ଵୈଶ୍ଯଂ ଦ୍ଵାପରମିତ୍ଯାହୁଃ ଶୂଦ୍ରଂ କଲିଯୁଗଂ ସ୍ମୃତମ୍
ବୈଶ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ପ୍ରତିନିଧି, ଶୂଦ୍ରମାନେ କଳିଯୁଗର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।
ଯୁଦ୍ଧାନି ଦ୍ଵାପରେ ନିତ୍ଯଂ ପାଖଣ୍ଡାଶ୍ଚ କଲୌ ଯୁଗେ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ସଦା ଯୁଦ୍ଧ ହୁଏ; କଳିଯୁଗରେ ବିପଥ ଅଧିକ।
ଶ୍ଵା ଚୈଵ ହନ୍ତି ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଦର୍ଶନାଦେଵ ସର୍ଵଶଃ
କୁକୁରକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ସମସ୍ତ ଫଳ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ପତିତୈର୍ମଲିନୈଶ୍ଚୈଵ ନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ କଥଞ୍ଚନ
ପତିତ ଓ ଅପବିତ୍ର ଲୋକମାନେ କେବେ ବି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଉତ୍ସ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯାଃ ପ୍ରଧା ନାର୍ଥୈଃ ସଂସ୍କାରସ୍ତ୍ଵାପଦୋ ଭଵେତ୍
ଏପରି ଲୋକମାନେ ଦାନରୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ଉଚିତ, ନହେଲେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅପଶକୁନ ହୁଏ।
ସୃଷ୍ଟଂ ଯୁକ୍ତାଭିରଦ୍ଭିଶ୍ଚ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚ ଵିଧୀଯତେ
ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଚିତ ଭାବେ ପୂଜିତ ପାଣିରେ ଦାନକୁ ଛିଟାଇବା ନିୟମ।
ଗୁରୁସୂର୍ଯାଗ୍ନିଵାସ୍ରାଣାଂ ଦର୍ଶନଂ ଵାପି ଯତ୍ନତଃ
ଗୁରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସତର୍କ ରହିବା ଦରକାର।
ଅମେଧ୍ଯୈର୍ଜଙ୍ଗମୈର୍ଦୃଷ୍ଟଂ ଶୁଷ୍କଂ ପର୍ଯୁଷିତଂ ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ପଶୁ ଦେଖିଛି, କିମ୍ବା ଶୁଖିଗଲା କିମ୍ବା ବାସି ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଶର୍କରାକୀଟପାଷାଣୈଃ କେଶୈର୍ଯଚ୍ଚାପ୍ଯୁ ପାହୃତମ୍
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଚୁଣ, ପୋକା, ପଥର କିମ୍ବା କେଶ ସହିତ ଛୁଇଁଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ସିଦ୍ଧୀକୃତାଶ୍ଚ ଯେ ଭକ୍ଷ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଲଵଣୀକୃତାଃ
ଯେଉଁ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସିଧାସଳଖ ଲୁଣ ଦେଇ ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ।
ଵାସସା ଚାଵଧୂତାନି ଵର୍ଜ୍ଯାନି ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ବସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅଯଜ୍ଞଯ ତଯୋ ନାମ ତେ ଧ୍ଵଂସଂତି ଯଥା ରଜଃ
ଏପରି ଅଯୋଗ୍ୟ ଦାନ ଯଜ୍ଞ ନୁହେଁ, ସେଗୁଡିକ ଧୂଳି ପରି ଉଡିଯାଏ।
ସୈନ୍ଧଵଂ ଲଵଣଂ ଚୈଵ ତଥା ମାନସସଂଭଵମ୍
ପାହାଡ଼ିଆ ଲୁଣ, ସାଧାରଣ ଲୁଣ ଓ ଖଣିରୁ ମିଳୁଥିବା ଲୁଣ ମଧ୍ୟ ଗଣନା କରିବା ଦରକାର।
ଅଗ୍ନୌ ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯ ଗୃଙ୍ଣୀଯାଦ୍ଧସ୍ତୌ ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ
ଏହି ଲୁଣଗୁଡିକୁ ବ୍ୟବହାର ପୂର୍ବରୁ ଅଗ୍ନିକୁ କିମ୍ବା ନିଜ ହାତରେ ସାବଧାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ରଵ୍ଯାଣାଂ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ କାର୍ଯଂ ତଥୈଵାଵପନଂ ପୁନଃ
ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ଛିଟାଇ ଓ ପବିତ୍ରତା ଦେବା, ଏବଂ ଠିକ୍ ଭାବେ ବିଭାଜନ କରିବା ଦରକାର।
ଅଶ୍ମମୂଲଫଲେକ୍ଷୂଣାଂ ରଜ୍ଜୂନାଂ ଚର୍ମଣାମପି
ପଥର, ମୂଳ, ଫଳ, ଇଖ, ରସ୍ସି ଓ ଚର୍ମ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।
ତଥା ଦନ୍ତାସ୍ଥି ଦାରୁଣାଂ ଶୃଙ୍ଗାଣାଂ ଚାଵଲେଖନମ୍
ଦାନ୍ତ, ଅସ୍ଥି, କାଠି ଓ ଶୃଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରିବା ନିୟମ ଅଛି।
ମଣିମୁକ୍ତାପ୍ରଵାଲାନାଂ ଜଲଜାନାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ମଣି, ମୁକ୍ତା, ପଗଡ଼ ଓ ଜଳଜ ଜିନିଷ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।
ସ୍ଯାଚ୍ଛୌଚଂ ସର୍ଵବାଲାନାମାଵିକାନାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ସମସ୍ତ ପକାନଥିବା ଫଳ ଓ ସମସ୍ତ ଭେଡ଼ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ଦରକାର।
ଆଦ୍ଯନ୍ତଯୋସ୍ତୁ ଶୌଚାନାମଦ୍ଭିଃ ପ୍ରକ୍ଷାଲନଂ ଵିଧିଃ
ପବିତ୍ରତାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ପାଣିରେ ଧୋଇବା ନିୟମ ଅଛି।
ଫଲପୁଷ୍ପପଲାଶାନାଂ ପ୍ଲାଵନଂ ଚାଦ୍ଭିରିଷ୍ଯତେ
ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଣିରେ ଧୋଇବାକୁ ନିୟମ ଅଛି।
ନିଷେକୋ ଗୋକ୍ରମୋ ଦାହଃ ଖନନଂ ଶୁଦ୍ଧିରିଷ୍ଯତେ
ବୀର୍ୟ ସ୍ରାବ, ଗାଈ ସଂସ୍ପର୍ଶ, ଜଳିବା କିମ୍ବା ମାଟି ଖୋଦିବା ପରେ ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଂସାଂ ଚତୁଷ୍ପଦାଂ ଚଵ ମୃଦ୍ଭିଃ ଶୌଚଂ ଵିଧୀଯତେ
ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଚାରିପାଏ ଜନ୍ତୁମାନେ ମାଟି ସହିତ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
ଅନିର୍ଦିଷ୍ଟମତୋ ଯଦ୍ଯତ୍ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ଯଦି କିଛି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ରହିଗଲା, ଏବେ ମୁଁ ସେଥିରେ କହୁଛି, ଶୁଣ।
କୁର୍ଯାତ୍ପୁରୀଷଂ ହି ଶିରୋ ଽଵଗୁଣ୍ଠ୍ଯ ନ ଵୈ ସ୍ପୃଶେଜ୍ଜାତୁ ଶିରଃ କରେଣ
ପାଖାନ୍ଡ କରିବାବେଳେ ମୁଣ୍ଡ ଢାକିବା ଉଚିତ ଏବଂ କେବେ ମୁଣ୍ଡକୁ ହାତରେ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସୁସଂଵୃତ୍ତେ ପ୍ରଦେଶେ ଚ ଣନ୍ତର୍ଧାଯ ଵସୁଂଧରାମ୍
ଭଲଭାବେ ଲୁଚିଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ନିଜକୁ ଲୁଚାଇ, ଭୂମିରେ ବସିବା ଉଚିତ।
ଦିଵା ଉଦଙ୍ମୁଖଃ କୁର୍ଯାଦ୍ରାତ୍ରୌ ଵୈ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ
ଦିନରେ ଉତ୍ତରମୁଖୀ ହୋଇ ବସିବା ଉଚିତ, ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣମୁଖୀ।
ଶୌଚଂ ଵାମେନ ହସ୍ତେନ ଗୁଦେ ତିସ୍ରସ୍ତୁ ମୃତ୍ତିକାଃ
ପରିଷ୍କାର ପାଇଁ ବାମ ହାତରେ ଗୁଦଠାରେ ତିନି ଗଠିଆ ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଵା ପୁନର୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ସପ୍ତ ତୁ ମୃତ୍ତିକାଃ
କିମ୍ବା ଉଭୟ ହାତରେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ସାତ ଗଠିଆ ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ।
ଆପସ୍ତ୍ଵାଦ୍ଯାସ୍ତ୍ରଯଶ୍ଚୈଵ ସୁର୍ଯାଗ୍ନ୍ଯନିଲଦେଵତାଃ
ପାଣି, ପ୍ରଥମ ତିନି ଗଠିଆ ମାଟି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।