ପରିଵାର୍ଯ ଵନଂ ତତ୍ତୁ ସ ରାଜା ନିଜସୈନିକୈଃ
ସେ ରାଜା ନିଜ ସେନା ସହିତ ସେଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ନେଇଥିଲେ,
ଆକର୍ଣକୃଷ୍ଟକୋଦଣ୍ଡଯୋଧମୁକ୍ତୈଃ ଶିତେଷୁଭିଃ
କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଣିଥିବା ଧନୁରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ,
ଉଦଗ୍ରଵେଗପାଦାତଖଡ୍ଗଖଣ୍ଡିତଵିଗ୍ରହାଃ
ଦ୍ରୁତଗତିର ପଦାତିମାନଙ୍କ ଖଡ଼ଗରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦେହ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିଲା,
ପ୍ରଚଣ୍ଡଶାକ୍ତିକୋନ୍ମୁକ୍ତଶକ୍ତିନିର୍ଭିନ୍ନମସ୍ତକାଃ
ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ବଳିୟା ଶୁଳରେ ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଫାଟିଯାଉଥିଲା।
ନାରାଚା ଵିଦ୍ଧସର୍ଵାଙ୍ଗାଃ ସିଂହର୍କ୍ଷଶରଭାଦଯଃ
ସିଂହ, ଭାଲୁ, ଶରଭ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହରେ ବାଣ ଲାଗି ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ସଵାଗୁରୈଃ କୈଶ୍ଚିତ୍ପତଦ୍ଭିଃ ପତିତୈରପି
ଏଭଳି କେହି ଜାଲରେ, କେହି ଝରୁଥିବା କିମ୍ବା ପଡ଼ିଥିବା ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆଘାତ ପାଇଥିଲେ।
ଆତ୍ତୈର୍ଵିକ୍ରୋଶମାନୈଶ୍ଚ ଭୀତୈଃ ପ୍ରାଣଭଯାତୁରୈଃ
କେତେକେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି ଜୀବନ ଭୟରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ଵରାହସିଂହଶାର୍ଦୂଲଶ୍ଵାଵିଚ୍ଛଶକୁଲାନି ଚ
ବନ୍ୟଶୂକର, ସିଂହ, ବାଘ, ନେଲା ଓ ଶିଆଳମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣସାରାନ୍ଦ୍ଵୀପିମୃଗାନ୍ରକ୍ତଖଡ୍ଗମୃଗାନଵି
କଳାହରିଣ, ଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ମୃଗ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଖଡ୍ଗମୃଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ବାଲାନ୍ସ୍ତନନ୍ଧଯାନ୍ଯୂନଃ ସ୍ଥଵିରାନ୍ମିଥୁନାନ୍ଗଣାନ୍
ଶିଶୁ, ଦୁଧପିଉଥିବା, ଅଧୂରା, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଦମ୍ପତି ଦଳମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ହତ୍ଵା ମୃଗାନ୍ ଘୋରାନ୍ହିଂସ୍ରପ୍ରାଯାନଶେଷତଃ
ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ହିଂସ୍ର ପଶୁମାନେ ପ୍ରାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମାରାଯାଇଥିଲେ।
ମଧ୍ଯେ ଦିନକରେ ପ୍ରାପ୍ତେ ସସୈନ୍ଯଃ ସ ତଦା ନୃପଃ
ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ, ସେ ରାଜା ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ଅଵତୀଯ ତତସ୍ତସ୍ଯାସ୍ତୋଯେ ସବଲଵାହନଃ
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସେନା ଓ ଯାନସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ସେଇ ପାଣିରେ ଅବତରିଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା ଚ ସଲିଲଂ ସ ତସ୍ଯାଃ ସୁଖଶୀତଲମ୍
ସେ ଶୀତଳ ଓ ସୁଖଦାୟକ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ପିଇ ନେଲେ।
ଵିକ୍ରୀଡ୍ଯ ତୋଯେ ସୁଚିରମୁତ୍ତୀର୍ଯ ସବଲୋ ନୃପଃ
ରାଜା ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଣିରେ ଖେଳି, ପରେ ବାହାରିଲେ।
ଆଲଂବପାନେ ତିଗ୍ମାଂଶୌ ସସୈନ୍ଯଃ ସାନୁଗୋ ନୃପଃ
ତୀବ୍ର ରବିକିରଣରେ, ସେ ରାଜା ସେନା ଓ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ଦଁଡାଇ ଥିବାବେଳେ ପାଣି ପିଇଥିଲେ।
ସ ଗଚ୍ଛନ୍ନେଵ ଦଦୃଶେ ନର୍ମଦା ତୀରମାଶ୍ରିତମ୍
ସେ ଯାଉଥିବାବେଳେ ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ନିଵୃତ୍ଯ ସୈନ୍ଯାନି ଦୂରେ ଽଵସ୍ଥାପ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ସେନାକୁ ଦୂରେ ରଖି ଦେଲେ।
ଗତ୍ଵା ତଦାଶ୍ରମଂ ରମ୍ଯଂ ପୁରୋହିତସମନ୍ଵିତଃ
ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହିତ ସେ ସେଇ ଶୋଭାମୟ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ଅଭିନଂ ଦ୍ଯାଶଷା ତଂ ଵୈ ଜମଦଗ୍ନିର୍ନୃପୋତ୍ତମମ୍
ସେଠାରେ ଜମଦଗ୍ନି ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସଂଭାଵଯିତ୍ଵା ତାଂ ପୂଜାଂ ଵିହିତାଂ ମୁନିନା ତଦା
ମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଆଦର ଓ ପୂଜା ପାଇ ନେଲେ।
ତମାସୀନଂ ନୃପଵରଂ କୁଶାସନଗତୋ ମୁନିଃ
କୁଶା ଚଉକିରେ ବସିଥିବା ମୁନି, ସେଠାରେ ବସିଥିବା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ସହ ସଂକଥଯଂସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞା ମୁନିଵରୋତ୍ତମଃ
ସେ ମହାମୁନି ରାଜାଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି ରହିଲେ।
ତତଃ ସ ରାଜା ସୁପ୍ରୀତୋ ଜମଦଗ୍ନି ମଭାଷତ
ତାପରେ ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସମଗ୍ରଵାହନବଲୋ ହ୍ଯହଂ ତସ୍ମାନ୍ମହାମୁନେ
ମୋ ପାଖରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯାନବାହନ ଓ ସେନା ଅଛି, ମହାମୁନି।
ଅଥଵା ତ୍ଵଂ ତପଃଶକ୍ତ୍ଯା କର୍ତୁମାତିଥ୍ଯମଦ୍ଯ ମେ
ନହେଲେ, ଆପଣଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଆଜି ମୋ ପାଇଁ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ଯଥା ଚେତ୍ଖଲୈଃ ସୈନ୍ଯୈରତ୍ଯର୍ଥଂ ମୁନିସତ୍ତମ
ନାହିଁ ହେଲେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ଦୁଷ୍ଟ ସେନା ଦ୍ୱାରା—
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତଃ ସ ମୁନିସ୍ତଂ ପ୍ରାହସ୍ଥୀଯତାଂ କ୍ଷଣମ୍
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁନି ହସି କହିଲେ, 'ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାହୂଯ ତାଂ ଦୋଗ୍ଧ୍ରୀମୁଵାଚାଯଂ ମମାତିଥିଃ
ଏଭଳି କହି, ସେ ଦୁଧା ଦେଉଥିବା ଗାଈକୁ ଡାକି କହିଲେ, 'ଏହି ମୋ ଅତିଥି।'
ଦୁଦୋହ ନୃପତେରାଶୁ ଯଦ୍ଯୋଗ୍ଯଂ ମୁନିଗୌରଵାତ୍
ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଦର ଦେଖାଇ, ସେ ଗାଈ ରାଜାଙ୍କୁ ଯେଉଁଠିକି ଉପଯୁକ୍ତ, ସେହି ସବୁ ଜଳ୍ଦି ଦେଲା।