ସୋମାଯ ଵୈ ପିତୃମତେ ସ୍ଵଧା ଅଙ୍ଗିରସେ ପୁନଃ
ସୋମ, ପିତୃମତ, ସ୍ୱଧା ଓ ଆଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଇତ୍ଯେତେ ହୋମମନ୍ତ୍ରାସ୍ତୁ ତ୍ରଯାଣାମନୁପୂର୍ଵଶଃ
ଏହି ହୋମ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ତିନିଜଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ କ୍ରମରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।
ଏତଯୋରନ୍ତରେ ନିତ୍ଯଂ ଜୁହୁଯାଦ୍ଵୈ ଵିଵସ୍ଵତେ
ଏହି ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସଦା ବିବସ୍ବତଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ହୋମଜପ୍ଯେ ନମସ୍କାରଃ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ହୋମ ଓ ଜପରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ନମସ୍କାର ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରିବା ଦରକାର ।
ଅଞ୍ଜନାବ୍ଯଞ୍ଜନଂ ଚୈଵ ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ ତଥା
କଜଳ ଲଗାଇବା, ଅଙ୍ଗରେ ଲେପ କରିବା ଓ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ।
କ୍ରିଯା ସର୍ଵା ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁ କ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯତ୍ନରେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଵିଧୂମେ ଲେଲିହାନେ ଚ ହୋତଵ୍ଯଂ କର୍ମସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନି ଧୂମ ନଥିବା ଓ ଶିଖା ଉପରକୁ ବଢ଼ିଥିବାବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯଜମାନୋ ଭଵେ ଦନ୍ଧଃ ସୋ ଽମୁତ୍ରେତି ହି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଯଦି ଯଜମାନ ଢିଲା କରନ୍ତି, ତେଣୁ ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ହେବେ — ଏହି ଭଳି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ।
ଜ୍ଵାଲାଧୂମାପସଵ୍ଯଶ୍ଚ ସ ତୁ ଵହ୍ନିରସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନିରେ ଶିଖା, ଧୂମ କିମ୍ବା ବାମକୁ ଚଳାଇଥିଲେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଅସଫଳ ହୁଏ ।
ଭୂମିଂ ଵଗାହତେ ଯତ୍ର ତତ୍ର ଵିଦ୍ଯାତ୍ପରାଭଵତ୍
ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଯାଏ, ସେଠି ଅସଫଳତା ଜଣାଯିବା ଉଚିତ ।
ସ୍ନିଗ୍ଧଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଶ୍ଚୈଵ ଵହ୍ନିଃ ସ୍ଯାତ୍କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନି ନରମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଘୁଡ଼ିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।
ଅକ୍ଷଯଂ ପୂଜିତାସ୍ତେନ ଭଵନ୍ତି ପିତରୋ ଽଗ୍ନଯଃ
ଏହିପରି ଉପାସନା କରିଲେ ପିତୃମାନେ ଓ ଅଗ୍ନି ଅକ୍ଷୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ମହାପଵିତ୍ରାଣି ମେଧ୍ଯାନି ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଓ ବିଶେଷ ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ ଦରକାର।
ପାତ୍ରେଷୁ ଫଲମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଯନ୍ମଯା ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଫଳ ଦେଇଛି, ସେଉଁଥିରେ ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
କୃତ୍ଵା ସମାହିତଂ ଚିତ୍ତମାଗ୍ନେଯଂ ଵୈ କରୋମ୍ଯହମ୍
ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଉପାହାର ଦେଉଛି।
ଘୃତମାଦାଯ ପାତ୍ରେ ଚ ଜୁହୁଯାଦ୍ଧଵ୍ଯଵାହନେ
ଏକ ପାତ୍ରରେ ଘିଅ ନେଇ, ହବନ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଉଦୁଂବରସ୍ତଥାବିଲ୍ଵଶ୍ଚନ୍ଦନୋ ଯଜ୍ଞିଯାଶ୍ଚ ଯେ
ଉଦୁମ୍ବର, ବିଲ୍ବ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଯେଉଁ ଗଛଗୁଡିକ ଯଜ୍ନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ—
ସମିଦର୍ଥେ ପ୍ରଶସ୍ତାଃ ସ୍ଯୁରେତେ ଵୃକ୍ଷା ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ଗଛଗୁଡିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦରୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ବିଶେଷ ଗୁଣବତ୍ତା ରଖିଛି।
ପୂଜିତାଃ ସମିଦର୍ଥଂ ତେ ପିତୄଣାଂ ଵଚନଂ ଯଥା
ଏହି ଦରୁଗୁଡିକ ଉପହାର ଦେଲେ, ପିତୃମାନେ ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହିପରି ହୁଏ।
ଫଲଂ ଯତ୍କର୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କଣ, ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ।
ଶ୍ଲେଷ୍ମାନ୍ତକୋ ନକ୍ତମାଲଃ କପିତ୍ଥଃ ଶାଲ୍ମଲିସ୍ତଥା
ଶ୍ଲେଷ୍ମାନ୍ତକ, ନକ୍ତମାଳ, କପିଥ୍ଥ ଓ ଶାଲମଲୀ—
ଚିରବିଲ୍ଵସ୍ତଥା କୋଲସ୍ତିଦୁକଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ଚିରବିଲ୍ବ, କୋଳା ଓ ତିଦୁକା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ।
ଶକୁନାନାଂ ନିଵାସାଂଶ୍ଚ ଵର୍ଜଯେତ ମହୀରୁହାନ୍
ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ନିବାସ ଥିବା ଗଛଗୁଡିକୁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ଵାହେତି ଚୈଵ ଦେଵାନାଂ ଯଜ୍ଞକର୍ମଣ୍ଯୁଦାହୃତମ୍
ଯଜ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦେବମାନେ ପାଇଁ 'ସ୍ୱାହା' ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକଲ୍ପେ ସମିଦ୍ଵର୍ଣନ ନାମୈକାଦଶୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କଳ୍ପରେ, ଦରୁ ବିବରଣ ନାମକ ଏହା ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଆଥର୍ଵଣସ୍ତ୍ଵେଷ ଵିଧିରିତ୍ଯୁଵାଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ: 'ଏହା ଆଥର୍ବଣ ବିଧି।'
ଦେଵା ଅପି ପିତୄନ୍ପୂର୍ଵମର୍ଚ୍ଚଯନ୍ତି ହି ଯତ୍ନତଃ
ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରଥମେ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵାଖ୍ଯାସ୍ତୁ ସୁତାସ୍ତସ୍ଯାଂ ଧର୍ମତୋ ଜଜ୍ଞିରେ ଦଶ
ତାଙ୍କୁ ଦଶଜଣ ବିଶ୍ୱ ନାମକ ପୁଅ ଧର୍ମରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସମସ୍ତାସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନଶ୍ଚେରୁରୁଗ୍ରଂ ମହତ୍ତପଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାମାନେ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧେନ ମନ୍ସା ପ୍ରୀତା ଊଚୁସ୍ତାନ୍ପିତରସ୍ତଦା
ପବିତ୍ର ମନରେ ଖୁସି ହୋଇ, ସେତିବେଳେ ପିତୃମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।