ଲଭେଦ୍ଯତ୍ର ନ ଗୌସ୍ତୃପ୍ତିଂ ନକ୍ତଂ ଯଚ୍ଚୈଵ ଗୁହ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଗାଈ ତୃପ୍ତି ପାଉନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯାହା ରାତିରେ ଲୁଚାଯାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ମାହିଷଂ ଚାମରଂ ଚୈଵ ପଯୋ ଵର୍ଜ୍ଯଂ ଵିଜାନତା
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମହିଷ, ଚମରା ଓ ଦୁଧ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ଚ ଯୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଶୌଚାଶୌଚଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଚି କିମ୍ବା ଅଶୁଚି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ରାଜନିଷ୍ଠାମଵାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗମକ୍ଷଯମେଵ ଚ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ରାଜସିଂହାସନ ଓ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ।
ପୂତିଗନ୍ଧାଂ ତଥା ଭୂମିଂ ଵର୍ଜଯେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା ଭୂମିକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶଙ୍କୋର୍ଵର୍ଜଯେଦ୍ଦେଶଂ ସର୍ଵଂ ଦ୍ଵାଦଶ ଯୋଜନମ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ନାମକ ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଦେଶାସ୍ତ୍ରିଶଙ୍କଵୋ ନାମ ଵର୍ଜ୍ଯା ଵୈ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡିକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଦରକାର।
ପ୍ରନଷ୍ଟାଶ୍ରମଧର୍ମାଶ୍ଚ ଵର୍ଜ୍ଯା ଦେଶାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ସେଉଁଅଞ୍ଚଳକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ସାବଧାନ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯେତୈସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟାନି ନ ପିତୄଂଶ୍ଚ ପିତାମହାଂନ
ଏପରିଅଞ୍ଚଳରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବେଦନ ପିତୃମାନେ କିମ୍ବା ପିତାମହମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେନାହିଁ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଭୂତାନାଂ ତ୍ରଯୀସଂଵରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ତ୍ରୟୀ ବେଦ ନିୟମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ପ୍ରଲୀଯତେ ଵୃଷୋ ଯସ୍ମିନ୍ନିରାଲଂବଶ୍ଚ ଯୋ ବୃଷେ
ଯେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ବୃଷ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, କିମ୍ବା ବୃଷ ନିରାଶ୍ରୟ ଭାବେ ଦଉଡ଼ିଥାଏ—
ଵୃଷୋ ଵେଦାଶ୍ରମସ୍ତସ୍ମିନ୍ଯୋ ଵୈ ସମ୍ଯଙ୍ନ ପଶ୍ଯତି
ସେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ବୃଷ ବେଦ ଓ ଆଶ୍ରମର ପ୍ରତିକ; ଯେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଭାବକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଦେଖିନାହିଁ—
ପୁରା ଦେଵାସୁରେ ଯୁଦ୍ଧେ ନିର୍ଜିତୈରସୁରୈସ୍ତଥା
ପୂର୍ବେ ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯେତେବେଳେ ଅସୁରମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ—
ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରାଵକିନିର୍ଗ୍ରନ୍ଥାଃ ଶାକ୍ଯା ଜୀଵକକାର୍ପଟାଃ
ବୃଦ୍ଧ ଶ୍ରାବକ, ନିର୍ଗ୍ରନ୍ଥ, ଶାକ୍ୟ, ଜୀବକ ଓ କାର୍ପଟମାନେ—
ଵୃଥା ଜଟୀ ଵୃଥା ମୁଣ୍ଡୀ ଵୃଥା ନଗ୍ନଶ୍ଚ ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଅନ୍ୟଥା ଜଟାଧାରୀ, ଅନ୍ୟଥା ମୁଣ୍ଡି, ଅନ୍ୟଥା ନଗ୍ନ ଦ୍ୱିଜ—
କୁଲଧର୍ମାତିଗାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵୃଥା ଵୃତ୍ତିକଲତ୍ରକାଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା କୁଳଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଥା।
ଏତୈର୍ହି ଦତ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ଵୈ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଗଚ୍ଛତି ଦାନଵାନ୍
ଏମାନେ ଥିଲେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଦାନବମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ଦସ୍ଯୁଶ୍ଚୈଵ ନୃଶଂସଶ୍ଚ ଦର୍ଣନେ ତାନ୍ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଏକ ଦସ୍ୟୁ ଓ ଏକ ନିର୍ଦୟ ଲୋକ—ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ସେମାନେକୁ ଦୂରେଇ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଵତାନାମୃଷୀଣାଂ ଚ ଵିଵାଦେ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ସଂପର୍କରେ ବିବାଦ କଥା କହନ୍ତି—
ଅସୁରାନ୍ଯାତୁଧାନାଂଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟମେଭିର୍ଵ୍ରଜତ୍ଯୁତ
ଏମାନେ ମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅସୁର ଓ ଯାତୁଧାନମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ଵୈଶ୍ଯଂ ଦ୍ଵାପରମିତ୍ଯାହୁଃ ଶୂଦ୍ରଂ କଲିଯୁଗଂ ସ୍ମୃତମ୍
ବୈଶ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ପ୍ରତିନିଧି, ଶୂଦ୍ରମାନେ କଳିଯୁଗର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।
ଯୁଦ୍ଧାନି ଦ୍ଵାପରେ ନିତ୍ଯଂ ପାଖଣ୍ଡାଶ୍ଚ କଲୌ ଯୁଗେ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ସଦା ଯୁଦ୍ଧ ହୁଏ; କଳିଯୁଗରେ ବିପଥ ଅଧିକ।
ଶ୍ଵା ଚୈଵ ହନ୍ତି ଶ୍ରାଦ୍ଧାନି ଦର୍ଶନାଦେଵ ସର୍ଵଶଃ
କୁକୁରକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ସମସ୍ତ ଫଳ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ପତିତୈର୍ମଲିନୈଶ୍ଚୈଵ ନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ କଥଞ୍ଚନ
ପତିତ ଓ ଅପବିତ୍ର ଲୋକମାନେ କେବେ ବି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଉତ୍ସ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯାଃ ପ୍ରଧା ନାର୍ଥୈଃ ସଂସ୍କାରସ୍ତ୍ଵାପଦୋ ଭଵେତ୍
ଏପରି ଲୋକମାନେ ଦାନରୁ ଦୂରେଇ ରଖିବା ଉଚିତ, ନହେଲେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅପଶକୁନ ହୁଏ।
ସୃଷ୍ଟଂ ଯୁକ୍ତାଭିରଦ୍ଭିଶ୍ଚ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚ ଵିଧୀଯତେ
ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉଚିତ ଭାବେ ପୂଜିତ ପାଣିରେ ଦାନକୁ ଛିଟାଇବା ନିୟମ।
ଗୁରୁସୂର୍ଯାଗ୍ନିଵାସ୍ରାଣାଂ ଦର୍ଶନଂ ଵାପି ଯତ୍ନତଃ
ଗୁରୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ରଜସ୍ୱଳା ନାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ସତର୍କ ରହିବା ଦରକାର।
ଅମେଧ୍ଯୈର୍ଜଙ୍ଗମୈର୍ଦୃଷ୍ଟଂ ଶୁଷ୍କଂ ପର୍ଯୁଷିତଂ ଚ ଯତ୍
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ପଶୁ ଦେଖିଛି, କିମ୍ବା ଶୁଖିଗଲା କିମ୍ବା ବାସି ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।
ଶର୍କରାକୀଟପାଷାଣୈଃ କେଶୈର୍ଯଚ୍ଚାପ୍ଯୁ ପାହୃତମ୍
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଚୁଣ, ପୋକା, ପଥର କିମ୍ବା କେଶ ସହିତ ଛୁଇଁଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର।
ସିଦ୍ଧୀକୃତାଶ୍ଚ ଯେ ଭକ୍ଷ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଲଵଣୀକୃତାଃ
ଯେଉଁ ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ସିଧାସଳଖ ଲୁଣ ଦେଇ ତିଆରି ହୋଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ।