ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜଯାମାସ ସ ତସ୍ମିନ୍ନାଶ୍ରମେଵଶୀ
ସେ ଆଶ୍ରମରେ ରୁହି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଧିଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପରାଂ ପ୍ରୀତିମୁପାନଯତ୍
ଯଥାବିଧି ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେର୍ଽଜୁନୋପାଖ୍ଯାନେ ଚତୁର୍ଵିଂଶତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ବାୟୁଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ ମଧ୍ୟଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଅର୍ଜୁନ ଉପାଖ୍ୟାନର ଚବିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମଗମତ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵୈଃ ସହ ମରୁଦ୍ଗଣୈଃ
ସେ ସମସ୍ତ ମରୁତମାନେ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରଵାହନଂ ଶଂଭୁଂ ଭୂତକୋଟିସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ବୃଷ ଚଢ଼ିଥିବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ, ଅନେକ ଭୂତମାନେ ଘେରିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଣାମମକରୋଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶର୍ଵାଯ ଭୁଵି ଭାର୍ଗଵଃ
ଭାର୍ଗବ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଭୂମିରେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ରାମସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ରାମ, ହାତ ଜୋଡି ଜଗତ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମସ୍ତେ ଜଗତୋ ନାଥ ନମସ୍ତେ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ
ହେ ଜଗତର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଭୂତେଶ ନମସ୍ତେ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ
ହେ ସମସ୍ତ ଭୂତଙ୍କ ନାଥ, ହେ ବୃଷ ଚିହ୍ନଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ସକଲାଵାସ ନମସ୍ତେ ନୀଲଲୋହିତ
ହେ ସମସ୍ତ ଠାରେ ବସିଥିବା, ହେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କପାଲିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକୈକପାଲିନେ
ହେ ଖପରଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପାଶିନେ ତୁଭ୍ଯଂ କାଲକୂଟଵିଷାଶିନେ
ହେ ପାଶଧାରୀ, କାଳକୂଟ ବିଷ ପିଇଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽଖିଲଜଗତ୍କର୍ମସାକ୍ଷିଭୂତାଯ ଶଂଭଵେ
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମହାଭୋଗୀନ୍ଦ୍ରହାରାଯ ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ମହାନାଗ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶିବ, ପରମାତ୍ମା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କପର୍ଦିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମନ୍ଧକାସୁରମର୍ଦ୍ଦିନେ
ହେ କପର୍ଦ୍ଦି, ଅନ୍ଧକାସୁର ଦଳନକାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଗିରିଜାକୁଚକାଶ୍ମୀରଵିରଞ୍ଜିତମହୋରସେ
ଗିରିଜାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଦର ଚମକ ଯାହାଙ୍କ ମହାବକ୍ଷକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି।
ଯୋଗିଧ୍ଯେଯସ୍ଵରୂପାଯ ଶିଵାଯାଚିନ୍ତ୍ଯତେଜସେ
ଯେଉଁ ଶିବଙ୍କୁ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ତେଜ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସେଇ ଶିବଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସକଲାଗମସିଦ୍ଧାନ୍ତସାରରୂପାଯ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତ ଆଗମ ଶାସ୍ତ୍ରର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଶଙ୍କରାଯାଖିଲଵ୍ଯାପ୍ତମହିମ୍ନେ ପରମାତ୍ମନେ
ଯିଏ ଶଙ୍କର, ଯାଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ସେଇ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତହୀନାଯ ନିତ୍ଯାଯାଵ୍ଯକ୍ତମୂର୍ତ୍ତଯେ
ଯିଏ ଆଦି, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ରହିତ, ଚିରନ୍ତନ ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ ସ୍ୱରୂପୀ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ନମୋ ଵେଦାନ୍ତଵେଦ୍ଯାଯ ଵିଶ୍ଵଵିଜ୍ଞାନରୂପିଣେ
ଯିଏ ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଆଧାର, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠାଯ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରେ ଲୋକକର୍ତ୍ରେ ନମୋନମଃ
ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ, ଯିଏ ଜଗତର ଧାରକ ଓ ସମସ୍ତ ଜୀବର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ କରେ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭରୂପାଯ ହରାଯ ଜଗଦାଦଯେ
ହରଙ୍କୁ, ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଓ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ସତ୍ତ୍ଵଵିଜ୍ଞାନରୁପାଯ ପରାଯ ପ୍ରତ୍ଯଗାତ୍ମନେ
ଯିଏ ପରମ, ଅନ୍ତର୍ଆତ୍ମା, ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
କ୍ଲ୍ପାନ୍ତେ ରୁଦ୍ରରୂପାଯ ପରାପର ଵିଦେ ନମଃ
ଯିଏ କଳ୍ପର ଶେଷରେ ରୁଦ୍ର ରୂପେ ପ୍ରକଟ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ସବୁଠାରୁ ପାରେ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ବୁଦ୍ଧିବୁଦ୍ଧିପ୍ରବୋଧାଯ ବୁଦ୍ଧୀନ୍ଦ୍ରିଯଵିକାରିଣେ
ଯିଏ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ଜାଗ୍ରତ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଯନ୍ମାଯାଭିନ୍ନମତଯୋ ଦେଵାସ୍ତସ୍ମୈ ନମୋନମଃ
ଯାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନଙ୍କର ମନ ଏକାକାର ହୋଇଯାଏ, ସେଉଁଠିକୁ ମୁଁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ କରେ।
ତଵ ଯତ୍ତନ୍ନ ଜାନନ୍ତି ଯୋଗିନୋ ଽପି ସଦାମଲାଃ
ଏହି ଯୋଗୀମାନେ ସଦା ପବିତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମର ଯାହା ଅଛି ତାହା ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ସଂସରନ୍ତି ଭଵେ ନୂନଂ ନ ତତ୍କର୍ମାତ୍ମକାଶ୍ଚିରମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ସଂସାରରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର୍ମ ଭିତ୍ତିକ ନୁହେଁ।
ତାଵଦ୍ଭ୍ରମତି ସଂସାରେ ପଣ୍ଡିତୋ ଽଚେତନୋ ଽପି ଵା
ପଣ୍ଡିତ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ ଯେହେଉଁଠି ନାହନ୍ତି, ସେଉଁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସଂସାରରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି।