ଦିନାନି କତିଚିତ୍ତତ୍ର ନ୍ଯଵସତ୍ତତ୍ପ୍ରିଯେପ୍ସଯା
ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଆଶାରେ କିଛି ଦିନ ସେଠାରେ ରହିଲେ।
ଆଶ୍ରମଂ ପ୍ରତିଚକ୍ରାମ ଶିଷ୍ଯସଂଘୈଃ ସମାଵୃତମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆଶ୍ରମକୁ ପୁନି ଫେରିଗଲେ।
ସୁକନ୍ଯାଚାପି ତଦ୍ଭାର୍ଯାମଵନ୍ଦତ ମହାମନାଃ
ଏବଂ ମହାନ୍ ମନ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସୁକନ୍ୟାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଔର୍ଵାଶ୍ରମଂ ସମାପେଦେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମସ୍ତପୋନିଧିମ୍
ସେ ତପସ୍ବୀ ଔର୍ବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଁ, ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଉଵାସ ତତ୍ର ତତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦିନାନି କତିଚିନ୍ନୃପ
ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରୁ, ସେ ତାଙ୍କ ସହ କିଛି ଦିନ ରହିଲେ, ହେ ରାଜା।
ପ୍ରତସ୍ଥେ ଭାର୍ଗଵଃ ଶ୍ରୀମାନକୃତଵ୍ରଣସଂଯୁତଃ
ତାପରେ ଭାର୍ଗବ ମହାନ୍, ଅକୃତବ୍ରଣଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତୌ ଚ ତଂ ନୃପ ସଂହର୍ଷାଚ୍ଚାଶିଷା ପ୍ରତ୍ଯନନ୍ଦତାମ୍
ହେ ରାଜା, ସେ ଦୁଇଜଣ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭକାମନା ଦେଲେ।
କଥଯାମାସ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯଥାଵୃତ୍ତମନୁକ୍ରମାତ୍
ହେ ରାଜା, ସେ କ୍ରମକ୍ରମେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ।
ଜଗାମାଵସଥଂ ପିତ୍ରୋର୍ମୁଦା ପରମଯା ଯୁତଃ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କର ଘରକୁ ଗଲେ।
ଅଵନ୍ଦତ ତଯୋଃ ପାଦୌ ଯଥାଵଦ୍ଭୃଗୁନନ୍ଦନ
ଭୃଗୁଙ୍କ ବଂଶଜ, ସେ ଦୁହେଁଙ୍କର ପାଦକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଆଶ୍ଲିଷ୍ଯ ନେତ୍ରସଲିଲୈର୍ନନ୍ଦନ୍ତୌ ପର୍ଯଷିଞ୍ଚତାମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ଚକିତ ହୋଇ ଚକୁ ଲୁହରେ ତାଙ୍କୁ ଭିଜାଇଲେ।
ଵିକ୍ଷନ୍ତୌ ତସ୍ଯ ଚାଙ୍ଗାନି ପରିସ୍ପୃଶ୍ଯାପତୁର୍ମୁଦମ୍
ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ଦେଖି ଏବଂ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ସେମାନେ ଅପାର ଖୁସି ଅନୁଭବ କଲେ।
କିଂ କୃତଂ ପୁତ୍ର କୋ ଵାଯଂ କୁତ୍ର ଵା ତ୍ଵମୁପସ୍ଥିତଃ
‘ପୁଅ, କଣ କରିଛୁ? ଏହିଁ କିଏ, ଏବଂ କେଉଁଠୁ ଆସିଛୁ?’
ତ୍ଵଯେତଦଖିଲଂ ଵତ୍ସ କଥ୍ଯତାଂ ତଥ୍ଯମାଵଯୋଃ
‘ବଟେ, ଏହି ସବୁ କଥା ଆମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିଦେ।’
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେର୍ଽଜୁନୋପାଖ୍ଯାନେ ଭାର୍ଗଵଚରିତେ ପଞ୍ଚଵିଂଶତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଠାରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ କଥାରେ, ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଚରିତରେ, ପ୍ରସଙ୍ଗ ଆରମ୍ଭ ଅଂଶର ପଞ୍ଚବିଂଶତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ତଯୋରକଥଯତ୍ସର୍ଵମାତ୍ମନା ଯଦନୁଷ୍ଠିତମ୍
ସେ ଦୁହେଁକୁ ନିଜେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦେଲେ।
ଶଂଭୋର୍ନିଦେଶାତ୍ତୀର୍ଥାନାମଟନଂ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ କେମିତି ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନ କଲେ, ସେଥିରେ ଯଥାକ୍ରମେ ବିବରଣୀ ଦେଲେ।
ହରପ୍ରସାଦାଦତ୍ରାପି ହ୍ଯକୃତଵ୍ରଣଦର୍ଶନମ୍
ହରଙ୍କ କୃପାରେ, ଏଠି ଅସୁସ୍ଥ ଘାଉ ଦର୍ଶନ କରିଥିବା କଥା ମଧ୍ୟ ସେ କହିଦେଲେ।
କଥଯାମାସ ତଦ୍ରାମଃ ପିତ୍ରୋଃ ସଂପ୍ରୀଯମାଣଯୋଃ
ରାମ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କ ଖୁସି ହୋଇଥିବା ପିତାମାତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ହୃଷ୍ଟୌ ହର୍ଷାନ୍ତରଂ ଭୂଯୋ ରାଜନ୍ନାପ୍ନୁଵତାଵୁଭୌ
ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଆଉ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ।
ପ୍ରକୁର୍ଵଂସ୍ତଦ୍ଵିଧେଯାତ୍ମା ଭ୍ରାତୄଣାଂ ଚାଵିଶେଷତଃ
ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଥିଲେ ଏବଂ ଭାଇମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବେ କରିଥିଲେ।
ଇତ୍ଯେଷ ମୃଗଯାଂ ଗାନ୍ତୁଂ ଚତୁରଙ୍ଗବଲାନ୍ଵିତଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ସେ ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ସୀକାର କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତାରାଜାଲଦ୍ଯୁତିହରୈଃ ସମନ୍ତାଦରୁଣାଂଶୁଭିଃ
ତାରାମାଳାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ମାଟିଦେଉଥିବା ଲାଲ ରଶ୍ମିରେ ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘିରିଥିଲେ।
ପ୍ରାଭାତିକେ ଗନ୍ଧଵହେ କୁମୁଦାକରସଂସ୍ପୃଶି
ସୁଗନ୍ଧିତ ପ୍ରଭାତରେ, କମଳପୁଷ୍ପର ଝିଲିକ ଛୁଇଁ ଥିଲା।
ଵ୍ଯାହରନ୍ସ୍ଵାକୁଲା ଵାଚୋ ମନଃଶ୍ରୋତ୍ରସୁଖାଵହାଃ
ଉତ୍ସାହରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଥିବା ମଧୁର କଥାମାନେ ମନ ଓ କାନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
ତତ୍ତୋଯେ ମୁନିଵୃନ୍ଦେଷୁ ଗୃଣାତ୍ସୁବ୍ରହ୍ମ ଶାଶ୍ଵତମ୍
ସେ ଜଳରେ, ଋଷିମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ଶାଶ୍ୱତ ପରମବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଆଶମଂ ପ୍ରତି ଗଚ୍ଛତ୍ସୁ ମୁନିମୁଖ୍ଯେଷୁ କର୍ମିଷୁ
ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଧାନ ଋଷିମାନେ କର୍ମରେ ଲିନ ହୋଇ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରୁଥିଲେ,
ହୋମାର୍ଥଂ ମୁନିକଲ୍ପାଭିର୍ଦୁହ୍ଯମାନାସୁ ଧେନୁଷୁ
ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତାପସମାନ କୃଷ୍ଣାଗାଉମାନେ ହୋମ ପାଇଁ ଦୁହାଯାଉଥିଲେ,
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରାକୁଲେ ଜାତେ ସର୍ଵଭୂତସୁଖାଵହେ
ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରକୁ ନିର୍ମିତ ଏକ ବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା,
ଵାଶତ୍ସୁ ନୀଡାନ୍ନିଷ୍ପତ୍ଯ ପତତ୍ରିଷୁ ସମନ୍ତତଃ
ଏବଂ ପକ୍ଷୀମାନେ ନିଜ ଗୁହା ଛାଡ଼ି ସବୁଦିଗରେ ଡାକୁଥିଲେ,