ଅଗ୍ରମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସର୍ଵେଷାଂ ଜୁହୁଯାଦ୍ଧଵ୍ଯଵାହନେ
ସମସ୍ତଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଅଂଶ ନେଇ, ହବ୍ୟାହୁତି ଅଗ୍ନିରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ହୁତ୍ଵାଗ୍ନୌ ଚ ତତଃ ପିଣ୍ଡାନ୍ନିର୍ଵପେଦ୍ଦକ୍ଷିଣା ମୁଖଃ
ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି ପରେ, ପିଣ୍ଡକୁ ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଉଦକାନ୍ନଯନଂ କୃତ୍ଵା ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭୋଜଯେତ୍
ପାଣି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଆଣି ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ନିଗ୍ଧୈରୁଷ୍ଣୈଃ ସୁଗନ୍ଧୈଶ୍ଚ ତର୍ପଯେତ୍ତାନ୍ରସୈରପି
ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ, ସ୍ନିଗ୍ଧ, ଉଷ୍ଣ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ରସ ଦେଇ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ପରଃ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନଶ୍ଚ କାମାନାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜର ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକ ପୂରଣ କରିପାରନ୍ତି।
ତପୋ ଯଜ୍ଞାଂଶ୍ଚ ଦାନଂ ଚ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ପିତାମହାଃ
ପିତୃଗଣ ତପ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଵିହିତଂ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ଯାହା ନିୟମାନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ମୁଁ ଏହା କହୁଛି, ତୁମେ ଶୁଣ।
ତତୋ ଽନ୍ନିଵିକିରଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭାବରେ ଅନ୍ନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଶେଷମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ସତ୍କୃତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଅନ୍ନ ଶେଷ ନେବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ନେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଯତଶ୍ଚୈଵ ଅନୁଗମ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ହାତ ଜୋଡି ଏବଂ ମନ ଲଗାଇ, ସେମାନେଙ୍କୁ ସାଥି ଦେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପେ ଦ୍ଵାଦଶୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ଅଂଶରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଯୋଗାତ୍ମାନୋ ମହାତ୍ମାନୋ ଵିପାପ୍ମାନୋ ମହୌଜସଃ
ଯେମାନେ ଯୋଗୀ, ମହାତ୍ମା, ପାପରହିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ—
ଯେଷୁ ଵାପ୍ଯନୁଗୃହ୍ଣନ୍ତି ମୋକ୍ଷପ୍ରାପ୍ତିଃ କ୍ରମେଣ ତୁ
ଯେଉଁଠି ମୁକ୍ତି ଦିଆଯାଏ, ଏହା କ୍ରମେ ଲଭ୍ୟ।
ତୀର୍ଥାନି ଚୈଵ ପୁଣ୍ଯାନି ଦେଶାଂଶ୍ଛୈଲାଂସ୍ତଥାଶ୍ରମାନ୍
ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଶ, ପାହାଡ଼ ଓ ଆଶ୍ରମଗୁଡିକ—
ପର୍ଵତପ୍ରଵରଃ ପୁଣ୍ଯଃ ସିଦ୍ଧଯାରଣସେଵିତଃ
ପବିତ୍ର ଓ ସିଦ୍ଧମୁନିମାନେ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼।
ତପଃ ସୁଦୁଶ୍ଚରଂ ତେପେ ଭଗଵାନଙ୍ଗିରାଃ ପୁରା
ଭଗବାନ ଅଙ୍ଗିରା ପୂର୍ବେ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ତପ କରିଥିଲେ।
ନ ଭଯଂ ନୈଵ ଚାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଯାଵଦ୍ଭୂମିର୍ଦ୍ଧରିଷ୍ଯତି
ପୃଥିବୀ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଭୟ ଓ ଅଶୁଭ ନଥାଏ।
ଶୃଙ୍ଗେ ମାଲ୍ଯଵତୋ ନିତ୍ଯଂ ଵହ୍ନିଃ ସଂଵର୍ତ୍ତକୋ ଯଥା
ମାଲ୍ୟବତ ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ସମ୍ବର୍ତ୍ତକ ଅଗ୍ନି ସଦା ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛି।
ଶାନ୍ତାଃକୁଶା ଇତି ଖ୍ଯାତାଃ ପରିଦକ୍ଷିଣନର୍ମଦାମ୍
ସେମାନେ ଶାନ୍ତାକୁଶା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଦକ୍ଷିଣ ନର୍ମଦାକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରେ ମହାତେଜାଃ ପ୍ରସ୍ତାରାର୍ଥଂ କୁଶୋତ୍ତମାନ୍
ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କ୍ରିୟାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ପ୍ରସ୍ତର ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଶ ଶାଉଁଥିବା।
ଦଦ୍ଯାତ୍ସକୃଦପି ପ୍ରାଜ୍ଞସ୍ତସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ଫଲମ୍
ଯଦି ଜ୍ଞାନୀ ଏହାକୁ ଏକଥର ଦେଇଥାନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାର ଫଳ କହିବି।
ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ ଚ ଗଚ୍ଛନ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରମାସାଦ୍ଯ ତତ୍ସଦା
ସେମାନେ ସେ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସଦା ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସଶଲ୍ଯାନାଂ ଚ ସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ଵିଶଲ୍ଯକରଣୀ ନଦୀ
ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦୁଃଖରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କର ଘାଉ ସାରିଦେଇବା ଏକ ନଦୀ ଅଛି।
କଲିଙ୍ଗଦେଶପଶ୍ଚାର୍ଦ୍ଧେ ଶୃଙ୍ଗେ ମାଲ୍ଯଵତୋ ଵିଭୋଃ
କଳିଙ୍ଗ ଦେଶର ପଶ୍ଚିମ ଅଂଶରେ, ମାଲ୍ୟବତ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ,
ସଂମତଂ ଦେଵଦୈତ୍ଯାନାଂ ଶ୍ଲୋକଂ ଚାପ୍ଯୁଶନା ଜଗୌ
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହାକୁ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିଛନ୍ତି, ଏମିତି ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଉଶନା ଗାଇଥିଲେ।
ପିତୄନ୍ସଂତର୍ପଯିଷ୍ଯନ୍ତିଶ୍ରାଦ୍ଧେ ପିତୃପରାଯଣାଃ
ପିତୃପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିପାରିବେ।
ସକୃଦେଵାର୍ଚିତାସ୍ତତ୍ର ସ୍ଵର୍ଗମାମରକଣ୍ଟକେ
ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେକୁ ଏକଥର ପୂଜା କଲେ ମଧ୍ୟ ଅମରକଣ୍ଟକରେ ସ୍ବର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ତତ୍ରାରୁହ୍ଯ ଭଵେତ୍ପୂତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚୈଵ ମହାଫଲମ୍
ସେଠାକୁ ଚଡ଼ିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା, ଏଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳେ।
ଅଧୃଷ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ଭୂତାନାଂ ଦେଵଵଚ୍ଚରତେ ମହୀମ୍
ସେ ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଅପରାଜିତ ହୋଇ, ପୃଥିବୀରେ ଦେବତା ପରି ଚାଲିଥାଏ।
ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ତତ୍ର ଦତ୍ତ୍ଵା ଭଵେତ୍ତତଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଦାନ ଦେଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଯାଏ।