ରୁଦ୍ରସ୍ତତ୍ର ତପସ୍ତେପେ ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେଠାରେ ରୁଦ୍ର, ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱର, ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଅବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ସାଵିତ୍ରୀଂ ପଠତସ୍ତୁ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି
ଯଦି ଏଠାରେ ଏକ ଅବ୍ରାହ୍ମଣ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼େ, ତାହା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଆରୁହ୍ଯତଂ ନିଯ ମଵାଂସ୍ତତୋ ଯାତି ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ସେଠାରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପଥରେ ଚଡ଼ିଲେ, ସ୍ବର୍ଗକୁ ପହଁଚିଯାଏ।
ଆପଶ୍ଚନ୍ଦନସଂଯୁକ୍ତାଃ ସ୍ପନ୍ଦେତି ସତତଂ ତତଃ
ସେଠାରେ ଜଳ ଚନ୍ଦନ ମିଶିଥିବା, ସେ ସବୁ ସମୟ କମ୍ପିତ ହୁଏ।
ଯା ଚନ୍ଦନମହାଖଣ୍ଡାଦ୍ଦକ୍ଷିଣଂ ଯାତି ସାଗରମ୍
ଯେଉଁ ନଦୀ ଚନ୍ଦନ ପାହାଡ଼ରୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ବହିଯାଏ, ସେ ସାଗରକୁ ପହଁଚିଯାଏ।
ଶଙ୍ଖା ଭଵନ୍ତି ଶୁକ୍ତ୍ଯଶ୍ଚ ଜାଯତେ ଯାସୁ ମୌକ୍ତିକମ୍
ସେଠାରେ ଜଳରେ ଶଂଖ ଓ ଶୁକ୍ତି ହୁଏ, ଏଉଁଠି ମୁକ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଆଧିଭିର୍ଵ୍ଯାଧିଭିଶ୍ଚୈଵ ମୁକ୍ତା ଯାନ୍ତ୍ଯମରାଵତୀମ୍
ମନ ଓ ଶରୀର ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଲେ, ସେମାନେ ଅମରାବତୀକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପାପକର୍ତ୍ତୄନପି ପିତୄଂସ୍ତାରଯନ୍ତି ଯଥାଶ୍ରୁତି
ଏମାନେ ପାପ କରିଥିବା ପୂର୍ବଜମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ଶ୍ରୀପର୍ଵତସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ଵୈକୃତେ ଚ ତଥା ଗିରୌ
ଶ୍ରୀପର୍ବତର ତୀର୍ଥମାନେ ଓ ବୈକୃତ ପାହାଡ଼ରେ ମଧ୍ୟ,
ପଲାଶାଃ ଖଦିରା ବିଲ୍ଵାଃ ପ୍ଲକ୍ଷାଶ୍ଵତ୍ଥଵିକଙ୍କତାଃ
ପଳାଶ, ଖଦିର, ବିଲ୍ବ, ପ୍ଲକ୍ଷ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଓ ବିକଙ୍କଟ ଗଛ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଅସ୍ମିଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଜନୋଂଽଗାତି କ୍ଷିପ୍ରଂ ଯାତ୍ଯମରାଵତୀମ୍
ଏଠାରେ ଜଣେ ମଣିଷ ଏହି ଶରୀର ଛାଡିଲେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ଯାଇଥାଏ।
କର୍ମାଣି ତୁ ପ୍ରଯୁକ୍ତା ନି ସିଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଭଵାପ୍ଯଯେ
ଏଠାରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଫଳ ମିଳିଥାଏ।
ପିତୄଣାଂ ଦୁହିତା ପୁଣ୍ଯା ନର୍ମଦା ସରିତାଂ ଵରା
ପିତୃମାନେର ପୁଣ୍ୟ କନ୍ୟା ନର୍ମଦା, ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମାଠରସ୍ଯ ଵନେ ପୁଣ୍ଯେ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତେ
ମାଠର ର ପବିତ୍ର ଜଙ୍ଗଲରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ବସିଛନ୍ତି,
ଵିନ୍ଧ୍ଯେ ଚୈଵ ଗିରୌ ପୁଣ୍ଯେ ଧର୍ମାଧର୍ମନିଦର୍ଶନୀମ୍
ପବିତ୍ର ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରକାଶ ପାଏ,
ତତ୍ର ତଦ୍ଦୃଶ୍ଯତେ ପାପଂ କେଷାଂ ଚିତ୍ପାପକର୍ମଣାମ୍
ସେଠାରେ କିଛି ଲୋକଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ପାପ ଦେଖାଯାଏ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତସ୍ଯା ଦିଵଂ ଯାନ୍ତି କାମଚାରା ଵିହଙ୍ଗମାଃ
ତାଙ୍କର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ପକ୍ଷୀମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଆକାଶରେ ଉଡିବାର ସୁଯୋଗ ପାନ୍ତି।
ପାଣ୍ଡୁକୂପେ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ପିଣ୍ଡାରକତଟେ ତଥା
ପାଣ୍ଡୁକୂପରେ, ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ, ଏବଂ ପିଣ୍ଡାରକ ତଟରେ ମଧ୍ୟ,
ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷେ ଚିତ୍ରକୂଟେ ଚ ଜଂବୂମାର୍ଗେ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ
ଶ୍ରୀବୃକ୍ଷରେ, ଚିତ୍ରକୂଟରେ, ଏବଂ ଜାମ୍ବୁ ପଥରେ ସଦା,
ତତ୍ରାପି ଶ୍ରାଦ୍ଧମାନନ୍ତ୍ଯମସିତାଯାଂ ଚ ନିତ୍ଯଶଃ
ସେଠାରେ ଏବଂ ଅସିତାରେ ମଧ୍ୟ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ସଦା ଅନନ୍ତ ଫଳଦାୟୀ।
ମହୋଦଧୌ ପ୍ରଭାସେ ଚ ତଦ୍ଵଦେଵ ଵିନିର୍ଦିଶେତ୍
ମହାସାଗରରେ ଓ ପ୍ରଭାସରେ, ଏହିପରି ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଉଚିତ।
ସମୁତ୍ପତନ୍ତି ତସ୍ଯାପୋ ଗଵାଂ ଶବ୍ଦେନ ନିତ୍ଯଶଃ
ତାଙ୍କୁ ଥିରୁ ଜଳ ସଦା ଗୋମାନେର ଶବ୍ଦ ସହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୁ ଯସ୍ତସ୍ମିଂସ୍ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ଫଲମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ମୁଁ ତାହାର ଫଳ କହିବି।
ଜାତଵେଦଃ ଶିଲା ତତ୍ର ସାକ୍ଷାଦଗ୍ନେଃ ସନାତନାତ୍
ସେଠାରେ ଜାତବେଦା ନାମକ ପଥର, ଏହା ଚିରଅଗ୍ନିର ଅବତାର।
ଯସ୍ତ୍ଵଗ୍ନିଂ ପ୍ରଵିଶେତ୍ତତ୍ର ନାକପୃଷ୍ଠେ ସ ମୋଦତେ
ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିନାହିଁ।
ଦଶାଶ୍ଵମେଧିକେ ତୀର୍ଥେ ତୀର୍ଥେ ପଞ୍ଚାଶ୍ଵମେଧିକେ
ଦଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ତୀର୍ଥରେ ଏବଂ ପଞ୍ଚାଶ୍ୱମେଧ ତୀର୍ଥରେ,
ଖ୍ଯାତଂ ହଯଶିରୋ ନାମ ତୀର୍ଥଂ ସଦ୍ଯୋ ଵରପ୍ରଦମ୍
ହୟଶିର ନାମକ ତୀର୍ଥ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଠାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁରନ୍ତ ମିଳେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସୁଂଦନିସୁଂଦେ ଚ ଦେଯଂ ପାପନିଷୂ ଦନମ୍
ସୁନ୍ଦନି ଓ ସୁନ୍ଦିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଜତୁଙ୍ଗେ ଶୁଭେ ତୀର୍ଥେ ତର୍ପଯେତ୍ସତତଂ ପିତୄନ୍
ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସଦା ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେବା ଉଚିତ।
ପୃଥିଵ୍ଯାମକ୍ଷଯଂ ଦତ୍ତଂ ଵିରଜା ଯତ୍ର ପାଦପଃ
ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁଠାରେ ବିରଜା ଗଛ ଅଛି, ସେଠି ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନି।