ଭୃତକୋ ଽଧ୍ଯାପଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଭୃତକାଧ୍ଯାପିତସ୍ତୁ ଯଃ
ଯେମାନେ ଦେୟ ନେଇ ବିଦ୍ୟା ପଢାନ୍ତି କିମ୍ବା ଦେୟ ଦେଇ ବିଦ୍ୟା ଶିଖନ୍ତି।
କ୍ରଯଶ୍ଚ ଵିକ୍ରଯଶ୍ଚୈଵାଜୀଵିତାର୍ଥେ ଵିଗର୍ହିତୌ
ଜୀବିକା ପାଇଁ କିଣିବା ଓ ବେଚିବା, ଦୁଇଁଟି ଅପମାନଜନକ।
ଆହରେଦ୍ଭୃତିତୋ ଵେଦାନ୍ ଵେଦେଭ୍ଯଶ୍ଚୋପଜୀଵତି
ଯେମାନେ ବେଦ ପଢାଇବା ପାଇଁ ଦେୟ ନେନ୍ତି, କିମ୍ବା ବେଦ ଉପରେ ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି।
ଵୃଥା ଦାରାଂଶ୍ଚ ଯୋ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯୋ ଯଜେତ ଵୃଥାଧ୍ଵରୈଃ
ଯେମାନେ ଅନୁଚିତ ଭାବରେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ସମ୍ପର୍କ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ କାରଣରେ ବିଦି କରନ୍ତି।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ରକ୍ତାନ୍ତରା ଯେଷାଂ ପରଦାରପରାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେମାନେ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଅପବିତ୍ର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜନାନୀ ପଛରେ ଲାଗନ୍ତି।
ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଣାଂ ଧର୍ମେଷୁ ଵିରୁଦ୍ଧାଃସର୍ଵକର୍ମଣି
ଯେମାନେ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ଧର୍ମକୁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିରୋଧ କରନ୍ତି।
ଯଶ୍ଚ ସୂକରଵଦ୍ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯଶ୍ଚ ପାଣିତଲେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯେମାନେ ଶୁକର ଭଳି ଖାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜ ଲୋକ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଖାନ୍ତି।
ସ୍ତ୍ରୀଶୂଦ୍ରାଯାନ୍ନମେତଦ୍ଵୈ ଶ୍ରାଦ୍ଧୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ନ ଦାପଯେତ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ଜନାନୀ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାନ୍ନ ଦେଯମନ୍ନାଦ୍ଯମୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ତେଣୁ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅବଶେଷ ଖାଦ୍ୟ ପାନୀୟ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଵଶେଷଂ ତୁ ଦାତଵ୍ଯମନ୍ନାଦ୍ଯଂ ତୁ ଵିଶେଷତଃ
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଅବଶେଷ ରହିଯାଏ, ବିଶେଷକରି ଖାଦ୍ୟ ପାନୀୟ, ସେଗୁଡିକ ଦେବା ଦରକାର।
ଯାଵନ୍ନ ଶ୍ରପିତଂ ଚାନ୍ନଂ ଯାଵତୌଷ୍ଣ୍ଯଂ ନ ମୁଞ୍ଚତି
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇନାହିଁ ଏବଂ ତାହାର ତାପ ହରାଇନାହିଁ,
ଦତ୍ତଂ ପ୍ରତିଗ୍ରହୋ ହୋମୋ ଭୋଜନଂ ବଲିରେଵ ଚ
ଦେବା, ଗ୍ରହଣ କରିବା, ହୋମ, ଭୋଜନ ଏବଂ ବଳି ଦେବା—
ଏତାନ୍ଯେଵ ଚ ସର୍ଵାଣି ଦାନାନି ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ସବୁ କାମ, ବିଶେଷକରି ସମସ୍ତ ଦାନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ,
ମୁଣ୍ଡାଞ୍ଜଟିଲକାଷାଯାଞ୍ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି ଵର୍ଜଯେତ୍
ମୁଣ୍ଡିଥିବା, ଜଟାଧାରୀ କିମ୍ବା କାଷାୟ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦେଵଭକ୍ତା ମହାତ୍ମାନଃ ପୁନୀଯୁର୍ଦର୍ଶନାଦପି
ଦେବଭକ୍ତ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ।
ସର୍ଵଂ ଯୋଗେଶ୍ଵରୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ହି ନିରନ୍ତରମ୍
ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛି।
ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଂ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵସ୍ଯାପି ଚ ଯତ୍ପରମ୍
ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ ସବୁକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପରେ ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵଜ୍ଞାନାନି ସୃଷ୍ଟାନି ମୋକ୍ଷାଦୀନିମହାତ୍ମଭିଃ
ମହାତ୍ମାମାନେ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ, ମୁକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପକାରକ ଜ୍ଞାନ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତେଷାଂ ସଦା ଭକ୍ତଃ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵୋତ୍ତମମ୍
ତେଣୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ସଦା ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ସାମାନି ଯୋ ଵେଦ ସ ଵେଦ ବ୍ରହ୍ମ ଯୋ ମାନସଂ ଵେଦ ସ ଵେଦ ସର୍ଵମ୍
ଯେଉଁଠି ସାମ ଜାଣେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଜାଣେ; ଯେଉଁଠି ମନ ଜାଣେ, ସେ ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣେ।
ଇତି ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ମଧ୍ଯଭାଗେ ତୃତୀଯ ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପେ ବ୍ରାହ୍ମଣପରୀକ୍ଷା ନାମ ପଞ୍ଚଦଶୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମହାପୁରାଣରେ, ମଧ୍ୟଭାଗର ତୃତୀୟ ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରୀକ୍ଷା ନାମକ ପଂଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ତାରଣଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗସୁଖାଵହମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଯାତ୍ରାରେ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵଂ ପିତୄଣାଂ ଦାତଵ୍ଯଂ ତେଷାମେଵାଜ୍ଞଯାର୍ଥିନା
ପିତୃମାନେ ଯାହା ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କିଛି ଦେବା ଉଚିତ।
ଦିଵ୍ଯାପ୍ସରୋଭିଃ ସଂପୂର୍ଣମନ୍ନଦୋ ଲଭତେ ଽକ୍ଷଯମ୍
ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ଯେଉଁଠି ରହିଛନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ଦାତା ସେଠାରୁ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ପାଉଥାଏ।
ଆଯୁଃ ପ୍ରାକାଶ୍ଯମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ରୂପଂ ଚ ଲଭତେ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶୁଭ ଆୟୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ରୂପ ଲାଭ କରେ।
ପାଵନଂ ସର୍ଵ ଵିପ୍ରାଣାଂ ବ୍ରହ୍ମଦାନସ୍ଯ ତତ୍ଫଲମ୍
ବ୍ରହ୍ମ ଦାନର ଫଳ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପବିତ୍ରତା।
ମଧୁକ୍ଷୀରାଜ୍ଯଦଧିଭିର୍ଦାତାରମୁପତିଷ୍ଠତେ
ମଧୁ, ଖୀର, ଘିଅ ଓ ଦହି ସହିତ ଯେଉଁଠି ଦାନ କରାଯାଏ, ସେଠି ଦାତାଙ୍କୁ ସେବା କରାଯାଏ।
ଧେନୁଂ ସଲଭତେ ଦିଵ୍ଯାଂ ପଯୋଦାଂ ସୁଖଦୋ ହିନୀମ୍
ସେ ଦିବ୍ୟ ଗାଈ ପାଉଛନ୍ତି, ଯାହା ଦୁଧ ଦିଏ, ସୁଖ ଦିଏ, ଓ ମୃଦୁ ସ୍ଭାଭାବର।
ଶୋଭନଂ ଲଭତେ ଯାନଂ ପାଦଯୋଃ ସୁଖମେଧତେ
ସେ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଯାନ ପାଉଛନ୍ତି ଓ ପାଦ ତଳେ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ସର୍ଵପୁଷ୍ପାଣି ସୁଗନ୍ଧୀନି ମୃଦୂନି ଚ
ସେ ସମସ୍ତ ଫୁଲ, ମଧୁର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ପାଇଥାନ୍ତି।