିବା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ସହ ସଂକଥଯଂସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞା ମୁନିଵରୋତ୍ତମଃ
ସେ ମହାମୁନି ରାଜାଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି ରହିଲେ।
ତତଃ ସ ରାଜା ସୁପ୍ରୀତୋ ଜମଦଗ୍ନି ମଭାଷତ
ତାପରେ ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସମଗ୍ରଵାହନବଲୋ ହ୍ଯହଂ ତସ୍ମାନ୍ମହାମୁନେ
ମୋ ପାଖରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯାନବାହନ ଓ ସେନା ଅଛି, ମହାମୁନି।
ଅଥଵା ତ୍ଵଂ ତପଃଶକ୍ତ୍ଯା କର୍ତୁମାତିଥ୍ଯମଦ୍ଯ ମେ
ନହେଲେ, ଆପଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଆଜି ମୋ ପାଇଁ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ଯଥା ଚେତ୍ଖଲୈଃ ସୈନ୍ଯୈରତ୍ଯର୍ଥଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ନାହିଁ ହେଲେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ଦୁଷ୍ଟ ସେନା ଦ୍ୱାରା—
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତଃ ସ ମୁନିସ୍ତଂ ପ୍ରାହସ୍ଥୀଯତାଂ କ୍ଷଣମ୍
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁନି ହସି କହିଲେ, 'ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାହୂଯ ତାଂ ଦୋଗ୍ଧ୍ରୀମୁଵାଚାଯଂ ମମାତିଥିଃ
ଏଭଳି କହି, ସେ ଦୁଧା ଦେଉଥିବା ଗାଈକୁ ଡାକି କହିଲେ, 'ଏହି ମୋ ଅତିଥି।'
ଦୁଦୋହ ନୃପତେରାଶୁ ଯଦ୍ଯୋଗ୍ଯଂ ମୁନିଗୌରଵାତ୍
ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଦର ଦେଖାଇ, ସେ ଗାଈ ରାଜାଙ୍କୁ ଯେଉଁଠିକି ଉପଯୁକ୍ତ, ସେହି ସବୁ ଜଳ୍ଦି ଦେଲା।
ଵିଭୂତିଭେଦୈରଵିଚିନ୍ତ୍ଯରୁପମନନ୍ଯସାଧ୍ଯଂ ସୁରଭିପ୍ରଭାଵାତ୍
ସୁରଭିଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ଅପୂର୍ବ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଖାଗଲା, ଯାହାକୁ କେବେ ଚିନ୍ତା କରିହେବ ନାହିଁ, ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟରେ ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ।
ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଶୁଭ୍ରାଭ୍ରଵିଷକ୍ତଶୃଙ୍ଗୈଃ ପ୍ରାସାଦସଂଘୈଃ ପରିଵୀତମନ୍ତଃ
ଭିତରେ ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଧଳା ମେଘ ପରି ତେଜ ଶିଙ୍ଗ ଓ ଅନେକ ମହଳ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲା।
ପୃଥଗ୍ଵିମିଶ୍ରୈର୍ଭଵନୈରନେକୈଃ ସଦ୍ଭାସିତଂ ନେତ୍ରମନୋଭିରାମୈଃ
ଅନେକ ଅଲଗା ଓ ମିଶ୍ରିତ ଘରେ ଶୋଭିତ, ଯାହା ଚକ୍ଷୁ ଓ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
ତୁଲାକପାଟର୍ଗଲକୁଡ୍ଯଦେହଲୀନିଶାନ୍ତଶାଲାଜିରଶୋଭିତୈର୍ଭୃଶମ୍
ତୁଳା, ବାଟି, ଦେଉଳି, ଦେହଳି, ରାତିର ଶାଳା ଓ ଧାନ ଗୋଦାମ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ସ୍ତଂଭେଷୁ କୁଡ୍ଯେଷୁ ଚ ଦିଵ୍ଯରତ୍ନଵିଚିତ୍ରଚିତ୍ରୈଃ ପରିଶୋଭମାନୈଃ
ସ୍ତମ୍ଭ ଓ ଦେଉଳି ଉପରେ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନର ଅନେକ ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିଲା।
ସ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯାଦିଭି ରନ୍ନପାନୈରୁପେତଭାଣ୍ଡୋପଗତୈକଦେଶୈଃ
ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଭୋଜନ, ପାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଭରା ପାତ୍ର ରହିଥିଲା।
ତସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ସନ୍ନଗରୋପମାନଂ ବଭୌ ଵଧୂଭିଶ୍ଚମନୋହରାଭିଃ
ସେ ଆଶ୍ରମ ନଗର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ମନୋହରା ମହିଳାମାନେ ଥିଲେ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେର୍ଽଜୁନୋପାଖ୍ଯାନେ ଷଡ୍ଵିଂଶତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଅର୍ଜୁନ ଉପାଖ୍ୟାନର ଛବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଵିନିର୍ମମେ ତେଷୁ ଗୃହେଷୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତଦ୍ଯୋଗ୍ଯନାରୀନରଵୃନ୍ଦଜାତମ୍
ସେଠାରେ ସେ ପରେ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଦଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସହାଵଭାଵାଭିରୁଦାରଚେଷ୍ଟାଶ୍ରୀକାନ୍ତିସୌନ୍ଦର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତାଭିଃ
ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର, ଶ୍ରୀ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ମହିଳାମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।