ନିତଂବସ୍ଥଲସଂସକ୍ତତୁଷାରନିଚଯୈଗ୍ଯମ୍
ତାହାର କମର ଢାଳରେ ବରଫର ଗଛି ଲଗି ରହିଛି।
ନିବିଡଶ୍ରିତନୀହାରନିକରେଣ ତଥୋପରି
ଏବଂ ଉପରେ ଘନ କୁହୁଡିର ମୋଟା ଚାଦର ଢାକି ରହିଛି।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକର୍ପୂରକସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାଦିଭିଃ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କର୍ପୂର, କଷ୍ଟୂରୀ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟର ଗନ୍ଧ ଭରିଛି।
ମୃଗେନ୍ଦ୍ରାହତଦନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରକୁଂଭସ୍ଥଲପରିଚ୍ଯୁତୈଃ
ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମିତ ହାତୀମାନଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡରୁ ଝରିଥିବା ପାଣିର ଧାରା ଦେଖାଯାଉଛି।
ନାନାଵୃକ୍ଷଲତାଵଲ୍ଲୀପୁଷ୍ପାଲଙ୍କୃତମୂର୍ଦ୍ଧଜଃ
ବିଭିନ୍ନ ଗଛ, ଲତା ଓ ବେଳର ଫୁଲରେ ତାହାର ଚୁଲ ଶୋଭିତ।
ନାନାଧାତୁଵିଚିତ୍ରାଙ୍ଗଃ ସର୍ଵରତ୍ନଵିଭୂଷିତଃ
ନାନା ପ୍ରକାର ଧାତୁ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ଦେହ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖାଯାଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମଣିମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଗଜାଶ୍ଵମୁଖଯୂଥୈଶ୍ଚ ସମନ୍ତାତ୍ପରିଵାରିତଃ
ଚାରିପାଖରେ ହାତୀ ଓ ଘୋଡାର ଝୁଣ୍ଡ ଘେରି ରହିଛି।
ଵିଵିକ୍ତଗହ୍ଵରାସ୍ଥାନମଧ୍ଯସିଂହାସନାଶ୍ରଯଃ
ନିର୍ଜନ ଗୁହା ମଧ୍ୟରେ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଛି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜନୈରନାସାଦ୍ଯୋ ମହାରାଜାଧିରାଜଵତ୍
ଲୋକମାନେ ଦେଖିପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସହଜରେ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ରାଜାଙ୍କ ରାଜା ପରି।
ମଯୂରୈରୁପନୃତ୍ଯଦ୍ଭିର୍ଗାଯଦ୍ଭିଶ୍ଚୈଵ କିନ୍ନରୈଃ
ମୟୂରମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ନରମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି।
ଵ୍ଯକ୍ତମେଵାଚଲେନ୍ଦ୍ରାଣାମଧିରାଜ୍ଯପଦେ ସ୍ଥିତଃ
ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି ଭାବେ ବସିଛି।
ଏଵଂ ସଂଚିନ୍ତଯାନଃ ସ ହିମାଦ୍ରିଵନଗହ୍ଵରେ
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ହିମାଳୟ ଅରଣ୍ୟର ଗୁହାରେ ବସି ରହିଲେ।
ଆସସାଦ ଵନେ ତସ୍ମିନ୍ଵିପୁଲେ ଭୃଗୁପୁଙ୍ଗଵଃ
ସେଇ ବିଶାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ମହାନ ଭୃଗୁ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ।
କୁମୁଦୋତ୍ପଲକହ୍ଲାରନିକରୈରୁପସୋଭିତମ୍
କମଳ, ଶାଳୁକ ଓ ନୀଳ ଶାଳୁକର ଗୁଛି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଜଲଚୈର୍ଵକ୍ଷୈଃ ସର୍ଵତଃ ସମଲଙ୍କୃତମ୍
ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୁସଜ୍ଜିତ।
ଜୀଵଜୀଵକଚକ୍ରାହ୍ଵକୁରରଭ୍ରମରୋତ୍କରୈଃ
ଜୀବଜୀବ, ଚକ୍ରାହ୍ୱ, କୁରର ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଝୁଣ୍ଡ ଦେଖାଯାଉଛି।
ଶଫରୀମତ୍ସ୍ଯସଂଘୈଶ୍ଚ ଵିଚରଦ୍ଭିରିତସ୍ତତଃ
ଶଫରୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାଛମାନେ ଏଠାଉଠି ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ଆସସାଦ ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠସ୍ତତ୍ସରୋଵରମୁତ୍ତମମ୍
ମହାନ ଭୃଗୁ ସେଠିର ଉତ୍ତମ ସରୋବରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ ତସ୍ଯ ତୀରେ ଵିପୁଲଂ କୃତ୍ଵାଶ୍ରମପଦଂ ଶୁଭମ୍
ସେଠାରେ ନଦୀ କୂଳରେ ସେ ଏକ ବଡ଼ ଓ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କଲେ।
ଶାକମୂଲଫଲାହାରୋ ନିଯତଂ ନିଯତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସେ ଶାକ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ନିୟମିତ ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ।
ଭୃଗୂପଦିଷ୍ଟମାର୍ଗେଣ ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁତଃ
ଭୃଗୁଙ୍କ ଶିଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଥ ଚାଲିଥିଲେ।
ଅନିକେତଃ ସ ଵର୍ଷାସୁ ଶିଶିରେ ଜଲସଂଶ୍ରଯଃ
ବର୍ଷାକାଳରେ ଘରବାହାରେ ରହି, ଶୀତକାଳରେ ଜଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଥିଲେ।
ରିପୂନ୍ନିର୍ଜିତ୍ଯ କାମାଦୀନୂର୍ମିଷଷଟ୍କଂ ଵିଧୂଯ ଚ
କାମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଜିତି, ଛଅ ପ୍ରକାର ତରଙ୍ଗକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ।
ଯମୈଃ ସନିଯମୈଶ୍ଚୈଵ ଶୁଦ୍ଧଦେହଃ ସମାହିତଃ
ଯମ ଓ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରି, ଶରୀରକୁ ପବିତ୍ର ଓ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିଥିଲେ।
ଜିତପଦ୍ମାସନୋ ମୌନୀ ସ୍ଥିରଚିତ୍ତୋ ମହାମୁନିଃ
ପଦ୍ମାସନରେ ଦକ୍ଷ, ମୌନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା, ଦୃଢ଼ ମନ ଥିବା ଏହି ମହାମୁନି।
ଧାରଣାଭିଃ ସ୍ଥିରୀଚକ୍ରେ ମନଶ୍ଚଞ୍ଚଲମାତ୍ମଵାନ୍
ଧାରଣା ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥିର ମନକୁ ସ୍ଥିର କରି, ସ୍ୱୟଂ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରହିଥିଲେ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନ୍ତଃ କରଣୋ ମୈତ୍ରଃ ସର୍ଵବାଧାଵିଵର୍ଜିତଃ
ମନ ଶାନ୍ତ, ସବୁଙ୍କୁ ମିତ୍ର ଭାବରେ ଦେଖୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ଧ୍ଯେଯାଵସ୍ଥି ତଚିତ୍ତାତ୍ମା ନିଶ୍ଚଲେଦ୍ରିଯଦେହଵାନ୍
ଧ୍ୟାନର ବସ୍ତୁରେ ମନ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଦେହକୁ ଅଚଳ ରଖିଥିଲେ।
ଜପଂଶ୍ଚ ଦେଵଦେଵେଶଂ ଧ୍ଯାଯଂଶ୍ଚ ସ୍ଵମନୀଷଯା
ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଜପ କରି, ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ଅନୁଯାୟୀ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ।
ତତଃ ସ ନିଷ୍ଫଲଂ ରୂପମୈଶ୍ଵରଂ ଯନ୍ନିରଞ୍ଜନମ୍
ତାପରେ ସେ ନିଷ୍ଫଳ, ଇଶ୍ୱରୀୟ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ରୂପକୁ ଦେଖିଲେ।