ମୃଗଵ୍ଯାଧଵପୁର୍ଭୂତ୍ଵା ଯଯୌ ରାଜଂସ୍ତଦନ୍ତିକମ୍
ଏକ ମୃଗ ଶିକାରୀର ରୂପ ଧରି, ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା।
ଶରଚାପଧରଃ ପ୍ରାଂଶୁର୍ଵଜ୍ରସଂହନନୋ ଯୁଵା
ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରିଥିବା, ଉଚ୍ଚଦେହୀ, ଯୁବକ, ବଜ୍ରପରି ଦୃଢ଼ ଅଙ୍ଗସହିତ,
ମାଂସଵିସ୍ରଵସାଗନ୍ଧୀ ସର୍ଵପ୍ରାଣିଵିହିଂସକଃ
ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର ଗନ୍ଧ ମାଡ଼ୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରୁଥିବା,
ସାମଟକ୍ସଂଚର୍ଵମାଣଶ୍ଚ ମାଂସଖଣ୍ଡମନେକଶଃ
ବନ ଫଳ ସହିତ ଅନେକ ମାଂସ ଖଣ୍ଡ ଚବାଇଥିଲା,
ଆରୁଜଂସ୍ତରସା ଵୃକ୍ଷାନୂରୁଵେଗେନ ସଂଘଶଃ
ଉରୁର ଶକ୍ତିରେ ଦଳେ ଦଳେ ଗଛ ଉଖାଡ଼ି ଦେଉଥିଲା।
ଆସାଦ୍ଯ ସରସସ୍ତସ୍ଯ ତୀରଂ କୁସୁମିତଦ୍ରୁମମ୍
ଫୁଲ ଲଗା ଗଛରେ ଶୋଭିତ ଏହି ସରୋବରର କୂଳକୁ ସେ ପହଞ୍ଚିଲା।
ନିଷସାଦ କ୍ଷଣନ୍ତତ୍ର ତରୁଚ୍ଛାଯାମୁପାଶ୍ରିତଃ
ସେଠାରେ ଗଛର ଛାୟା ତଳେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ସେ ବସିଲା।
ତତଃ ସ ଶୀଘ୍ରମୁତ୍ଥାଯ ସମୀପମୁପସୃତ୍ଯ ଚ
ତାପରେ ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠି, ନିକଟକୁ ଆସିଲା।
ସଜଲାଂଭୋଦସନ୍ନାଦଗଂଭୀରେଣ ସ୍ଵରେଣ ଚ
ବର୍ଷା ଭରିଥିବା ମେଘର ଗୁଞ୍ଜନ ପରି ଗଭୀର ସ୍ୱରରେ,
ତୋଷପ୍ରଵର୍ଷଵ୍ଯାଧୋ ଽହଂ ଵସାମ୍ଯସ୍ମିନ୍ମହାଵନେ
ମୁଁ ଏହି ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସୁଥିବା ଶିକାରୀ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ଦେଉଥିବି।
ଚରାମି ସମଚିତ୍ତାତ୍ମା ନାନାସତ୍ତ୍ଵା ମିଷାଶନଃ
ମୁଁ ସମତା ମନେ ଏଠାରେ ଘୁରୁଛି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଣୀ ଭୋଜନ କରୁଛି।
ଅଭକ୍ଷ୍ଯାଗମ୍ଯପେଯାଦିଚ୍ଛନ୍ଦଵସ୍ତୁଷୁ କୁତ୍ରଚିତ୍
ଯାହା ଖାଇବା, ଯିବା, ପିବା ବା ଚାହାଁଥିବା ଯେକୌଣସି ଅନୁଚିତ ଜିନିଷ ମଧ୍ୟରେ—
ପ୍ରପନ୍ନୋ ନାଭିଗମନଂ ନିଵାସମପି କସ୍ଯଚିତ୍
ମୋ ନିକଟରେ ଶରଣ ନେଇଥିବା କାହାକୁ ମୁଁ କେବେ ନିକଟତା କିମ୍ବା ନିବାସ ଦେଉନି।
ଜାନତେ ତଧ୍ଯଥା ସର୍ଵେ ଦେଶୋ ଽଯଂ ମଦୁପାଶ୍ରଯଃ
ସମସ୍ତେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଶ ମୋର ରକ୍ଷା ତଳରେ ଅଛି।
ଇତ୍ଯେଷ ମମ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଃ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ କଥିତସ୍ତଵ
ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିଦେଲି।
ଉଦ୍ଯତୋ ଽନ୍ଯତ୍ର ଵା ଗନ୍ତୁଂ କିଂ ଵା ତଵ ଚିକୀର୍ଷିତମ୍
ଏବେ ତୁମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଠାରେ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ କି, କିମ୍ବା କିଛି ଅନ୍ୟ କାମ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?
ତୂଷ୍ଣୀଂ କ୍ଷଣମିଵ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଦଧ୍ଯୌ କିଞ୍ଚିଦଵାଙ୍ମୁଖଃ
ସେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ସ୍ଥିର ହୋଇ ଚୁପ୍ଚାପ ରହିଲେ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିଲେ।
ବ୍ରଵୀତି ଚ ଗିରୋ ଽତ୍ଯର୍ଥଂ ଵିସ୍ପଷ୍ଟାର୍ଥପଦାକ୍ଷରାଃ
ତାପରେ ସେ ଏମିତି କଥା କହିଲେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ଓ ଶବ୍ଦ ଏକଦମ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା।
ଵିଜାତିସଂଶ୍ରଯତ୍ଵେନ ରମଣୀଯା ତଥା ଶରାଃ
ଅନ୍ୟ ଜାତିରୁ ଆସିଥିବାରୁ, ସେଇ ସରଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ବଭୂଵୁର୍ଭୁଵି ଦେହେ ଚ ସ୍ଵାଭିପ୍ରେତାର୍ଥଦାନ୍ଯଲମ୍
ସେଗୁଡିକ ଭୂମିରେ ଓ ଦେହରେ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ ହେଲା।
ଉଵାଚ ଶନକୈର୍ଵ୍ଯାଧଂ ଵଚନଂ ସୂନୃତାକ୍ଷରମ୍
ସେ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଶିକାରୀଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଓ ମିଷ୍ଟି କଥା କହିଲେ।
ତପଶ୍ଚର୍ତୁମିହାଯାତଃ ସାଂପ୍ରତଂ ଗୁରୁଶାସନାତ୍
ମୋ ଗୁରୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ମୁଁ ଏଠାକୁ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆସିଛି।
ଆରାଧଯିତୁମସ୍ମିଂସ୍ତୁ ଚିରାଯାହଂ ସମୁଦ୍ଯତଃ
ମୁଁ ଏଠାରେ ବହୁଦିନ ଧରି ଭକ୍ତି କରିବାକୁ ମନେ ଧରିଛି।
ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ପାପଦମନଂ ଶଙ୍କରଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲମ୍
ମୁଁ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।
ଆଶ୍ରମେ ଽସ୍ମିନସରସ୍ତୀରେ ନିଯମଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ
ଏହି ଆଶ୍ରମରେ, ସରୋବର ତୀରେ, ମୁଁ ନିୟମ ଧରିଛି।
ଉପୈତି ତାଵଦତ୍ରୈଵ ସ୍ଥାସ୍ଯାମୀତି ମତିର୍ମମ
ସେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାକୁ ଆସିନଥିବେ, ମୁଁ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିଛି।
ନ ଚେଦ୍ଭଵତି ମେ ହାନିଃ ସ୍ଵକୃତେର୍ନିଯମସ୍ଯ ଚ
ଯଦି ମୋ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ନିୟମରେ କିଛି ହାନି ନ ହୁଏ।
ସ୍ଵନିଵାସମୁପାଯାତସ୍ତପସ୍ଵୀ ଚ ତଥା ମୁନିଃ
ସେ ତପସ୍ବୀ ଓ ମୁନି ଦୁହେଁ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତଵ ଚାପ୍ଯସୁଖୋଦର୍କଂ ମତ୍ସମୀପନିଷେଵଣମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ମୋ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ରହିବା ଅସୁଖ ଦେବ।
ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସୁଖୀଭୂଯା ଲୋକଯୋରୁଭଯୋରପି
ଏହାକୁ ଛାଡ଼ି, ତୁମେ ଉଭୟ ଲୋକରେ ସୁଖୀ ହେବା ଉଚିତ।