କପାଲିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକୈକପାଲିନେ
ହେ ଖପରଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପାଶିନେ ତୁଭ୍ଯଂ କାଲକୂଟଵିଷାଶିନେ
ହେ ପାଶଧାରୀ, କାଳକୂଟ ବିଷ ପିଇଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽଖିଲଜଗତ୍କର୍ମସାକ୍ଷିଭୂତାଯ ଶଂଭଵେ
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମହାଭୋଗୀନ୍ଦ୍ରହାରାଯ ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ମହାନାଗ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶିବ, ପରମାତ୍ମା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କପର୍ଦିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମନ୍ଧକାସୁରମର୍ଦ୍ଦିନେ
ହେ କପର୍ଦ୍ଦି, ଅନ୍ଧକାସୁର ଦଳନକାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଗିରିଜାକୁଚକାଶ୍ମୀରଵିରଞ୍ଜିତମହୋରସେ
ଗିରିଜାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଦର ଚମକ ଯାହାଙ୍କ ମହାବକ୍ଷକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି।
ଯୋଗିଧ୍ଯେଯସ୍ଵରୂପାଯ ଶିଵାଯାଚିନ୍ତ୍ଯତେଜସେ
ଯେଉଁ ଶିବଙ୍କୁ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ତେଜ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସେଇ ଶିବଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସକଲାଗମସିଦ୍ଧାନ୍ତସାରରୂପାଯ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତ ଆଗମ ଶାସ୍ତ୍ରର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଶଙ୍କରାଯାଖିଲଵ୍ଯାପ୍ତମହିମ୍ନେ ପରମାତ୍ମନେ
ଯିଏ ଶଙ୍କର, ଯାଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ସେଇ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତହୀନାଯ ନିତ୍ଯାଯାଵ୍ଯକ୍ତମୂର୍ତ୍ତଯେ
ଯିଏ ଆଦି, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ରହିତ, ଚିରନ୍ତନ ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ ସ୍ୱରୂପୀ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଵେଦାନ୍ତଵେଦ୍ଯାଯ ଵିଶ୍ଵଵିଜ୍ଞାନରୂପିଣେ
ଯିଏ ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଆଧାର, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠାଯ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରେ ଲୋକକର୍ତ୍ରେ ନମୋନମଃ
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ, ଯିଏ ଜଗତର ଧାରକ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ କରେ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭରୂପାଯ ହରାଯ ଜଗଦାଦଯେ
ହରଙ୍କୁ, ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଓ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ସତ୍ତ୍ଵଵିଜ୍ଞାନରୁପାଯ ପରାଯ ପ୍ରତ୍ଯଗାତ୍ମନେ
ଯିଏ ପରମ, ଅନ୍ତର୍ଆତ୍ମା, ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
କ୍ଲ୍ପାନ୍ତେ ରୁଦ୍ରରୂପାଯ ପରାପର ଵିଦେ ନମଃ
ଯିଏ କଳ୍ପର ଶେଷରେ ରୁଦ୍ର ରୂପେ ପ୍ରକଟ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ସବୁଠାରୁ ପାରେ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ବୁଦ୍ଧିବୁଦ୍ଧିପ୍ରବୋଧାଯ ବୁଦ୍ଧୀନ୍ଦ୍ରିଯଵିକାରିଣେ
ଯିଏ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଯନ୍ମାଯାଭିନ୍ନମତଯୋ ଦେଵାସ୍ତସ୍ମୈ ନମୋନମଃ
ଯାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କର ମନ ଏକାକାର ହୋଇଯାଏ, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ କରେ।
ତଵ ଯତ୍ତନ୍ନ ଜାନନ୍ତି ଯୋଗିନୋ ଽପି ସଦାମଲାଃ
ଏହି ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ପବିତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର ଯାହା ଅଛି ତାହା ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସଂସରନ୍ତି ଭଵେ ନୂନଂ ନ ତତ୍କର୍ମାତ୍ମକାଶ୍ଚିରମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ସଂସାରରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ମ ଭିତ୍ତିକ ନୁହେଁ।
ତାଵଦ୍ଭ୍ରମତି ସଂସାରେ ପଣ୍ଡିତୋ ଽଚେତନୋ ଽପି ଵା
ପଣ୍ଡିତ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ ଯେହେଉଁଠି ନାହନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂସାରରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି।
ଭଵତଶ୍ଚରଣାଂଭୋଜେ ଯେନ ବୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଥିରୀକୃତା
ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧି ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଏ।
ଵିଦୁଷାମପି ମୂଢେନ ସ ମଯା ଜ୍ଞାଯତେ କଥମ୍
ଜେଉଁଥିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଜ୍ଞାନୀ, ସେହି ଜିନିଷକୁ ମୁଁ କିପରି ଜାଣିପାରିବି?
ସ୍ତୋତୁମପ୍ଯନଲଂ ସମ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମହଂ ଜଡଧୀର୍ଯତଃ
ମୋର ବୁଦ୍ଧି ଜଡ ଥିବାରୁ, ମୁଁ ଠିକ୍ ଭଳି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରେ ନାହିଁ।
ପ୍ରୀତଶ୍ଚ ଭଵ ଦେଵେଶ ନନୁ ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ
ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନ, ଦୟାକରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ, କାରଣ ତୁମେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସଦା ଦୟାଳୁ।
ମେଘଗଂଭୀରଯା ଵାଚା ତମୁଵାଚ ହସନ୍ନିଵ
ମେଘ ଭଳି ଗଭୀର କଣ୍ଠରେ, ସେ ହସୁଥିବା ପରି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତପସା ମଯି ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ତୁମର ତପସ୍ୟା, ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ତୁମର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା,
ତୁଭ୍ଯଂ ତତ୍ତଦଶେଷେଣ ଦାସ୍ଯାମ୍ଯହମଶେଷତଃ
ମୁଁ ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ସେ ସବୁକିଛି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦେଇଦେବି।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ରାଜନ୍ନିଦମୁଵାଚ ହ
ରାଜା ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଭଵତସ୍ତଦଭୀପ୍ସାମି ହେତୁମସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଶେଷତଃ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଚାହେଁ।
ଲୋକେଷୁ ମାଂରଣେଜେତା ନ ଭଵେତ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦତଃ
ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ କେହି ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ।