କାଲେଯଂ କାଲଶାକଂ ଚ ଭୂରିପୂର୍ଣା ସୁଵର୍ଚଲା
କାଳେୟ, କଳା ଶାଗ, ଭୂରିପୂର୍ଣ୍ଣା ଓ ସୁବର୍ଚଳା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
କଫାଲକଂ କଣା ଦ୍ରାକ୍ଷା ଲକୁଚଂ ଚୋଚମେଵ ଚ
କଫାଳକ, କଣା, ଦ୍ରାକ୍ଷା, ଲକୁଚ ଓ କୁଚମା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛି।
ଵୈକଙ୍କତଂ ନାଲିକେରଶୃଙ୍ଗଜ ପକରୂଷକମ୍
ବୈକଙ୍କଟ, ନାଡ଼ିଆ, ଶୃଙ୍ଗଜ ଓ ପକରୁଷକ ଏଠାରେ ଗଣନା କରାଯାଇଛି।
ସୁଗନ୍ଧମାଂସପୀଵନ୍ତି କଷାଯାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ଚ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କଷାୟ ଜିନିଷରୁ ମାଂସର ଗନ୍ଧ ଆସେ, ସେଗୁଡିକୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଧରାଯାଇଛି।
ନାଗରଂ ଚାତ୍ର ଵୈ ଦେଯଂ ଦୀର୍ଘମୂଲକମଵ ଚ
ଏଠି ଅଦା ଓ ଲମ୍ବା ମୂଳା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵର୍ଜନୀଯାନି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି ନିତ୍ଯଶଃ
ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସବୁବେଳେ ବର୍ଜନୀୟ ଜିନିଷଗୁଡିକୁ କହିବି।
କରଂଭାଦ୍ଯାନି ଚାନ୍ଯାନି ହୀନାନି ରସଗନ୍ଧତଃ
କରଂଭ ଓ ଏହା ପରି ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟର ରସ ଓ ଗନ୍ଧ ଭଲ ନାହିଁ, ସେଗୁଡିକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୁରା ଦେଵାସୁରେ ଯୁଦ୍ଧେ ନିର୍ଜିତସ୍ଯ ବଲେଃ ସୁରୈଃ
ପୂର୍ବେ ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ବଳିକୁ ଦେବତାମାନେ ହରାଇଥିଲେ।
ତତ ଏତାନି ଜାତାନି ଲଶୁନାଦୀନି ସର୍ଵଶଃ
ସେଠାରୁ ଲଶୁନ ଓ ଏହା ପରି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା।
ଶ୍ରଦ୍ଧକର୍ମଣି ଵର୍ଜ୍ଯାନି ଯାଶ୍ଚ ନାର୍ଯୋ ରଜସ୍ଵଲାଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଓ ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ରଜସ୍ୱଳା, ସେମାନେ ବର୍ଜନୀୟ।
ଲଭେଦ୍ଯତ୍ର ନ ଗୌସ୍ତୃପ୍ତିଂ ନକ୍ତଂ ଯଚ୍ଚୈଵ ଗୁହ୍ଯତେ
ଯେଉଁଠି ଗାଈ ତୃପ୍ତି ପାଉନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯାହା ରାତିରେ ଲୁଚାଯାଏ, ସେଗୁଡିକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ମାହିଷଂ ଚାମରଂ ଚୈଵ ପଯୋ ଵର୍ଜ୍ଯଂ ଵିଜାନତା
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ମହିଷ, ଚମରା ଓ ଦୁଧ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ଚ ଯୈଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଶୌଚାଶୌଚଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଚି କିମ୍ବା ଅଶୁଚି, ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ରାଜନିଷ୍ଠାମଵାପ୍ନୋତି ସ୍ଵର୍ଗମକ୍ଷଯମେଵ ଚ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ରାଜସିଂହାସନ ଓ ଅକ୍ଷୟ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ ହୁଏ।
ପୂତିଗନ୍ଧାଂ ତଥା ଭୂମିଂ ଵର୍ଜଯେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା ଭୂମିକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଶଙ୍କୋର୍ଵର୍ଜଯେଦ୍ଦେଶଂ ସର୍ଵଂ ଦ୍ଵାଦଶ ଯୋଜନମ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ନାମକ ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଦେଶାସ୍ତ୍ରିଶଙ୍କଵୋ ନାମ ଵର୍ଜ୍ଯା ଵୈ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡିକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଦରକାର।
ପ୍ରନଷ୍ଟାଶ୍ରମଧର୍ମାଶ୍ଚ ଵର୍ଜ୍ଯା ଦେଶାଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ସେଉଁଅଞ୍ଚଳକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ସାବଧାନ ଭାବେ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯେତୈସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟାନି ନ ପିତୄଂଶ୍ଚ ପିତାମହାଂନ
ଏପରିଅଞ୍ଚଳରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିବେଦନ ପିତୃମାନେ କିମ୍ବା ପିତାମହମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେନାହିଁ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଭୂତାନାଂ ତ୍ରଯୀସଂଵରଣଂ ସ୍ମୃତମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ତ୍ରୟୀ ବେଦ ନିୟମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ପ୍ରଲୀଯତେ ଵୃଷୋ ଯସ୍ମିନ୍ନିରାଲଂବଶ୍ଚ ଯୋ ବୃଷେ
ଯେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ବୃଷ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, କିମ୍ବା ବୃଷ ନିରାଶ୍ରୟ ଭାବେ ଦଉଡ଼ିଥାଏ—
ଵୃଷୋ ଵେଦାଶ୍ରମସ୍ତସ୍ମିନ୍ଯୋ ଵୈ ସମ୍ଯଙ୍ନ ପଶ୍ଯତି
ସେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ବୃଷ ବେଦ ଓ ଆଶ୍ରମର ପ୍ରତିକ; ଯେଉଁଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ଭାବକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଦେଖିନାହିଁ—
ପୁରା ଦେଵାସୁରେ ଯୁଦ୍ଧେ ନିର୍ଜିତୈରସୁରୈସ୍ତଥା
ପୂର୍ବେ ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଯେତେବେଳେ ଅସୁରମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ—
ଵୃଦ୍ଧଶ୍ରାଵକିନିର୍ଗ୍ରନ୍ଥାଃ ଶାକ୍ଯା ଜୀଵକକାର୍ପଟାଃ
ବୃଦ୍ଧ ଶ୍ରାବକ, ନିର୍ଗ୍ରନ୍ଥ, ଶାକ୍ୟ, ଜୀବକ ଓ କାର୍ପଟମାନେ—
ଵୃଥା ଜଟୀ ଵୃଥା ମୁଣ୍ଡୀ ଵୃଥା ନଗ୍ନଶ୍ଚ ଯୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଅନ୍ୟଥା ଜଟାଧାରୀ, ଅନ୍ୟଥା ମୁଣ୍ଡି, ଅନ୍ୟଥା ନଗ୍ନ ଦ୍ୱିଜ—
କୁଲଧର୍ମାତିଗାଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଵୃଥା ଵୃତ୍ତିକଲତ୍ରକାଃ
ଯେଉଁମାନେ ସଦା କୁଳଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଥା।
ଏତୈର୍ହି ଦତ୍ତଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ଵୈ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଗଚ୍ଛତି ଦାନଵାନ୍
ଏମାନେ ଥିଲେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଦାନବମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।
ଦସ୍ଯୁଶ୍ଚୈଵ ନୃଶଂସଶ୍ଚ ଦର୍ଣନେ ତାନ୍ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ଏକ ଦସ୍ୟୁ ଓ ଏକ ନିର୍ଦୟ ଲୋକ—ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ସେମାନେକୁ ଦୂରେଇ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଵତାନାମୃଷୀଣାଂ ଚ ଵିଵାଦେ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ଯେ
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ସଂପର୍କରେ ବିବାଦ କଥା କହନ୍ତି—
ଅସୁରାନ୍ଯାତୁଧାନାଂଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟମେଭିର୍ଵ୍ରଜତ୍ଯୁତ
ଏମାନେ ମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅସୁର ଓ ଯାତୁଧାନମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।