ସ୍ଵାସ୍ତୀର୍ଣଂ ଶଯନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧେରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ ଭଲ ଭିତରି ଶୟନ ଦେଇଲେ,
ଅସ୍ମିଂଲ୍ଲୋକେ ଚ ସଂପନ୍ନଂ ସ୍ଯନ୍ଦନଂ ଚ ସୁଵାହନୈଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଉତ୍ତମ ଘୋଡା ସହିତ ରଥ ଲଭିବେ।
ପର୍ଣକୌଶେଯପଟ୍ଟୋର୍ଣେ ତଥା ପ୍ରାଵାରକଂବଲୌ
ପତ୍ର, ପଟ, କାମ୍ବଳ, ଚଦର ଏବଂ ଉନା ଉଡ଼ଣା।
ଦଦ୍ଯାଦେତାନି ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି
ଏହି ସମସ୍ତ ଦିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଖାଇଯିବା ପରେ।
ବହୁଭାର୍ଯାଃ ସୁରୂପାଶ୍ଚ ପୁତ୍ରା ଭୃତ୍ଯାଶ୍ଚ କିଙ୍କରାଃ
ଅନେକ ଜନା ଜନାନୀ, ସୁନ୍ଦର ପୁଅ ଏବଂ ଦାସ-ଦାସୀ।
କୌଶେଯଂ କ୍ଷୌମକାର୍ପାସଂ ଦୁକୂଲଂ ଗହନଂ ତଥା
ପଟ, କ୍ଷୌମ, କପାସ, ଦୁକୁଳ, ଏବଂ ମୋଟ ଜାମା।
ଅଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ନାଶଯନ୍ତ୍ଯେତେ ତମଃ ସୂର୍ଯୋଦଯୋ ଯଥା
ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଦୂର କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଅନ୍ଧାର ଦୂର ହେବା ପରି।
ଵାସୋ ହି ସର୍ଵଦୈଵତ୍ଯେ ସର୍ଵଦେଵୈରଭିଷ୍ଟୁତମ୍
ବସ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଦେଯାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧକାଲେ ତୁ ନିତ୍ଯଶଃ
ଏହି ଦ୍ୱାରା, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସମୟରେ ସଦା ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯଶ୍ରାଦ୍ଧେ ତୁ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତସ୍ତତ୍ପରାଯଣଃ
ଯିଏ ଦୈନିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପ୍ରୟାସ ସହିତ ଦେଇଥାଏ,
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଫଲମଶ୍ନୁତେ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିବା ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଭରିଥିବା ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଭୋଗ କରିଥାଏ।
କୃସର ମଧୁସର୍ପିଶ୍ଚ ପଯଃ ପାଯସମେଵ ଚ
କୃସର, ମଧୁ, ଘିଏ, ଦୁଧ ଏବଂ ପାୟସ।
ଦଧିଗଵ୍ଯମସଂସୃଷ୍ଟଂ ଭକ୍ଷ୍ଯାନ୍ନାନାଵିଧାଂସ୍ତଥା
ଦହି, ଘିଅ ଓ ଦାଲ ମିଶାଇ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଏହା ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଖାଦ୍ୟ ଓ ମିଠା ଜିନିଷ।
ଘୃତେନ ଭୋଜଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଘୃତଂ ଭୂମୌ ସମୁତ୍ସୃଜୋତ୍
ଘିଅ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଘିଅ କିଛି ଭୂମିରେ ଢାଳିବା ଉଚିତ।
ଓଦନଂ ପାଯସଂ ସର୍ପିର୍ମଧୁମୂଲଫଲାନି ଚ
ଭାତ, ମିଠା ଖିର, ଘିଅ, ମଧୁ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶର୍କରାକ୍ଷୀରସଂଯୁକ୍ତାଃ ପୃଥୁକା ନିତ୍ଯମକ୍ଷଯାଃ
ଚିଡ଼େ ଯାହା ସର୍ବଦା ଅକ୍ଷୟ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ଚିନି ଓ କ୍ଷୀର ମିଶାଇ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ସକ୍ତୁଲାଜାସ୍ତଥାପୂପାଃ କୁଲ୍ମାଷା ଵ୍ଯଞ୍ଜନୈଃ ସହ
ଭୁନା ଧାନ, ପିଠା ଓ ଦାଲ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ, ସହିତ ସାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲଗାଣା।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷ୍ଵେତାନି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପଦ୍ମଂ ସ ଲଭତେ ନିଧିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଦ୍ମ ପରି ମହାନ ଧନ ପାଆନ୍ତି।
ସର୍ଵଭୋଗାନଵାପ୍ନୋତି ପୂଜ୍ଯତେ ଚ ଦିଵଂ ଗତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଭୋଜନାଗ୍ରାସନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଅତିଥିଭ୍ଯଃ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ଅତିଥିମାନେ ଆସିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଓ ବସିବା ସ୍ଥାନ ଦେଇ, ହାତ ଜୋଡି ଦେବା ଉଚିତ।
କ୍ଷିପ୍ରମତ୍ଯୁଷ୍ଣମକ୍ଲିଷ୍ଟଂ ଦଦ୍ଯାଦନ୍ନଂ ବୁଭୁକ୍ଷତେ
ଯିଏ ଭୁଖା, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଗରମ ଓ ସୁଅଖଣ୍ଡ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ତରୁଣାଦିତ୍ଯସଂକାଶଂ ଵିମାନଂ ହଂସଵାହନମ୍
ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ, ଯାହା ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜ୍ୟୋତିମୟ, ହଂସ ଦ୍ୱାରା ଟାଣାଯାଏ।
ଅନ୍ନଦାନାତ୍ପରଂ ଦାନଂ ନାନ୍ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍ତୁ ଵିଦ୍ଯତେ
ଖାଦ୍ୟ ଦାନ ଠାରୁ ବଡ଼ ଦାନ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ଜୀଵଦାନାତ୍ପରଂ ଦାନଂ ନାନ୍ଯତ୍କିଞ୍ଚନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଜୀବନ ଦାନ ଠାରୁ ବଡ଼ ଦାନ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ଅନ୍ନଂ ପ୍ରଜାପତିଃ ସାକ୍ଷାତ୍ତେ ନ ସର୍ଵମିଦଂ ତତମ୍
ଖାଦ୍ୟ ନିଜେ ପ୍ରଜାପତି, ସେଉଁଥିରୁ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭରିଯାଇଛି।
ଯାନି ରତ୍ନାନି ମେଦିନ୍ଯାଂ ଵାହନାନି ସ୍ତ୍ରିଯସ୍ତଥା
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ରତ୍ନ, ଯାନବାହନ ଓ ନାରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି,
ପ୍ରତିଶ୍ରଯଂ ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦତିଥିବ୍ଯଃ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ଯିଏ ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ହାତ ଜୋଡି ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାଏ,
ସର୍ଵାଣ୍ଯେତାନି ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାମେକରାଡ୍ଭଵେତ୍
ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ରାଜା ହୁଏ।
ଦାନାନି ପରମୋ ଧର୍ମଃ ସଦ୍ଭିଃ ସତ୍କୃତ୍ଯ ପୂଜିତଃ
ଦାନ ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ, ଏହାକୁ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି।
କ୍ଷୀଣାଯୁର୍ଲଭତେ ଚାଯୁଃ ପିତୃଭକ୍ତଃ ସଦା ନରଃ
ଯିଏ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ, ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ କମିଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁନି ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଏ।