ବହୁଦେଵଯୁଗାଂସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ ସୁଦଶ୍ଚରମ୍
ଅନେକ ଦେବଯୁଗ ଧରି କଠିନ ତପସ୍ୟା କରି,
ପାପ୍ମାନମୁତ୍ସୃଜତ୍ଯାଶୁ ଜୀର୍ଣାଂ ତ୍ଵଚମିଵୋରଗଃ
ମଣିଷ ତାଙ୍କର ପାପକୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଛାଡ଼ିଦିଏ, ଯେପରି ସାପ ପୁରୁଣା ଚାମ ଛାଡ଼େ ।
ଲେଲିହାନୈର୍ମହାଘୋରୈ ରକ୍ଷ୍ଯତେ ସୁମହୋରଗୈଃ
ଏହାକୁ ଭୟଙ୍କର ଓ ବଡ଼ ସାପମାନେ ନିରନ୍ତର ଦେଖାସୁନା କରନ୍ତି ।
ଉଦୀଚ୍ଯାଂ ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଟସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଗଣସେଵିତମ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମୁଣ୍ଡପୃଷ୍ଠରେ, ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ସେବା କରନ୍ତି ।
ଦତ୍ତଂ ଵାପି ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧମକ୍ଷଯ୍ଯଂ ସମୁଦାହୃତମ୍
ସେଠି ଦିଆଯାଇଥିବା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ମାନସେ ସରସି ସ୍ନାତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂନିର୍ଵର୍ତ୍ତଯେତ୍ତତଃ
ମାନସ ସରୋବରେ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ ।
ଆରୁହ୍ଯ ତୁ ଜପଂସ୍ତତ୍ର ସିଦ୍ଧୋ ଯାତି ଦିଵଂ ତତଃ
ସେଠି ଚଢ଼ି ଯିଏ ପାଠ କରେ, ସେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରି, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତସ୍ମିନ୍ସରଶ୍ରେଷ୍ଠେ ଦୃଶ୍ଯତେ ମହାଦଦ୍ଭୁତମ୍
ସେ ସରୋବରରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ।
ଗଙ୍ଗା ତ୍ରିପଥଗା ଦେଵୀ ଵିଷ୍ଣୁପାଦାଚ୍ଚ୍ଯୁତା ସତୀ
ତିନି ମାର୍ଗ ଦେଇ ବହୁଥିବା ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା, ବାସ୍ତବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରୁ ବହିଛନ୍ତି ।
ଜାଂବୂନଦମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସ୍ଵଗଦ୍ଵାରମିଵାଯତମ୍
ଏହା ଜାମ୍ବୁ ଗଛର ସୁନାରେ ତିଆରି, ପବିତ୍ର ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର ପରି ଲମ୍ବା ।
ପାଵନୀ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଧର୍ମଜ୍ଞାନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ, ବିଶେଷକରି ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ, ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ସାଗରଂ ପଶ୍ଚିମଂ ଯାତୋ ଦିଵ୍ଯଃ ସିଂଧୁନଦୋ ଵରଃ
ଦିବ୍ୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ପଶ୍ଚିମ ସାଗରକୁ ବହିଯାଏ।
ଆଯତୋ ଵୈ ସହସ୍ରାଣି ଯୋଜନାନାଂ ବହୁନି ତୁ
ଏହି ନଦୀ ଅନେକ ହଜାର ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ।
ତତ୍ର ପୁଷ୍କରିଣୀ ରମ୍ଯା ସୁଷୁମ୍ଣା ନାମ ନାମତଃ
ସେଠାରେ ସୁଷୁମ୍ଣା ନାମକ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୋଖରୀ ଅଛି।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଭଵତି ଚାନନ୍ତଂ ତତ୍ର ଦତ୍ତଂ ମହୋଦଯମ୍
ସେଠାରେ କୃତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ଷୟଶୀଳ ହୁଏନାହିଁ, ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ବଡ଼ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵତ୍ର ହିମଵାନ୍ପୁଣ୍ଯୋ ଗଙ୍ଗା ପୁଣ୍ଯା ସମନ୍ତତଃ
ହିମାଳୟ ସବୁଠି ପବିତ୍ର, ଗଙ୍ଗା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପବିତ୍ର।
ଏଵମାଦିଷୁ ଚାନ୍ଯେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ନିର୍ଵର୍ତଯେଦ୍ବୁଧଃ
ଏପରି ସ୍ଥାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଏମିତି ସ୍ଥାନରେ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଶେଲସାନୁଷୁ ଶୃଙ୍ଗେଷୁ କନ୍ଦରେଷୁ ଗୁହାସୁ ଚ
ପାହାଡ଼ର ଢାଳ, ଶିଖର, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଗୁହାମାନେ,
ପୁଲିନେଷ୍ଵାପଗାନାଂ ଚ ତଥୈଵ ପ୍ରଭଵେଷୁ ଚ
ନଦୀ କୂଳ ଓ ତାଙ୍କର ଉତ୍ସସ୍ଥଳରେ,
ସୁସଂମୃଷ୍ଟୋପଲିପ୍ତେଷୁ ତ୍ଦୃଦ୍ଯେଷୁ ସୁରଭିଷ୍ଵଥ
ଭଲଭାବରେ ପୋଖା ହୋଇଥିବା, ଚୁନା ଲଗାଯାଇଥିବା ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ସ୍ଥାନରେ,
କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧମଥୈତେଷୁ ନିତ୍ଯମେଵ ଯଥାଵିଧି
ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମେତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାଦତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଅଲସ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର।
ତ୍ରୈଵର୍ଣଵିହିତୈଃ ସ୍ଥାନେ ଧର୍ମେ ଵର୍ଣାଶ୍ରମେ ରତୈଃ
ତିନି ବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ, ଧର୍ମ ଓ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମରେ ଲଗ୍ନ ଲୋକମାନେ,
ତୀର୍ଥାନ୍ଯନୁସରନ୍ଵୀରଃ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନଃ ସମାହିତଃ
ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଓ ମନ ଏକାଗ୍ର କରି, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅନୁସରଣ କରେ,
ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଂ ନ ଗଚ୍ଛେଚ୍ଚ କୁଦେଶେ ଚ ନ ଜାଯତେ
ସେ କେବେ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମକୁ ଯାଏନାହିଁ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ।
ଅଶ୍ରଦ୍ଦଧାନଃ ପାପାଯୁର୍ନାସ୍ତିକୋ ଽଚ୍ଛିନ୍ନସଂଶଯଃ
ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାହୀନ, ପାପୀ, ନାସ୍ତିକ ଓ ସନ୍ଦେହରେ ଅଟୁଟ, ସେ,
ଗୁରୁତୀର୍ଥେ ପରା ସିଦ୍ଧିସ୍ତୀର୍ଥାନାଂ ପରମଂ ପଦମ୍
ଗୁରୁଙ୍କର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ, ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ଏଠାରେ।
ଉପଵାସାତ୍ପରଂ ଧ୍ଯାନମିନ୍ଦ୍ରିଯାଣାଂ ନିଵର୍ତ୍ତନମ୍
ଉପବାସଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଧ୍ୟାନ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରାଣାପାନୌ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ଵଶଗାନୀନ୍ଦିଯାଣି ଚ
ପ୍ରାଣ ଓ ଅପାନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସଂଯମ କରିଥିଲେ,
ପ୍ରତ୍ଯାହାରଂ କୃତଂ ଵିଦ୍ଧି ମୋକ୍ଷୋପାଯମସଂଶଯମ୍
ଏହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ତର୍ମୁଖ କରାଯାଏ, ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ବୋଲି ଜାଣ; ଏହି ପଦ୍ଧତି ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ।