ପଵୃତ୍ତଂ ଦ୍ଵାପରେ ଯୁଦ୍ଧଂ ସ୍ତେଯମେଵ କଲୌ ଯୁଗେ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, କଳିଯୁଗରେ ଚୋରି ହୁଏ।
କଲିସ୍ତମସ୍ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଗୁଣଵୃତ୍ତଂ ଗୁମେଷୁ ତତ୍
କଳିଯୁଗ ସବୁଠାରୁ ଅପବିତ୍ର, ତାହାର ଗୁଣ ଓ ଆଚରଣ ଗୁଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
ଚତ୍ଵାରି ତୁ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ତତ୍କୃତଂ ଯୁଗମ୍
କୃତ ଯୁଗ ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷରୁ ଗଠିତ।
ଚତ୍ଵାର୍ଯୈଵ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ମୋନୁଷାଣି ତୁ
ଏହି ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷ ମାନବ ବର୍ଷ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ତତଃ କୃତ୍ଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ ସସଂଧ୍ଯାଂଶେ ଗତେ ତଦା
ତାପରେ, ସେଇ କୃତ ଯୁଗ ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଂଶ ସହିତ ଶେଷ ହେଉଛି।
ସନ୍ଧ୍ଯାଯାସ୍ତୁ ଵ୍ଯତୀତାଯାଃ ସାଂଧ୍ଯଃ କାଲୋ ଯୁଗସ୍ଯ ସଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେହି ସମୟ ଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଟେ।
ଏଵଂ କୃତଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ନିଶ୍ଶେଷେଂତର୍ଦଧେ ତଦା
ଏଭଳି କୃତଯୁଗରେ ସେ ସମୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ସିଦ୍ଧିରନ୍ଯଯୁଗେ ତସ୍ମିଂସ୍ତ୍ରେତାଖ୍ଯେ ଽନଂତରେ କୃତାତ୍
କୃତଯୁଗ ପରେ ଆସିଥିବା ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହେଲା।
ଅଷ୍ଟୌ ତାଃ କ୍ରମଯୋଗେନ ସିଦ୍ଧଯୋ ଯାଂତି ସଂକ୍ଷଯମ୍
ସେ ଅଠଟି ସିଦ୍ଧି ଦେଖାଗଲା କ୍ରମକ୍ରମେ କମିଯାଉଛି।
ମନ୍ଵଂତରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଚତୁର୍ଯୁଗଵିଭାଗଶଃ
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଚାରିଯୁଗର ବିଭାଗ ଅନୁସାରେ,
ସଂଧ୍ଯା କୃତସ୍ଯ ପାଦେନ ସଂକ୍ଷେପେଣ ଵଶାତ୍ତତଃ
କୃତଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ଚତୁର୍ଥାଂଶରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ତାହାର ଅଧିନରେ ରହେ।
ହୀଯଂତେ ଯୁଗଧର୍ମାସ୍ତେ ତପଃଶ୍ରୁତବଲାଯୁଷଃ
ଯୁଗର ଧର୍ମଗୁଡିକ କ୍ଷୟ ହେଉଛି: ତପ, ଶିକ୍ଷା, ଶକ୍ତି ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ।
ତ୍ରେତାଯୁଗସମୁତ୍ପତ୍ତିଃ ସାଂଶା ଚ ଋଷିସତ୍ତମାଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗର ଆରମ୍ଭ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଂଶିକ ଭାବରେ ହେଉଛି।
କଲ୍ପାଦୌ ସଂପ୍ରଵୃତ୍ତାଯାସ୍ତ୍ରେତାଯାଃ ପ୍ରସୁଖେ ତଦା
କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ତ୍ରେତାଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ, ଏହା ବହୁତ ସୁଖଦ ଥିଲା।
ତସ୍ଯାଂ ସିଦ୍ଧୌ ପ୍ରନଷ୍ଟାଯାମନ୍ଯା ସିଦ୍ଧିରଜାଯତ
ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧି ନଷ୍ଟ ହେଲାପରେ, ଅନ୍ୟ ଏକ ସିଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ମେଘେଭ୍ଯଃ ସ୍ତନଯିତୃଭ୍ଯଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତଂ ପୃଷ୍ଟିସର୍ଜନମ୍
ମେଘ ଓ ତଡିତ୍ରୁ ପୃଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ବିସର୍ଜନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ପ୍ରଜା ଆସଂସ୍ତତସ୍ତାସାଂ ଵୃକ୍ଷଶ୍ଚ ଗୃହ ସଂଜ୍ଞିତାଃ
ତାହାପରେ ସେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଗଛଗୁଡିକୁ ଘର ଭାବରେ ଡାକାଯାଇଥିଲା।
ଵର୍ତ୍ତଯଂତେସ୍ମ ତେଭ୍ଯସ୍ତାସ୍ତ୍ରେତାଯୁଗମୁଖେ ପ୍ରଜାଃ
ତ୍ରେତାଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ସେ ପ୍ରଜାମାନେ ଗଛରୁ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ।
ସଂଗଲୋଲାତ୍ମକୋ ଭାଵସ୍ତଦା ହ୍ଯାକସ୍ମିକୋ ଽଭଵତ୍
ସେ ସମୟରେ, ସ୍ୱଭାବ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଚିତ୍ତାତ୍ମକ ହେଇଗଲା।
ତଦା ତଦ୍ଵୈ ନ ଭଵତି ପୁନର୍ଯୁଗବଲେନ ତୁ
ତାପରେ, ଯୁଗର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହା ପୁନି ଘଟେନାହିଁ।
ତତସ୍ତେନୈଵ ଯୋଗେନ ଵର୍ତ୍ତତେ ମୈଥୁନଂ ତଦା
ପରେ, ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ମିଳନ ଘଟିଲା।
ଅକାଲେ ଚାର୍ତଵୋତ୍ପତ୍ତ୍ଯା ଗର୍ଭୋତ୍ପତ୍ତିସ୍ତଦାଭଵତ୍
ଅସମୟରେ ଋତୁସ୍ରାବ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ ହେଲା।
ପ୍ରଣଶ୍ଯଂତି ତତଃ ସର୍ଵେ ଵୃକ୍ଷାସ୍ତେ ଗୃହସଂଜ୍ଞିତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଗଛ ଯେଉଁଗୁଡିକୁ ଘର ଭାବରେ ଡାକାଯାଉଥିଲା, ସେଗୁଡିକ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲା।
ଅଭିଧ୍ଯାଯଂତି ତାଃ ସିଦ୍ଧିଂ ସତ୍ଯାଭିଧ୍ଯାଯିନସ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ ଭାବନାରେ ଲିନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଚ ପ୍ରସୂଯଂତେ ଫଲାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ପୋଶାକ, ଫଳ ଏବଂ ଆଭୂଷଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ଆନ୍ଵୀକ୍ଷିକଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ପୁଟକେ ପୁଟକେ ମଧୁ
ବିଚାରର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାଉଁରି ଘରେ ମଧୁ ଥିଲା ।
ତ୍ଦୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟାସ୍ତଯା ସିଦ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରଜାସ୍ତା ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ
ସେଉଁଠି ଲାଭ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ଏବଂ ରୋଗମୁକ୍ତ ହେଲେ ।
ଵୃକ୍ଷାଂସ୍ତାଃ ପର୍ଯଗୃହ୍ଣଂତ ମଧୁ ଵା ମାକ୍ଷିକଂ ବଲାତ୍
ସେମାନେ ଗଛଗୁଡିକୁ ଧରି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମଧୁ କିମ୍ବା ମାଉଁରି ନେଇ ନେଲେ ।
ପ୍ରନଷ୍ଟା ପ୍ରଭୁଣା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଲ୍ପଵୃକ୍ଷାଃ କ୍ଵଚିତ୍କ୍ଵଚିତ୍
କ୍ୱଚିତ୍ କ୍ୱଚିତ୍ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲା ।
ଵର୍ତ୍ତଂତେ ଚାନଯା ତାସାଂ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵାନ୍ଯତ୍ଯୁତ୍ଥିତାନି ତୁ
ତାଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ବ ଭାବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।