ଯଜ୍ଞହେତୋସ୍ତଦୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମୋହଯିତ୍ଵା ଜଗତ୍ତଥା
ଯଜ୍ଞର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେଉଁଠିଠାରୁ ନେଇ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ଅମୃତଂ ଗୁହ୍ଯମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଯୋଗେ ଯୋଗଵିଦାଂ ଵରାଃ
ଯୋଗରେ ପ୍ରବୀଣ ମହାନ୍ୟୋଗୀମାନେ ଗୁପ୍ତ ଅମୃତକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ଦେଵାନାଂ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯମୃଷୀଣାଂ ଚ ପରାଯଣମ୍
ଏହା ଦେବତାମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଏବଂ ଋଷିମାନଙ୍କର ଶେଷ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
ପିତୃଭକ୍ତଃ ସମାସେନ ପିତୃପୂର୍ଵପରଶ୍ଚ ଯଃ
ଯିଏ ପିତୃପ୍ରେମୀ ଏବଂ ପୂର୍ବଜ ଓ ପରଜଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ସେଠିକି ଏହି ଅର୍ଥ।
ଅଯତ୍ନାତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦେଵ ସର୍ଵମେତନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ସମସ୍ତ କଥା କେବଳ ସହଜରେ ଲାଭ କରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯେଷୁ ଚାପ୍ଯକ୍ଷଯଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୀର୍ଥେଷୁ ଚ ଗୁହାସୁ ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅକ୍ଷୟ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ଗୁହାମାନେ ଅଛି—
ଶ୍ରୁତ୍ଵେମଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପଂ ଚ ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଯସ୍ତୁ ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣି ମଧ୍ୟ ଏହା କରେନି—
ପରିଵାଦୋ ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯୋ ଯୋଗିନାଂ ତୁ ଵିଶେଷତଃ
କେହିଁଠି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ଯୋଗୀମାନଙ୍କୁ, ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯୋଗାନ୍ପରିଵଦେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଧ୍ଯାନିନୋ ମୋକ୍ଷକାଙ୍କ୍ଷିଣଃ
ଯିଏ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଓ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା ଯୋଗୀମାନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ—
ଯୋଗୀଶ୍ଵରପରୀଵାଦାନ୍ନ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯାତି ମାନଵଃ
ଯିଏ ଯୋଗୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ କେବେ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିପାରେନି।
କୁଂଭୀପାକେଷୁ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ଜିହ୍ଵାଚ୍ଛେଦେ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେମାନେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପକାଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଜିଭା ପୁନିପୁନି କଟାଯାଏ।
ପ୍ରୋତ୍ଯାନନ୍ତଂ ଫଲଂ ଭୁଙ୍କ୍ତ ଇହ ଵାପି ନ ସଂଶଯଃ
ସେ ଏଠି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଭୋଗ କରେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଋଚୋ ଯଜୁଃ ସାମ ତଦଙ୍ଗପାରଗେ ଽଵିକାରମେତଂ ହ୍ଯନଵାପ୍ଯ ସୀଦତି
ଯିଏ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ଜାଣିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ମାର୍ଗକୁ ଲାଭ କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ବିଫଳ ହୁଏ।
ଯଃ ସ୍ଯାଚ୍ଚତୁର୍ଵିଶତିତତ୍ତ୍ଵପାରଗଃ ସ ପାରଗୋ ନାଧ୍ଯଯନସ୍ଯ ପାରଗଃ
ଯିଏ ଚବିଶିଟି ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ସେଠିକି ସଫଳ; କେବଳ ପାଠ କରିଥିବା ନୁହେଁ।
ପ୍ରତ୍ଯାହରେଦ୍ଯୋଗପଥଂ ନ ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋ ନ ସର୍ଵପାର କ୍ରମପାରଗୋଚରଃ
ଯେ ଦ୍ୱିଜ ଯୋଗର ପଥକୁ ଆତ୍ମସାତ କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ପଦକ୍ରମ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ, ନାହିଁ ଶେଷ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।
ତଂ ଵୈ ଵେଦଵିଦଃ ପ୍ରାହୁସ୍ତମାହୁର୍ଵେଦପାରଗମ୍
ଯେଉଁଠିକି ବେଦଜ୍ଞମାନେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ବେଦଜ୍ଞ ବୋଲି କହନ୍ତି, ସେଠିକି ବେଦର ପାରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା।
ଏଵଂ ଵେଦଵିଦଃ ପ୍ରାହୁରନ୍ଯଂ ଵୈ ଵେଦପାରଗମ୍
ଏଭଳି ବେଦଜ୍ଞମାନେ ଅନ୍ୟଜଣକୁ ବେଦର ପାରକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ବୋଲି କହନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯାଯୁଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚୈଵ ପିତୃଭକ୍ତୋ ନ ସଶଯଃ
ଯିଏ ପିତୃପ୍ରେମୀ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଏ।
ସର୍ଵାଣ୍ଯେତାନି ଵାପ୍ନୋତି ତୀର୍ଥଦାନଫଲାନି ଚ
ସେ ସମସ୍ତ ଫଳ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ପାଇଥାଏ।
ଆଶ୍ରାଵ୍ଯ ଚ ଦ୍ଵିଜାନ୍ସୋ ଽଥ ସର୍ଵକାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହି କଥା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଶୁଣିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଲାଭ କରେ।
ଅନସୂଯୁର୍ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଲୋଭମୋହଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯିଏ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡିଛି, କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛି, ଲୋଭ ଓ ମୋହ ରହିତ, ସେ—
ଇହ ଚାପି ପରା ପୁଷ୍ଠିସ୍ତସ୍ମାତ୍କୁର୍ଵୀତ ନିତ୍ଯଶଃ
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରେ; ଏହିକାରଣରୁ ଏହା ସଦା କରିବା ଉଚିତ।
ଅପତ୍ଯଭାଗୀ ଚ ପରେଣ ତେଜସା ଦିଵୌକସାଂ ସ ଵ୍ରଜତେ ସଲୋକତାମ୍
ସେ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ଅତିଶୟ ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକେ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ମହାଯୋଗେଶ୍ଵରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସଦା ଚ ପ୍ରଣତୋ ଽସ୍ମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ସଦା ମହାଯୋଗେଶ୍ୱରମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପେ ବ୍ରହ୍ମଣପରୀକ୍ଷା ନାମ ଏକୋନଵିଂଶୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରୀକ୍ଷା ନାମକ ଏକୋନଉନିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ସପ୍ତସ୍ଵେତେ ସ୍ଥିତା ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଥାନେଷୁ ପିତରୋ ଽଵ୍ଯଯାଃ
ସପ୍ତଟି ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ଅବିନାଶୀ ପିତୃମାନେ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି।
ଆଦ୍ଯୋ ଗଣସ୍ତୁ ଯୋଗାନାମନୁଯୋଗଵିଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ପ୍ରଥମ ଗୋଷ୍ଠୀ ଯୋଗର ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ।
ଶେଷାସ୍ତୁ ଵର୍ଣିଂନାଂ ଜ୍ଞେଯା ଇତି ସର୍ଵେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ଅନ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣର ଭାବରେ ଜଣାଯିବେ; ଏହିପରି ସମସ୍ତଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି।
ଆଶ୍ରମଶ୍ଚ ଯଜନ୍ତ୍ଯେନାଂଶ୍ଚତ୍ଵାରସ୍ତୁ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଚାରିଟି ଆଶ୍ରମ ନିୟମିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତଥା ସଂକରଜାତ୍ଯଶ୍ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଶ୍ଚାପି ଯଜନ୍ତି ଵୈ
ଏହିପରି ମିଶ୍ର ଜାତି ଓ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।