ଘ୍ରୁଵଂ ମିଥ୍ଯାପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ଯ ନ ହି ତୁଷ୍ଯତି ଶଙ୍କରଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭୁଲ ରାସ୍ତାରେ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶଙ୍କର ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରତପତ୍ଯବୁଧୋ ମର୍ତ୍ତ୍ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ଵିନା କଃ ମୁଦୁର୍ମତେ
ହେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଅଞ୍ୟ କେଉଁ ଅଜ୍ଞାନ ମଣିଷ ଏହି ଜଗତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବାକୁ ସକ୍ଷମ?
ସଂପୂଜ୍ଯ ପୂଜକଵିଦ୍ଧୌ ଶଂଭୋସ୍ତଵ ଚ ସଂଗମଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ମୁତାବକ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ ଏକତା ପାଆନ୍ତି।
ସଂପୂଜକୋ ଽପି ତସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ଯୋଗ୍ଯୋ ନାତ୍ର ଵିଚାରଣା
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପୂଜାକାରୀ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶିରଶ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ପୁନଃ ଶଂଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାମଵାପ୍ତଵାନ୍
ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଇ, ଶମ୍ଭୁ ପୁଣିଥରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେଲେ।
ଉପଦିଷ୍ଟୋ ଽସି ତତ୍କର୍ତୁଂ ନୋଚେଦେଵଂ କଥଂ କୃଥାଃ
ତୁମକୁ ସେ କାମ କରିବା ପାଇଁ ଶିଖାଯାଇଛି; ଯଦି ଏହା ନୁହେଁ, ତେବେ କିପରି ଏପରି କାମ କଲେ?
ତପଃ ସିଦ୍ଧିରନୁପ୍ରାପ୍ତା କୋଲେନାଲ୍ପୀଯସା ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ଅଳ୍ପ କୋଳ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ତପସ୍ୟାର ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ତପୋଵ୍ଯାଜେନ ଗହନେ ନିର୍ଜନେ ସଂପ୍ରଵର୍ତ୍ତସେ
ତପସ୍ୟାର ନାମରେ, ତୁମେ ଗଭୀର ଏବଂ ନିର୍ଜନ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଯାଉଛ।
ତପଶ୍ଚରସି ନାନେନ ତପସା ତତ୍ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ତୁମେ ତପସ୍ୟା କରୁଛ, କିନ୍ତୁ ଏହି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ପାପ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ।
ମାତୃଦ୍ରୁହାମଵେହି ତ୍ଵଂ ନ କ୍ଵଚିତ୍କିଲ ନିଷ୍କୃତିଃ
ମାଆକୁ କ୍ଷତି କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ କ୍ଷମା ମିଳେନାହିଁ, ଏଥିକୁ ଜାଣ।
ସ୍ଵହସ୍ତେନ କଥଂ ରାମ ମାତରଂ କୃତ୍ତଵାନସି
ହେ ରାମ, କିପରି ତୁମେ ନିଜ ହାତରେ ତୁମ ମାଆଙ୍କୁ କାଟିଦେଲେ?
ତ୍ଵଂ ପୁନର୍ଧାର୍ମିକୋ ଭୂତ୍ଵା କାମତୋ ଽନ୍ଯାନ୍ଵିନିନ୍ଦସି
ପୁଣି ଧର୍ମିକ ହୋଇ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଛ।
ଅପର୍ଯାପ୍ତମହଂ ନନ୍ଯଂ ପରଂ ଦୋଷଵିମର୍ଶନାମ୍
ମୁଁ ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁ; ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କ ଦୋଷ ଖୋଜୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
ତର୍ହି ଗର୍ହଯ ମାଂ କାମଂ ନିରୁପ୍ଯ ମନସା ସ୍ଵଯମ୍
ତେବେ, ଯଦି ଚାହଁ, ନିଜ ମନରେ ଭାବି ମୋତେ ନିନ୍ଦା କର କିମ୍ବା ଯେପରି ଇଚ୍ଛା।
କ୍ରିଯତେ ପ୍ରାଣିହନନଂ ନିଜଧର୍ମତଯା ମଯା
ମୁଁ ନିଜର ଧର୍ମ ବୋଲି ଜୀବ ହନନ କରୁଛି।
ଵର୍ତ୍ତାମି ସାପି ମେ ଵୃତ୍ତିର୍ଵିଧାତ୍ରା ଵିହିତା ପୁରା
ମୋର ଏହି ବ୍ୟବହାର ମଧ୍ୟ ଆଦିଠାରୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ହନିଷ୍ଯେ ଚେତ୍ତଦଧିକଂ ତର୍ହି ଯୁଜ୍ଯେଯମେନସା
ଯଦି ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ହନନ କରିବି, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେବି।
ତଦେତତ୍ସଂପ୍ରଧାର୍ଯ ତ୍ଵଂ ନିନ୍ଦଵା ମାଂ ପ୍ରଶଂସ ଵା
ଏହି ସବୁ ଭାବି, ଚାହିଁଲେ ମୋତେ ନିନ୍ଦା କର କିମ୍ବା ପ୍ରଶଂସା କର।
ତଦେଵ ତେନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯମାପଦ୍ଯପି କଥଞ୍ଚନ
ସେଇ କାମଟି ତାଙ୍କ ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଅସୁବିଧା ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ।
ଅହଂ ତୁ ସର୍ଵଭାଵେନ ମିତ୍ରାଦିଭରଣେ ରତଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ମନ ଦେଇ ମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସହାଯୋଗ କରିବାରେ ଲାଗି ରହିଛି।
ଭୂତ୍ଵା ତୁ ଧାର୍ମିକସ୍ତ୍ଵଂ ତୁ ତପଶ୍ଚର୍ତୁମିହାଗତଃ
ତୁମେ ଧର୍ମିକ ହୋଇ ଏଠାକୁ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆସିଛ।
ଯଥାଜିହ୍ଵଂ ଭଵେନ୍ନାତ୍ର ଵଚସାପି ସମୀହିତୁମ୍
ଯେପରି ଜିଭା ଚଳେ, ସେପରି କଥା ହେବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ କଥାକୁ ମଧ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବା ଯାଉନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦଲଂ ତେ ତପସା ନିଷ୍ଫଲେନ ଭୃଗୂଦ୍ଵହ
ସେଥିପାଇଁ, ଭୃଗୁଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ଏହି ତପସ୍ୟା ଅର୍ଥହୀନ; ଏବେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼।
ଯାହି ରାମ ତ୍ଵମନ୍ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଵା ନ ଵିଦୁର୍ଜନାଃ
ରାମ, ତୁମେ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠିକି ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିନାହାନ୍ତି।
ନିରୂପ୍ଯ ମନସା ଭୂଯସ୍ତମୁଵାଚାଭିଵିସ୍ମିତମ୍
ମନରେ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯେଵାନୁଭାଵେନ ଵପୁରାଲକ୍ଷ୍ଯତେ ତଵ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏଇ ତେଜସ୍ୱୀ ଗୁଣରେ, ତୁମର ଆକୃତି ଚିହ୍ନିବା ଯାଉନାହିଁ।
ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ଯୈଵ ତେ ଵାଣୀ ଶ୍ରୂଯତେ ଽତିମନୋହରା
ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା ତୁମର କଥା ଅତି ଆକର୍ଷକ ଶୁଣାଯାଉଛି।
ଈଶାନସ୍ତପନୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵାଯୁଃ ସୋମୋ ଗୁରୁର୍ଗୁହଃ
ଇଶାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା, ବାୟୁ, ସୋମ, ଗୁରୁ ଓ ଗୁହା—
ଅନୁଭାଵେନ ଜାତିସ୍ତେ ହୃଦିଶଙ୍କାଂ ତନୋତି ମେ
ତୁମର ଏହି ତେଜରେ, ତୁମର ଜନ୍ମ ନେଇ ମୋ ହୃଦୟରେ ସନ୍ଦେହ ଉପଜିଛି।
କୋ ଵା ତ୍ଵଂ ଵପୁଷାନେନ ବ୍ରୂହି ମାଂ ସମୁପାଗତଃ
ଏହି ଆକୃତିରେ ତୁମେ କିଏ, ଯିଏ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ? ମୋତେ କୁହ।