ସାଂପ୍ରତଂ ହି ତଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ପ୍ରାଗଵସ୍ଥା ବଭୂଵ ହ
ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ, ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଅନ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ଥିଲା।
ସାଂପ୍ରତଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କଲ୍ପମେତଂ ନିବୋଧତ
ଏବେ ମୁଁ ଏହି କଳ୍ପ ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିବି, ଆଗ୍ରହରେ ଶୁଣ।
ଶର୍ଵର୍ଯଂତେ ପ୍ରକୁରୁତେ ବ୍ରହ୍ମା ତୂତ୍ସର୍ଗକାରଣାତ୍
ରାତି ଶେଷରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅନ୍ଧକାରାର୍ଣଵେ ତସ୍ମିନ୍ନଷ୍ଟେ ସ୍ଥାଵରଜଂଗମେ
ସେହି ଅନ୍ଧକାର ଶାଗରରେ, ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ସମସ୍ତ କିଛି ନଷ୍ଟ ହେଉଛି।
ପ୍ରଵିଭାଗେନ ଭୂତେଷୁ ସତ୍ଯମାତ୍ରେ ସ୍ଥିତେଷୁ ଵା
ଯେତେବେଳେ ଭୂତମାନେ ବା କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ୟ ଅଂଶ ରହିଯାଏ, ବିଭାଜନ ଦ୍ୱାରା।
ତଦା କାମେନ ତରସାମନ୍ଯାମାନଃସ୍ଵଯଂ ଧିଯା
ତେବେ, ଆଶା ଓ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ଚିନ୍ତାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ତତସ୍ତୁ ସଲିଲେ ତସ୍ମିନ୍ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତ୍ଵନ୍ତର୍ଗତୋ ମହୀମ୍
ତାପରେ, ସେହି ପାଣିରେ ଭୂମି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବୋଲି ଜାଣି, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଚକାର ତଂ ତୁ ଦେଵୋ ଽଥ ପୂର୍ଵକଲ୍ପାଦିଷୁ ସ୍ମୃତଃ
ପୂର୍ବ କଳ୍ପମାନେ ଯେପରି ଥିଲା, ଦେବତା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଅଦ୍ଭିଃ ସଂଛାଦିତାମିଚ୍ଛନ୍ ପୃଥିଵୀଂ ସ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପାଣି ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଥିବା ଭୂମିକୁ ଚାହିଁ, ସେ ପ୍ରଜାପତି ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ସାମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ସମୁଦ୍ରେଷୁ ନାଦେଯାଶ୍ଚ ନଦୀଷୁ ଚ
ସମୁଦ୍ରରେ ସମୁଦ୍ରୀୟ ଓ ନଦୀରେ ନଦୀୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଥିଲେ।
ପ୍ରାକ୍ସର୍ଗେ ଦହ୍ଯମାନେ ତୁ ପୁରା ସଂଵର୍ତ କାଗ୍ନିନା
ସୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବରୁ, ପୂର୍ବେ ସମସ୍ତ କିଛି ସଂହାର ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଯାଉଥିଲା।
ଶୈଲ୍ଯାଦେକାର୍ଣଵେ ତସ୍ମିନ୍ଵାଯୁନା ଯେ ତୁ ସଂହିତାଃ
ସେହି ଶାଗରରେ, ପବନ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ରୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିବାମାନେ।
ସ୍କନ୍ଧାଚଲତ୍ଵାଦଚଲାଃ ପର୍ଵଭିଃ ପର୍ଵତାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ପୃଥିବୀ ସହିତ ପର୍ବତମାନେ ଚଳିଥିବା ପାଇଁ, ମୁନିମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଚଳ ପର୍ବତ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ତତ ସ୍ତାଵାସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ କ୍ଷିତିମଂତର୍ଜଲାତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ଜଳରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଲେ—
ଵିଷମାଣି ସମୀକୃତ୍ଯ ଶିଲାଭିରଭିତୋ ଗିରୀନ୍
ଅସମତଳ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଚାରିପାଖରେ ପାହାଡ଼ ପଥର ଦ୍ୱାରା ସମ କରି, ପର୍ବତମାନେ ତିଆରି କଲେ।
ତାଵଂତଃ ପର୍ଵତାଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ଷାଂତେ ସମଵସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗର ଶେଷରେ ଏତିକି ପର୍ବତ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଉଡ଼ିଛନ୍ତି।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପା ସମୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ଅନ୍ଯୋନ୍ଯସ୍ଯାନୁମଂଡଲମ୍
ସାତି ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ରମାନେ ପ୍ରତିଏକ ଜଣେ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଭୂରାଦ୍ଯାଶ୍ଚତୁରୋ ଲୋକାଶ୍ଚଂଦ୍ରାଦିତ୍ଯୌ ଗ୍ରହୈଃ ସହ
ଭୂ ଆଦି ଚାରିଟି ଲୋକ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଗ୍ରହମାନେ—
କଲ୍ପସ୍ଯ ଚାସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମା ଚାସୃଜଦ୍ଯଃ ସ୍ଥାନିନଃ ସୁରାନ୍
ଏହି କଳ୍ପ ପାଇଁ, ବ୍ରହ୍ମା ଦଢ଼ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦିଶଃ ସମୁଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ନଦୀଃ ସର୍ଵାଂସ୍ତୁ ପର୍ଵତାନ୍
ସେ ଶ୍ୱର୍ଗ, ଦିଗ୍, ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ନଦୀ ଓ ପର୍ବତମାନେଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଲଵକାଷ୍ଠାଃ କଲାଶ୍ଚୈଵ ମୁହୁର୍ତ୍ତାନ୍ସଂଧିରାତ୍ର୍ଯହାନ୍
କ୍ଷଣ, କାଠି, ଅଂଶ, ଘଣ୍ଟା, ସଂଧି, ରାତି ଓ ଦିନ—
ସ୍ଥାନାଭିମାନିନଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଥାନାନିଚ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ଯେମାନେ ସ୍ଥାନର ଦେବତା ଓ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ—
କୃତଂ ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଂ ଚ ତିଷ୍ଯଂ ଚୈଵ ତଥା ଯୁଗମ୍
କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ ତିଷ୍ୟ ଯୁଗ, ଏବଂ ଯୁଗମାନେ—
ପ୍ରାଗୁକ୍ତାଶ୍ଚ ମଯା ତୁଭ୍ଯଂ ପୂର୍ଵ୍ଵେ କଲ୍ପେ ପ୍ରଜାସ୍ତୁ ତାଃ
ଏବଂ ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ପ୍ରଜାମାନେ ବିଷୟରେ କହିଥିଲି—
ଅପ୍ରାପ୍ତାଯାସ୍ତପୋଲୋକଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାଃ ସମାସତ
ଯେଉଁମାନେ ତପୋଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ରହିଗଲେ—
ଵୀକ୍ଷ୍ଯାର୍ଥଂ ତାଃ ସ୍ଥିତାସ୍ତତ୍ର ପୁନଃ ସର୍ଗସ୍ଯ କାରଣାତ୍
ସେମାନେ ନବ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ପୁଣି ଦେଖିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେଠାରେ ରହିଲେ।
ଧର୍ମ୍ମାର୍ଥ କାମମୋକ୍ଷାଣାମିହ ତାଃ ସାଧିତାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ସାଧନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ତତସ୍ତେ ତପସା ଯୁକ୍ତାଃ ସ୍ଥାନାନ୍ଯାପୂରଯନ୍ପୁରା
ତାପରେ, ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇ, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ସେମାନେ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କଲେ।
ଆସଂଗଦ୍ଵେଷଯୁକ୍ତେନ କର୍ମଣା ତେ ଦିଵଂ ଗତାଃ
ସଂଲଗ୍ନତା ଓ ଦ୍ୱେଷରେ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ସ୍ଵକର୍ମ୍ମଫଲଶେଷେଣ ଖ୍ଯାତାଶ୍ଚୈଵ ତଦାତ୍ମକାଃ
ସ୍ୱ କର୍ମର ଶେଷ ଫଳ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ସେଇ ପ୍ରକୃତିର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।