ସପ୍ତର୍ଚିଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ଶୁଭମ୍
ମୁଁ ସପ୍ତରଶ୍ମି ମନ୍ତ୍ରକୁ କହିବି, ଯାହା ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ନମସ୍ଯାମି ସଦା ତେଷାଂ ଧ୍ଯାନିନାଂ ଯୋଗଚକ୍ଷୁଷାମ୍
ଯେଉଁ ଧ୍ୟାନୀମାନେ ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ତାନ୍ନମସ୍ଯାମି କାମଦାନ୍
ସପ୍ତ ଋଷି ଏବଂ ପିତୃମାନେ, ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ଵୈ ପିତୃମତ୍ସୁ ଵିଧିଷ୍ଵପି
ସେମାନେ ଏବଂ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିୟମ ଅଛି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରିଛି।
ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵ୍ଯୋଶ୍ଚ ସଦା ନାମସ୍ଯାମି କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି ଦିବ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ତ୍ରାତାରଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ନମସ୍ଯାମି ପିତାମହାନ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପିତାମହମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯୋଗେଶ୍ଵରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସଦା ନମସ୍ଯାମି କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେ ପ୍ରତି ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ସ୍ଵଯଂଭୁଵେ ନମଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଯୋଗଚକ୍ଷୁଷେ
ମୁଁ ସ୍ୱୟଂଭୁ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା, ସେମାନେ ପ୍ରତି ନମସ୍କାର କରେ।
ଅନ୍ନମାଯୁଃ ସୁତାଶ୍ଚୈଵ ଦଦତେ ପିତରୋ ଭୁଵି
ପିତୃମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଖାଦ୍ୟ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସପ୍ତାର୍ଚି ଷଂ ଜପେଦ୍ଯସ୍ତୁ ନିତ୍ଯମେଵ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିତ୍ୟ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସପ୍ତାର୍ଚି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ—
ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍ପଚ୍ଯତେ ଗେହେ ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଵା ଭୋଜ୍ଯମେଵ ଵା
ଘରେ ଯେଉଁଠି କିଛି ରନ୍ଧାଯାଏ, ଖାଇବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ଭୋଜନ ପାଇଁ—
କ୍ରମଶଃ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ବଲିପାତ୍ରାଣ୍ଯତଃ ପରମ୍
ମୁଁ ପ୍ରତିକ୍ରମାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବଳିପାତ୍ର ବିଷୟରେ କଥା କହିବି।
ପଲାଶେ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସ୍ତ୍ଵମଶ୍ଵତ୍ଥେ ଵସୁଭାଵନା
ପଳାଶ ଗଛରେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚାରିତ୍ର, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛରେ ଧନର ମୂଳ।
ପୁଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧେ ବୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜ୍ଞା ଧୃତିଃ ସ୍ମୃତିଃ
ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ଗଛରେ ପୋଷଣ ଓ ସନ୍ତାନ, ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ଦୃଢତା ଓ ସ୍ମୃତି ଅଛି।
ସୌଭାଗ୍ଯମୁତ୍ତମଂ ଲୋକେ ମାଧୂକେ ସମୁଦାତ୍ଦୃତମ୍
ମାଧୁକ ଗଛରେ ଏହି ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଉଭାଗ୍ୟ ଦୃଢ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ।
ପରାଂ ଦ୍ଯୁତିମଥାର୍କେତୁ ପ୍ରାକାଶ୍ଯଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଅର୍କ ଗଛରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚମକ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅଛି।
କ୍ଷେତ୍ରାରାମତଡାଗେଷୁ ସର୍ଵସସ୍ଯେଷୁ ଚୈଵ ହ
କ୍ଷେତ୍ର, ଉଦ୍ୟାନ, ପୋଖରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଫସଲରେ—
ଏତେଷ୍ଵେଵ ସୁପାତ୍ରେଷୁ ଭୋଜନାଗ୍ରମଶେଷତଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୋଜନର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅଛି।
ପିତୃଭ୍ଯଃ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯାନି ସୁଗନ୍ଧାନି ଚ ତତ୍ପରଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ମାଳା ଦାନ କରେ।
ଗୁଗ୍ଗୁଲାଦୀଂସ୍ତଥା ଧୂପାନ୍ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଗୁଗ୍ଗୁଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧୂପ ଦାନ କରେ—
ଧୂପଂ ଗନ୍ଧଗୁଣୋପେତଂ କୃତ୍ଵା ପିତୃପରାଯଣଃ
ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଥିବା ଧୂପ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି—
ଦଦ୍ଯାଦେଵଂ ପିତୃଭ୍ଯାସ୍ତୁ ନିତ୍ଯମେଵ ହ୍ଯତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ନିତ୍ୟ ଅସ୍ଥିର ନହୋଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗତିଂ ଚାପ୍ରତିମଂ ଚକ୍ଷୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ସଲଭତେ ଶୁଭମ୍
ଏହିଠାରୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗତି ଓ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଲାଭ ହୁଏ।
ଭୁଵି ପ୍ରକାଶୋ ଭଵତି ବ୍ରାଜତେ ଚ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ
ପୃଥିବୀରେ ଚମକ ହୁଏ; ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ।
ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଧୂପୈଶ୍ଵ ଜପାହୁତିଭିରେଵ ଚ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ଧୂପ, ଏବଂ ଜପ ଓ ହୋମ ଦ୍ୱାରା—
ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ପଶ୍ଚାତ୍ପୂଜଯେଦନ୍ନସଂପଦା
ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଖାଦ୍ୟର ସମୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଵିଶନ୍ତି ଦ୍ଵିଜାଞ୍ଛ୍ରେଷ୍ଠାଂସ୍ତସ୍ମାଦେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଏହିପରି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାରୁ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା କହୁଛି।
ଗୋଭିରଶ୍ଵୈସ୍ତଥା ଗ୍ରାମୈଃ ପୂଜଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
ଗାଁ, ଗାଈ, ଘୋଡା ଦେଇ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ ଵିଧିଵତ୍ପୂଜଯେତ ଦ୍ଵିଜାନ୍ସଦା
ତେଣୁ ସଠିକ୍ ରୀତିରେ ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରୋକ୍ଷଣଂ ଚ ତତଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣ୍ଯତନ୍ଦ୍ରିତଃ
ତାପରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଳସ୍ୟ ଛାଡି ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ।