ଯସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ପଠ୍ଯତେ ମନ୍ତ୍ର ଏଷ ତଂ ଵୈ ଦେଶଂ ରାକ୍ଷସା ଵର୍ଜଯନ୍ତି
ଯେଉଁ ଦେଶରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ାଯାଏ, ସେଠି ରାକ୍ଷସମାନେ ଯିବାକୁ ଚାହନ୍ତି ନାହିଁ।
ପଵିତ୍ରପାଣିଶ୍ଚ ଭଵେନ୍ନ ଵା ହି ଯଃ ପୁମାନ୍ନ କାର୍ଯସ୍ଯ ଫଲଂ ସମଶ୍ନୁତେ
ଯଦି ହାତ ପବିତ୍ର ନୁହେଁ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ମନସା କାଙ୍କ୍ଷତେ ଯଦ୍ଯତ୍ତତ୍ତଦ୍ଯଦ୍ଯୁଃ ପିତମହାଃ
ମନରେ ଯେଉଁ ଇଛା କରାଯାଏ, ସେଇ ଇଛା ପିତୃଗଣ ପାଇଥାନ୍ତି ।
ଭଵନ୍ତ୍ଯେଵଂ କୃତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିତ୍ଯମେଵ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଯତ୍ନରେ କରାଯାଏ, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ।
ଵିରଣାଶ୍ଚୋତୁଵାଲାଶ୍ଚ ଲଡ୍ଵା ଵର୍ଜ୍ଯାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ
ବିରଣା, ଉତୁବାଳା, ଲଡ଼ୁ ଭଳି ଖାଦ୍ୟ ସଦା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ ।
ଅଞ୍ଜନାଭ୍ଯଜନଂ ଗନ୍ଧାନ୍ସୂତ୍ରପ୍ରଣଯନଂ ତଥା
କଜଳ ଲଗାଇବା, ସୁଗନ୍ଧ ଦେବା ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧିବା ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ ।
କାଶାଃ ପୁନର୍ଭଵା ଯେ ଚ ବର୍ହିଣୋ ହ୍ଯୁପବର୍ହିଣଃ
କାଶା, ପୁନର୍ଭବା, ବର୍ହିଣ ଓ ଉପବର୍ହିଣ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର ।
ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧଵିଭୂଷାଣାମେଷ ମନ୍ତ୍ର ଉଦାହୃତଃ
ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଭୂଷଣ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି ।
ଅନ୍ଯାର୍ଥେ ଲୌକିକଂ ଵାପି ଜୁହୁଯାତ୍କର୍ମସିଦ୍ଧଯେ
ଅନ୍ୟ କାମ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଲୋକିକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇଁ ହୋମ କରିପାରିବେ ।
ସମାହିତେନ ମନସା ପ୍ରଣୀଯାଗ୍ନିଂ ସମନ୍ତତଃ
ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ଉଚିତ ।
ସୋମାଯ ଵୈ ପିତୃମତେ ସ୍ଵଧା ଅଙ୍ଗିରସେ ପୁନଃ
ସୋମ, ପିତୃମତ, ସ୍ୱଧା ଓ ଆଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଇତ୍ଯେତେ ହୋମମନ୍ତ୍ରାସ୍ତୁ ତ୍ରଯାଣାମନୁପୂର୍ଵଶଃ
ଏହି ହୋମ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ତିନିଜଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ କ୍ରମରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।
ଏତଯୋରନ୍ତରେ ନିତ୍ଯଂ ଜୁହୁଯାଦ୍ଵୈ ଵିଵସ୍ଵତେ
ଏହି ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସଦା ବିବସ୍ବତଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ହୋମଜପ୍ଯେ ନମସ୍କାରଃ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ହୋମ ଓ ଜପରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ନମସ୍କାର ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରିବା ଦରକାର ।
ଅଞ୍ଜନାବ୍ଯଞ୍ଜନଂ ଚୈଵ ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ ତଥା
କଜଳ ଲଗାଇବା, ଅଙ୍ଗରେ ଲେପ କରିବା ଓ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ।
କ୍ରିଯା ସର୍ଵା ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁ କ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯତ୍ନରେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଵିଧୂମେ ଲେଲିହାନେ ଚ ହୋତଵ୍ଯଂ କର୍ମସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନି ଧୂମ ନଥିବା ଓ ଶିଖା ଉପରକୁ ବଢ଼ିଥିବାବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯଜମାନୋ ଭଵେ ଦନ୍ଧଃ ସୋ ଽମୁତ୍ରେତି ହି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଯଦି ଯଜମାନ ଢିଲା କରନ୍ତି, ତେଣୁ ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ହେବେ — ଏହି ଭଳି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ।
ଜ୍ଵାଲାଧୂମାପସଵ୍ଯଶ୍ଚ ସ ତୁ ଵହ୍ନିରସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନିରେ ଶିଖା, ଧୂମ କିମ୍ବା ବାମକୁ ଚଳାଇଥିଲେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଅସଫଳ ହୁଏ ।
ଭୂମିଂ ଵଗାହତେ ଯତ୍ର ତତ୍ର ଵିଦ୍ଯାତ୍ପରାଭଵତ୍
ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଯାଏ, ସେଠି ଅସଫଳତା ଜଣାଯିବା ଉଚିତ ।
ସ୍ନିଗ୍ଧଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଶ୍ଚୈଵ ଵହ୍ନିଃ ସ୍ଯାତ୍କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନି ନରମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଘୁଡ଼ିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।
ଅକ୍ଷଯଂ ପୂଜିତାସ୍ତେନ ଭଵନ୍ତି ପିତରୋ ଽଗ୍ନଯଃ
ଏହିପରି ଉପାସନା କରିଲେ ପିତୃମାନେ ଓ ଅଗ୍ନି ଅକ୍ଷୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ମହାପଵିତ୍ରାଣି ମେଧ୍ଯାନି ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଓ ବିଶେଷ ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ ଦରକାର।
ପାତ୍ରେଷୁ ଫଲମୁଦ୍ଦିଷ୍ଟଂ ଯନ୍ମଯା ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣି
ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଫଳ ଦେଇଛି, ସେଉଁଥିରେ ପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
କୃତ୍ଵା ସମାହିତଂ ଚିତ୍ତମାଗ୍ନେଯଂ ଵୈ କରୋମ୍ଯହମ୍
ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଉପାହାର ଦେଉଛି।
ଘୃତମାଦାଯ ପାତ୍ରେ ଚ ଜୁହୁଯାଦ୍ଧଵ୍ଯଵାହନେ
ଏକ ପାତ୍ରରେ ଘିଅ ନେଇ, ହବନ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଉଦୁଂବରସ୍ତଥାବିଲ୍ଵଶ୍ଚନ୍ଦନୋ ଯଜ୍ଞିଯାଶ୍ଚ ଯେ
ଉଦୁମ୍ବର, ବିଲ୍ବ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଯେଉଁ ଗଛଗୁଡିକ ଯଜ୍ନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ—
ସମିଦର୍ଥେ ପ୍ରଶସ୍ତାଃ ସ୍ଯୁରେତେ ଵୃକ୍ଷା ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ଗଛଗୁଡିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଦରୁ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ବିଶେଷ ଗୁଣବତ୍ତା ରଖିଛି।
ପୂଜିତାଃ ସମିଦର୍ଥଂ ତେ ପିତୄଣାଂ ଵଚନଂ ଯଥା
ଏହି ଦରୁଗୁଡିକ ଉପହାର ଦେଲେ, ପିତୃମାନେ ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହିପରି ହୁଏ।
ଫଲଂ ଯତ୍କର୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ ତନ୍ମେ ନିଗଦତଃ ଶୃଣୁ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କଣ, ମୁଁ କହୁଛି, ଶୁଣ।