ତେଷାମଭିମୁଖୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦର୍ଭତ୍ପିଣ୍ଡାଂଶ୍ଚ ଯତ୍ନତଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖରେ ଦର୍ଭା ଗଛର ପିଣ୍ଡ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ଦେବା ଉଚିତ।
ହରିତା ଵୈ ସ ପିଞ୍ଜାଲାଃ ପୁଷ୍ଟାଃ ସ୍ନିଗ୍ଧାଃ ସମାହିତାଃ
ଏହି ଦର୍ଭାଗଛ ସବୁ ହରିତ, ମୂଳ ଶୁଭ୍ର, ପୁଷ୍ଟ, ତେଲିଆ ଓ ଭଲ ଭାବରେ ଗଠିତ।
ଉପମୂଲେ ତଥା ନୀଲା ଵିଷ୍ଟରାର୍ଥଂ କୁଶୋତ୍ତମାଃ
ମୂଳ ଦିଅଁ ନୀଳ ରଙ୍ଗର, ବିସ୍ତାର ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଶ ଗଛ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଂ କୀର୍ତ୍ତିମତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ବଭୂଵାଶ୍ଵଃ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପୂର୍ବରୁ କୀର୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଶ୍ୱ ଉତ୍ତମ ହୋଇଥିଲା, ମହାପ୍ରଜାପତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଦେଯାଃ ସଦା କାଶାଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମସୁ ପୂଜିତାଃ
ତେଣୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଦା କାଶ ଗଛ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଜାଃ ପୁଷ୍ଟିଦ୍ଯୁତିପ୍ରଜ୍ଞାକୀର୍ତ୍ତିକାନ୍ତିସମନ୍ଵିତାଃ
ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁଷ୍ଟି, ଚମକ, ବୁଦ୍ଧି, କୀର୍ତି ଓ ରୂପରେ ସମ୍ପନ୍ନ।
ସକୃଦେଵାସ୍ତରେଦ୍ଯର୍ଭାନ୍ପିଣ୍ଡାର୍ଥେ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ
ଯଦି କେବଳ ଏକଥର ପିଣ୍ଡ ଦେବା ପାଇଁ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଅତିକ୍ରମ କରିଯିବ।
ଏକତ୍ର ଚାଧାଯ ମନଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୁର୍ଯାତ୍ସମାହିତଃ
ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ କରିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ଷାଂସି ଯକ୍ଷାଃ ସପିଶାଚସଂଘା ହତା ମଯା ଯାତୁଧାନାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ
ରାକ୍ଷସ, ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ ଦଳ ଓ ସମସ୍ତ ଯାତୁଧାନମାନେ ମୋର ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଶିଵାଂ ହି ବୁଦ୍ଧିଂ ଧ୍ରୁଵମିଚ୍ଛମାନଃ କ୍ଷିପେଦ୍ଦ୍ଵିଚାତିର୍ଦିଶମୁତ୍ତରାଂ ଗତଃ
ଶୁଭ ଓ ଦୃଢ଼ ବୁଦ୍ଧି ଚାହିଁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚାରିଥର ଦେଇବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ପଠ୍ଯତେ ମନ୍ତ୍ର ଏଷ ତଂ ଵୈ ଦେଶଂ ରାକ୍ଷସା ଵର୍ଜଯନ୍ତି
ଯେଉଁ ଦେଶରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ାଯାଏ, ସେଠି ରାକ୍ଷସମାନେ ଯିବାକୁ ଚାହନ୍ତି ନାହିଁ।
ପଵିତ୍ରପାଣିଶ୍ଚ ଭଵେନ୍ନ ଵା ହି ଯଃ ପୁମାନ୍ନ କାର୍ଯସ୍ଯ ଫଲଂ ସମଶ୍ନୁତେ
ଯଦି ହାତ ପବିତ୍ର ନୁହେଁ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ମନସା କାଙ୍କ୍ଷତେ ଯଦ୍ଯତ୍ତତ୍ତଦ୍ଯଦ୍ଯୁଃ ପିତମହାଃ
ମନରେ ଯେଉଁ ଇଛା କରାଯାଏ, ସେଇ ଇଛା ପିତୃଗଣ ପାଇଥାନ୍ତି ।
ଭଵନ୍ତ୍ଯେଵଂ କୃତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିତ୍ଯମେଵ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଯତ୍ନରେ କରାଯାଏ, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ।
ଵିରଣାଶ୍ଚୋତୁଵାଲାଶ୍ଚ ଲଡ୍ଵା ଵର୍ଜ୍ଯାଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଶଃ
ବିରଣା, ଉତୁବାଳା, ଲଡ଼ୁ ଭଳି ଖାଦ୍ୟ ସଦା ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ ।
ଅଞ୍ଜନାଭ୍ଯଜନଂ ଗନ୍ଧାନ୍ସୂତ୍ରପ୍ରଣଯନଂ ତଥା
କଜଳ ଲଗାଇବା, ସୁଗନ୍ଧ ଦେବା ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧିବା ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ ।
କାଶାଃ ପୁନର୍ଭଵା ଯେ ଚ ବର୍ହିଣୋ ହ୍ଯୁପବର୍ହିଣଃ
କାଶା, ପୁନର୍ଭବା, ବର୍ହିଣ ଓ ଉପବର୍ହିଣ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇବା ଦରକାର ।
ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧଵିଭୂଷାଣାମେଷ ମନ୍ତ୍ର ଉଦାହୃତଃ
ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଭୂଷଣ ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି ।
ଅନ୍ଯାର୍ଥେ ଲୌକିକଂ ଵାପି ଜୁହୁଯାତ୍କର୍ମସିଦ୍ଧଯେ
ଅନ୍ୟ କାମ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଲୋକିକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇଁ ହୋମ କରିପାରିବେ ।
ସମାହିତେନ ମନସା ପ୍ରଣୀଯାଗ୍ନିଂ ସମନ୍ତତଃ
ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଚାରିପାଖରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ଉଚିତ ।
ସୋମାଯ ଵୈ ପିତୃମତେ ସ୍ଵଧା ଅଙ୍ଗିରସେ ପୁନଃ
ସୋମ, ପିତୃମତ, ସ୍ୱଧା ଓ ଆଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଇତ୍ଯେତେ ହୋମମନ୍ତ୍ରାସ୍ତୁ ତ୍ରଯାଣାମନୁପୂର୍ଵଶଃ
ଏହି ହୋମ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ତିନିଜଣଙ୍କୁ ଠିକ୍ କ୍ରମରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।
ଏତଯୋରନ୍ତରେ ନିତ୍ଯଂ ଜୁହୁଯାଦ୍ଵୈ ଵିଵସ୍ଵତେ
ଏହି ଦୁଇ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସଦା ବିବସ୍ବତଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ହୋମଜପ୍ଯେ ନମସ୍କାରଃ ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ହୋମ ଓ ଜପରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ ନମସ୍କାର ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରିବା ଦରକାର ।
ଅଞ୍ଜନାବ୍ଯଞ୍ଜନଂ ଚୈଵ ପିଣ୍ଡନିର୍ଵପଣଂ ତଥା
କଜଳ ଲଗାଇବା, ଅଙ୍ଗରେ ଲେପ କରିବା ଓ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ।
କ୍ରିଯା ସର୍ଵା ଯଥୋଦ୍ଦିଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସମାଚରେତ୍
ଯେଉଁ କ୍ରିୟା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯତ୍ନରେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଵିଧୂମେ ଲେଲିହାନେ ଚ ହୋତଵ୍ଯଂ କର୍ମସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନି ଧୂମ ନଥିବା ଓ ଶିଖା ଉପରକୁ ବଢ଼ିଥିବାବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇଁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯଜମାନୋ ଭଵେ ଦନ୍ଧଃ ସୋ ଽମୁତ୍ରେତି ହି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ଯଦି ଯଜମାନ ଢିଲା କରନ୍ତି, ତେଣୁ ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ହେବେ — ଏହି ଭଳି ଆମେ ଶୁଣିଛୁ ।
ଜ୍ଵାଲାଧୂମାପସଵ୍ଯଶ୍ଚ ସ ତୁ ଵହ୍ନିରସିଦ୍ଧଯେ
ଅଗ୍ନିରେ ଶିଖା, ଧୂମ କିମ୍ବା ବାମକୁ ଚଳାଇଥିଲେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଅସଫଳ ହୁଏ ।
ଭୂମିଂ ଵଗାହତେ ଯତ୍ର ତତ୍ର ଵିଦ୍ଯାତ୍ପରାଭଵତ୍
ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁଯାଏ, ସେଠି ଅସଫଳତା ଜଣାଯିବା ଉଚିତ ।