ଜଗ୍ରାହ ପରଶୁଂ ଶୈଵ ଵିବୁଧାରିଵଧୋଦ୍ଯତଃ
ଦେବତାମାନେଂକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇ, ସେ ଶିବଙ୍କ ପରଶୁ ଧରିଲେ।
ରୁଦ୍ରଭକ୍ତ୍ଯା ସମାଯୁକ୍ତୋ ଦ୍ଯୁତ୍ଯେଵ ସଵିତୁର୍ମହଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ଜଗାମ ହନ୍ତୁମସୁରାନ୍ଯୁଦ୍ଧାଯ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ
ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କରି, ସେ ଅସୁରମାନେଂକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯୋଦ୍ଯୁକ୍ତୈ ରାଜନ୍ନତିଭଯଙ୍କରମ୍
ହେ ରାଜା, ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
କୁଦ୍ଧଃ ପରଶୁନା ତେନ ନିଜଘାନ ମହାସୁରାନ୍
କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ଏହି ପରଶୁ ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଅସୁରମାନେଂକୁ ବଧ କଲେ।
ଚଚାର ସମରେ ରାମଃ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ କାଲ ଇଵାପରଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ, କ୍ରୋଧରେ ରାମ ଅନ୍ୟ ଏକ କାଳ ଭଳି ଚଳିଲେ।
କ୍ଷଣେନ ନାଶଯାମାସ ରାମଃ ପ୍ରହରତାଂ ଵରଃ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ସେମାନେଂକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଦଦୃଶୁଃ ସର୍ଵତୋ ରାମଂ ହତଶେଷା ଭଯାନ୍ଵିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ରହିଗଲେ, ଭୟରେ ଭରିଯାଇ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଠାରେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ରାମମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଵିବୁଧାଃ ପ୍ରଯଯୁସ୍ତ୍ରିଦିଵଂ ପୁନଃ
ରାମଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଦେବମାନେ ପୁଣିଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲେ।
ସ୍ଵମାଶ୍ରମଂ ସମାପେଦେ ତପସ୍ଯାସକ୍ତମାନସଃ
ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ମନ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗିଥିଲା।
ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜଯାମାସ ସ ତସ୍ମିନ୍ନାଶ୍ରମେଵଶୀ
ସେ ଆଶ୍ରମରେ ରୁହି, ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରୈଶ୍ଚ ଵିଧିଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପରାଂ ପ୍ରୀତିମୁପାନଯତ୍
ଯଥାବିଧି ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେର୍ଽଜୁନୋପାଖ୍ଯାନେ ଚତୁର୍ଵିଂଶତିତମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ବାୟୁଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ ମଧ୍ୟଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ ଅର୍ଜୁନ ଉପାଖ୍ୟାନର ଚବିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷମଗମତ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵୈଃ ସହ ମରୁଦ୍ଗଣୈଃ
ସେ ସମସ୍ତ ମରୁତମାନେ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ୍ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରଵାହନଂ ଶଂଭୁଂ ଭୂତକୋଟିସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ବୃଷ ଚଢ଼ିଥିବା ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ, ଅନେକ ଭୂତମାନେ ଘେରିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଣାମମକରୋଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶର୍ଵାଯ ଭୁଵି ଭାର୍ଗଵଃ
ଭାର୍ଗବ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଭୂମିରେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ରାମସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଚ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ରାମ, ହାତ ଜୋଡି ଜଗତ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମସ୍ତେ ଜଗତୋ ନାଥ ନମସ୍ତେ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକ
ହେ ଜଗତର ନାଥ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଭୂତେଶ ନମସ୍ତେ ଵୃଷଭଧ୍ଵଜ
ହେ ସମସ୍ତ ଭୂତଙ୍କ ନାଥ, ହେ ବୃଷ ଚିହ୍ନଧାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମସ୍ତେ ସକଲାଵାସ ନମସ୍ତେ ନୀଲଲୋହିତ
ହେ ସମସ୍ତ ଠାରେ ବସିଥିବା, ହେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କପାଲିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଲୋକୈକପାଲିନେ
ହେ ଖପରଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ପାଶିନେ ତୁଭ୍ଯଂ କାଲକୂଟଵିଷାଶିନେ
ହେ ପାଶଧାରୀ, କାଳକୂଟ ବିଷ ପିଇଥିବା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽଖିଲଜଗତ୍କର୍ମସାକ୍ଷିଭୂତାଯ ଶଂଭଵେ
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ମହାଭୋଗୀନ୍ଦ୍ରହାରାଯ ଶିଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ମହାନାଗ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶିବ, ପରମାତ୍ମା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
କପର୍ଦିନେ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମନ୍ଧକାସୁରମର୍ଦ୍ଦିନେ
ହେ କପର୍ଦ୍ଦି, ଅନ୍ଧକାସୁର ଦଳନକାରୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଗିରିଜାକୁଚକାଶ୍ମୀରଵିରଞ୍ଜିତମହୋରସେ
ଗିରିଜାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଦର ଚମକ ଯାହାଙ୍କ ମହାବକ୍ଷକୁ ଶୋଭା ଦେଉଛି।
ଯୋଗିଧ୍ଯେଯସ୍ଵରୂପାଯ ଶିଵାଯାଚିନ୍ତ୍ଯତେଜସେ
ଯେଉଁ ଶିବଙ୍କୁ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ତେଜ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସେଇ ଶିବଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ସକଲାଗମସିଦ୍ଧାନ୍ତସାରରୂପାଯ ତେ ନମଃ
ସମସ୍ତ ଆଗମ ଶାସ୍ତ୍ରର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ଯାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ଶଙ୍କରାଯାଖିଲଵ୍ଯାପ୍ତମହିମ୍ନେ ପରମାତ୍ମନେ
ଯିଏ ଶଙ୍କର, ଯାଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଛି, ସେଇ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତହୀନାଯ ନିତ୍ଯାଯାଵ୍ଯକ୍ତମୂର୍ତ୍ତଯେ
ଯିଏ ଆଦି, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷ ରହିତ, ଚିରନ୍ତନ ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ ସ୍ୱରୂପୀ, ସେଉଁଠିକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।