ଶବ୍ଦାଦିଵିଷଯଃ ଶୁଦ୍ଧଃ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଣମ୍
ଶବ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକର ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଟି ଲକ୍ଷଣ ଅଛି।
ତଥାନ୍ଵଯାସ୍ତୁ ସଂଭୂତା ଯୈରିଦଂ ପୂରିତଂ ଜଗତ୍
ଏଭଳି କ୍ରମକ୍ରମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ସଂସାରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି।
ତଦା ତା ହ୍ଯଲ୍ପସଂତୋଷାଯୁଦ୍ଧେ ତସ୍ମିଂଶ୍ଚରଂତି ଵୈ
ତାପରେ, ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ସନ୍ତୋଷ ଥିବାରୁ ସେହି ସଂଘର୍ଷରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ତାଃ ପ୍ରଜାଃ କାମଚାରିଣ୍ଯୋ ମାନସୀଂ ସିଦ୍ଧିମିଚ୍ଛତଃ
ସେମାନେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଚଳି, ମନସିକ ସିଦ୍ଧି ଚାହିଁଲେ।
ଧର୍ମାଧର୍ମୌଂ ତଦା ନ ସ୍ତଃ କଲ୍ପାଦୌ ପ୍ରଥମେ ଯୁଗେ
ସେ ସମୟରେ, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମ ଯୁଗରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଥିଲା ନାହିଁ।
ଚତ୍ଵାରି ତୁ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ଦିଵ୍ଯସଂଖ୍ଯଯା
ସେଠାରେ ଦେବମାନ୍ୟ ଗଣନାରେ ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷ ଥିଲା।
ତତଃ ସହସ୍ରଶସ୍ତାସ୍ତୁ ପ୍ରଜାସୁ ପ୍ରଥିତାସ୍ଵିହ
ତାପରେ, ଏଠାରେ ପ୍ରଜାମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ହଜାର ହଜାର ହେଲେ।
ପର୍ଵତୋଦଧିଵାସିନ୍ଯୋ ହ୍ଯନିକେତାଶ୍ରଯାସ୍ତୁ ତାଃ
ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଓ ସାଗରରେ ବସିଥିଲେ, ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆଶ୍ରୟ ଥିଲା ନାହିଁ।
ତାଶ୍ଶଶ୍ଵତ୍ କାମଚରିଣ୍ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ମୁଦିତମାନସାଃ
ସେମାନେ ସଦା ନିଜ ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତି, ସବୁବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି।
ନୋଦ୍ଵିଜା ନୋତ୍କଟାଶ୍ଚୈଵ ଧର୍ମସ୍ଯ ପ୍ରକ୍ରିଯା ତୁ ସା
ସେଠାରେ କେହି ଭୟଭୀତ ନୁହଁନ୍ତି, କିମ୍ବା କଠୋରତା ନାହିଁ; ଏହିଠାରେ ଧର୍ମର ଚର୍ଯ୍ୟା ଏମିତି।
ସର୍ଵୈକାନ୍ତସୁଖଃ କାଲୋ ନାତ୍ଯର୍ଥଂ ହ୍ଯୁଷ୍ଣଶୀତଲଃ
ସମୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦମୟ, କେବେ ଅତି ଗରମ କିମ୍ବା ଅତି ଠଣ୍ଡା ନୁହଁ।
ଉତ୍ତିଷ୍ଠଂତି ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଵୈ ତେଷାଂ ଧ୍ଯାନୈ ରସାତଲାତ୍
ସେମାନେ ନିଜ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପାତାଳରୁ ଉଠି ଭୂମିରେ ଆସନ୍ତି।
ଅସଂସ୍କାର୍ଯୈଃ ଶରୀରୈସ୍ତୁ ପ୍ରଜାସ୍ତାଃ ସ୍ଥିରଯୌଵନାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଦେହ ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହଁ, ସେମାନେ ସଦା ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି।
ସମଂ ଜନ୍ମ ଚ ରୂପଂ ଚ ପ୍ରୀଯଂତେ ଚୈଵ ତାଃ ସମାଃ
ସମସ୍ତଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ ରୂପ ସମାନ, ସେମାନେ ଏକତାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ନିର୍ଵିଶେଷାଶ୍ଚ ତାଃ ସର୍ଵା ରୂପାଯୁଃଶିଲ୍ପଚେଷ୍ଟିତୈଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ରୂପ, ଆୟୁ, ଦକ୍ଷତା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ।
ଅପ୍ରଵୃତ୍ତିଃ କୃତଦ୍ଵାରେ କର୍ମଣଃ ଶୁଭପାପଯୋଃ
ସେଠାରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ।
ଅନିଚ୍ଛାଦ୍ଵେଷଯୁକ୍ତାସ୍ତା ଵର୍ତ୍ତଯନ୍ତି ପରସ୍ପରମ୍
ସେମାନେ ଚାହିଦା ଓ ଦ୍ୱେଷ ଛାଡି ଏକାଅପର ସହିତ ରହନ୍ତି।
ସୁଖପ୍ରାଯା ଵିଶୋକାଶ୍ଚ ଉତ୍ପଦ୍ଯଂତେ କୃତେ ଯୁଗେ
ସେମାନେ ପ୍ରାୟଃ ସମୟରେ ସୁଖୀ ଓ ଦୁଃଖ ଶୂନ୍ୟ, କୃତ ଯୁଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ମନସା ଵିଷଯସ୍ତାସାଂ ନିରୀହାଣାଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଆକାଂକ୍ଷା ନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଗ କେବଳ ମନରେ ହୁଏ।
ନାତି ହିଂସତି ଵାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ନାନୁଗୃଙ୍ଣଂତି ଵୈ ତଦା
ସେମାନେ ସେଇ ସମୟରେ ଏକାଅପରଙ୍କୁ କେବେ ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପଵୃତ୍ତଂ ଦ୍ଵାପରେ ଯୁଦ୍ଧଂ ସ୍ତେଯମେଵ କଲୌ ଯୁଗେ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, କଳିଯୁଗରେ ଚୋରି ହୁଏ।
କଲିସ୍ତମସ୍ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ଗୁଣଵୃତ୍ତଂ ଗୁମେଷୁ ତତ୍
କଳିଯୁଗ ସବୁଠାରୁ ଅପବିତ୍ର, ତାହାର ଗୁଣ ଓ ଆଚରଣ ଗୁଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି।
ଚତ୍ଵାରି ତୁ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ତତ୍କୃତଂ ଯୁଗମ୍
କୃତ ଯୁଗ ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷରୁ ଗଠିତ।
ଚତ୍ଵାର୍ଯୈଵ ସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣାଂ ମୋନୁଷାଣି ତୁ
ଏହି ଚାରି ହଜାର ବର୍ଷ ମାନବ ବର୍ଷ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ତତଃ କୃତ୍ଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ ସସଂଧ୍ଯାଂଶେ ଗତେ ତଦା
ତାପରେ, ସେଇ କୃତ ଯୁଗ ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଂଶ ସହିତ ଶେଷ ହେଉଛି।
ସନ୍ଧ୍ଯାଯାସ୍ତୁ ଵ୍ଯତୀତାଯାଃ ସାଂଧ୍ଯଃ କାଲୋ ଯୁଗସ୍ଯ ସଃ
ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେହି ସମୟ ଯୁଗର ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଟେ।
ଏଵଂ କୃତଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ନିଶ୍ଶେଷେଂତର୍ଦଧେ ତଦା
ଏଭଳି କୃତଯୁଗରେ ସେ ସମୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ସିଦ୍ଧିରନ୍ଯଯୁଗେ ତସ୍ମିଂସ୍ତ୍ରେତାଖ୍ଯେ ଽନଂତରେ କୃତାତ୍
କୃତଯୁଗ ପରେ ଆସିଥିବା ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ ହେଲା।
ଅଷ୍ଟୌ ତାଃ କ୍ରମଯୋଗେନ ସିଦ୍ଧଯୋ ଯାଂତି ସଂକ୍ଷଯମ୍
ସେ ଅଠଟି ସିଦ୍ଧି ଦେଖାଗଲା କ୍ରମକ୍ରମେ କମିଯାଉଛି।
ମନ୍ଵଂତରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଚତୁର୍ଯୁଗଵିଭାଗଶଃ
ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଚାରିଯୁଗର ବିଭାଗ ଅନୁସାରେ,