ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍ପଚ୍ଯତେ ଗେହେ ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଵା ଭୋଜ୍ଯମେଵ ଵା
ଘରେ ଯେଉଁଠି କିଛି ରନ୍ଧାଯାଏ, ଖାଇବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ଭୋଜନ ପାଇଁ—
କ୍ରମଶଃ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ବଲିପାତ୍ରାଣ୍ଯତଃ ପରମ୍
ମୁଁ ପ୍ରତିକ୍ରମାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବଳିପାତ୍ର ବିଷୟରେ କଥା କହିବି।
ପଲାଶେ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସ୍ତ୍ଵମଶ୍ଵତ୍ଥେ ଵସୁଭାଵନା
ପଳାଶ ଗଛରେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚାରିତ୍ର, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛରେ ଧନର ମୂଳ।
ପୁଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧେ ବୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜ୍ଞା ଧୃତିଃ ସ୍ମୃତିଃ
ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ଗଛରେ ପୋଷଣ ଓ ସନ୍ତାନ, ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ଦୃଢତା ଓ ସ୍ମୃତି ଅଛି।
ସୌଭାଗ୍ଯମୁତ୍ତମଂ ଲୋକେ ମାଧୂକେ ସମୁଦାତ୍ଦୃତମ୍
ମାଧୁକ ଗଛରେ ଏହି ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଉଭାଗ୍ୟ ଦୃଢ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ।
ପରାଂ ଦ୍ଯୁତିମଥାର୍କେତୁ ପ୍ରାକାଶ୍ଯଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଅର୍କ ଗଛରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚମକ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅଛି।
କ୍ଷେତ୍ରାରାମତଡାଗେଷୁ ସର୍ଵସସ୍ଯେଷୁ ଚୈଵ ହ
କ୍ଷେତ୍ର, ଉଦ୍ୟାନ, ପୋଖରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଫସଲରେ—
ଏତେଷ୍ଵେଵ ସୁପାତ୍ରେଷୁ ଭୋଜନାଗ୍ରମଶେଷତଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୋଜନର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅଛି।
ପିତୃଭ୍ଯଃ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯାନି ସୁଗନ୍ଧାନି ଚ ତତ୍ପରଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ମାଳା ଦାନ କରେ।
ଗୁଗ୍ଗୁଲାଦୀଂସ୍ତଥା ଧୂପାନ୍ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଗୁଗ୍ଗୁଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧୂପ ଦାନ କରେ—
ଧୂପଂ ଗନ୍ଧଗୁଣୋପେତଂ କୃତ୍ଵା ପିତୃପରାଯଣଃ
ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଥିବା ଧୂପ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି—
ଦଦ୍ଯାଦେଵଂ ପିତୃଭ୍ଯାସ୍ତୁ ନିତ୍ଯମେଵ ହ୍ଯତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ନିତ୍ୟ ଅସ୍ଥିର ନହୋଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗତିଂ ଚାପ୍ରତିମଂ ଚକ୍ଷୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ସଲଭତେ ଶୁଭମ୍
ଏହିଠାରୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗତି ଓ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ ହୁଏ।
ଭୁଵି ପ୍ରକାଶୋ ଭଵତି ବ୍ରାଜତେ ଚ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ପୃଥିବୀରେ ଚମକ ହୁଏ; ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଧୂପୈଶ୍ଵ ଜପାହୁତିଭିରେଵ ଚ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଧୂପ, ଏବଂ ଜପ ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା—
ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ପଶ୍ଚାତ୍ପୂଜଯେଦନ୍ନସଂପଦା
ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଖାଦ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵିଶନ୍ତି ଦ୍ଵିଜାଞ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠାଂସ୍ତସ୍ମାଦେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାରୁ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା କହୁଛି।
ଗୋଭିରଶ୍ଵୈସ୍ତଥା ଗ୍ରାମୈଃ ପୂଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
ଗାଁ, ଗାଈ, ଘୋଡା ଦେଇ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ ଵିଧିଵତ୍ପୂଜଯେତ ଦ୍ଵିଜାନ୍ସଦା
ତେଣୁ ସଠିକ୍ ରୀତିରେ ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚ ତତଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣ୍ଯତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ତାପରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଳସ୍ୟ ଛାଡି ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।
ଗନ୍ଧଦାନମଲଙ୍କାରମେକୈକଂ ନିର୍ଵପେଦ୍ ବୁଧଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ଉପହାର ଓ ଭୂଷଣ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଭ୍ଯଙ୍ଗଂ ଦର୍ଭଵିଞ୍ଜୂଲୈସ୍ତ୍ରିଭିଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥାଵିଧି
ଯଥାନିୟମ, ତିନିଟି ଦର୍ଭା ଗ୍ରାସ ଦେଇ ଅଭ୍ୟଙ୍ଗ କରିବା ଦରକାର।
ନିପାତ୍ଯ ଜାନୁ ସର୍ଵେଷାଂ ଵସ୍ତ୍ରାର୍ଥଂ ସୂତ୍ରମେଵ ଵା
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଗୁଡ଼ି ହେବା ପରେ, ପୋଷାକ କିମ୍ବା ସୂତା ଦେବା ଉଚିତ।
ସକୃଦ୍ଦେଵପିତୄଣାଂ ସ୍ଯାତ୍ପିତୄଣାଂ ତ୍ରିଭିରୁଚ୍ଯତେ
ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଏକଥର ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ତିନିଥର କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି।
ଚୈଲମନ୍ତ୍ରେଣ ପିଣ୍ଡେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵାଦର୍ଶାଞ୍ଜିନେ ହି ତମ୍
ଚାଲା ମନ୍ତ୍ର ପଠି, ପିଣ୍ଡମାନେ ଓ ଦର୍ଭା ଆସନକୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଜାନୁ କୃତ୍ଵା ତଥା ସଵ୍ଯଂ ଭୂମୌ ପିତୃପରାଯଣଃ
ତାପରେ, ବାମ ଗୁଡ଼ି ଭୂମିରେ ରଖି, ପିତୃମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଯଥାନିୟମ କରିବା ଦରକାର।
ଆହୂଯ ଚ ପିତୄନ୍ପ୍ରାଞ୍ଚଃ ପିତୃତୀର୍ଥେନ ଯତ୍ନତଃ
ପିତୃମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପିତୃତୀର୍ଥ ହାତରେ ସାବଧାନ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନାଦ୍ଯୈରେଵ ମୁଖ୍ଯୈଶ୍ଚଭକ୍ଷ୍ଯୈଶ୍ଚୈଵ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ।
ତ୍ରୀନ୍ପିଣ୍ଡାନାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ସାଂଗୁଷ୍ଠାନ୍ପୁଷ୍ଟିଵର୍ଦ୍ଧନାନ୍
ଅଙ୍ଗୁଠି ଦେଇ, ତିନିଟି ପିଣ୍ଡକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହା ପୋଷଣ ବଢ଼ାଇଥାଏ।
ସଵ୍ଯୋତ୍ତରାଭ୍ଯାଂ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ଧାରାର୍ଥଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଚ୍ଚରନ୍
ବାମ ଓ ଉପର ହାତ ଦେଇ, ଧାରା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର।