ଯତ୍ର ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ଦାତାରସ୍ତତ୍ସ୍ଥାନଂ ଵୈ ନିବୋଧତ
ଯେଉଁଠାରେ ଦାତାମାନେ ରହିବେ—ସେଠିକୁ ଜାଣ।
ବ୍ରାହ୍ମଂ ସ୍ଥାନମଵାପ୍ନୋତି ସର୍ଵଲୋକପୁରସ୍କୃତମ୍
ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଦେଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅତୋ ଽନ୍ଯଥା ତୁ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ସ ଋଣଂ ନିତ୍ଯମଶ୍ନୁତେ
ଯେଉଁଠି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରି ଖାଏ, ସେ ସବୁବେଳେ ଋଣ ଭୋଗ କରେ।
ତସ୍ମାନ୍ନିର୍ଵର୍ତଯେତ୍ପଞ୍ଚ ମହାଯଜ୍ଞାନ୍ସଦା ବୁଧଃ
ସେଇପରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସଦା ପାଞ୍ଚଟି ମହାଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।
ବଲିଂ ସୁଵିହିତଂ କୁର୍ଯା ଦୁଚ୍ଚୈରୁଚ୍ଚତରଂ କ୍ଷିପେତ୍
ଠିକ୍ ଭାବରେ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚରେ ଉଚ୍ଚ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ନିଵେଦ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ପିଣ୍ଡଃ ପିତୄଣାଂ ଯସ୍ତୁ ଜୀଵତି
ଯିଏ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି, ସେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପିଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ନିଵେଦ୍ଯଂ କେଚିଦିଚ୍ଛନ୍ତି ଜୀଵନ୍ତ୍ଯପି ହି ଯତ୍ନତଃ
କେହି କେହି ଜଣେ ଚାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଜୀବନରେ ଥିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ବହୁତ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି।
ଇଚ୍ଛନ୍ତି କେଚିଦାଚାର୍ଯଃ ପଶ୍ଚାତ୍ପିଣ୍ଡନିଵେଦନମ୍
କେହି କେହି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି, ପିଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ ପରେ କରାଯିବ।
ତଦ୍ଧିଧର୍ମାର୍ଥକୁଶଲୋ ନେତ୍ଯୁଵାଚ ବୃହସ୍ମତିଃ
ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ଦକ୍ଷ ବୃହସ୍ମତି କହିଲେ, ଏହା ଏଭଳି ନୁହେଁ।
ଯୋଗାତ୍ମାନୋ ମହାତ୍ମାନଃ ପିତରୋ ଯୋଗ ସଂଭଵାଃ
ପିତୃଗଣ ଯୋଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, ମହାତ୍ମା ଏବଂ ଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା।
ତସ୍ମାଦ୍ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛୁଚିଃ ପିଣ୍ଡାନ୍ଯୋଗେଭ୍ଯସ୍ତତ୍ପରାଯଣଃ
ତେଣୁ ଯେଉଁଠି ଯୋଗରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ପିଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଦେବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମଣାନାଂ ସହସ୍ରସ୍ଯ ଯୋଗସ୍ଥଂ ଗ୍ରାସଯେଦ୍ଯଦି
ଯଦି କେହି ଯୋଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାଏ,
ଅସତାଂ ପ୍ରଗ୍ରହୋ ଯତ୍ର ସତାଂ ଚୈଵ ଵିମାନତା
ଯେଉଁଠି ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ଓ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଅବମାନ କରାଯାଏ,
ଇତ୍ଵା ମମ ସଧର୍ମାଣଂ ବାଲିଶଂ ଯସ୍ତୁ ଭୋଜଯେତ୍
ମୋ ସହଧର୍ମୀଙ୍କୁ ଛାଡି, ଯେଉଁଠି ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦିଏ,
ପିଣ୍ଡମଗ୍ନୌ ସଦା ଦଦ୍ଯଦ୍ଭୋଗାର୍ଥୀ ପ୍ରଥମଂ ନରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଭୋଗ ଆଶା କରେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ପିଣ୍ଡକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଉତ୍ତମାଂ କାନ୍ତିମନ୍ଵିଚ୍ଛନ୍ଗୋଷୁ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଓ ଚମକୁଥିବା ପିଣ୍ଡ ଚାହାଯାଏ, ସେ ସଦା କାଉଁକୁ ଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ଦୀର୍ଘାମାଯୁଶ୍ଚ ଵାଯସେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଆଶା କରି, ସେ କାଉଁକୁ ପିଣ୍ଡ ଦେଇଥାଏ।
ଏଵମେତତ୍ସମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣେ ଫଲମ୍
ଏଭଳି, ପିଣ୍ଡ ଅର୍ପଣର ଫଳ ବିବର୍ଣ୍ତି କରାଯାଇଛି।
ପିତୄଣାଂ ସ୍ଥାନମାକାଶଂ ଦକ୍ଷିଣା ଚୈଵ ଦିଗ୍ଭେଵେତ୍
ପିତୃଗଣଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଆକାଶ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦିଗ ଦକ୍ଷିଣ।
ଅନୁଜ୍ଞାତସ୍ତୁ ତୈର୍ଵିପ୍ରୈଃ କାମସୁଦ୍ଧ୍ରିଯତାମିତ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇ, ଶୁଦ୍ଧ ଇଚ୍ଛାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ରମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସର୍ଵେଷାଂ ଜୁହୁଯାଦ୍ଧଵ୍ଯଵାହନେ
ସମସ୍ତଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଅଂଶ ନେଇ, ହବ୍ୟାହୁତି ଅଗ୍ନିରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ହୁତ୍ଵାଗ୍ନୌ ଚ ତତଃ ପିଣ୍ଡାନ୍ନିର୍ଵପେଦ୍ଦକ୍ଷିଣା ମୁଖଃ
ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରି ପରେ, ପିଣ୍ଡକୁ ଦକ୍ଷିଣ ମୁହଁରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଉଦକାନ୍ନଯନଂ କୃତ୍ଵା ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିପ୍ରାଂଶ୍ଚ ଭୋଜଯେତ୍
ପାଣି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଆଣି ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ନିଗ୍ଧୈରୁଷ୍ଣୈଃ ସୁଗନ୍ଧୈଶ୍ଚ ତର୍ପଯେତ୍ତାନ୍ରସୈରପି
ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବା ପାଇଁ, ସ୍ନିଗ୍ଧ, ଉଷ୍ଣ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ରସ ଦେଇ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ପରଃ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନଶ୍ଚ କାମାନାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜର ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକ ପୂରଣ କରିପାରନ୍ତି।
ତପୋ ଯଜ୍ଞାଂଶ୍ଚ ଦାନଂ ଚ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ପିତାମହାଃ
ପିତୃଗଣ ତପ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଵିହିତଂ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ଯାହା ନିୟମାନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ମୁଁ ଏହା କହୁଛି, ତୁମେ ଶୁଣ।
ତତୋ ଽନ୍ନିଵିକିରଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭାବରେ ଅନ୍ନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଶେଷମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ସତ୍କୃତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଅନ୍ନ ଶେଷ ନେବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ନେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଯତଶ୍ଚୈଵ ଅନୁଗମ୍ଯ ଵିସର୍ଜଯେତ୍
ହାତ ଜୋଡି ଏବଂ ମନ ଲଗାଇ, ସେମାନେଙ୍କୁ ସାଥି ଦେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।