ଇହ ଵାମୁତ୍ର ଯ ଵଶୀ ସର୍ଵକାମସମନ୍ଵିତଃ
ଏଠା କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି—
ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ଯଗଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯଥାବିଧି ମନ୍ତ୍ର ପଠିଲେ, ଏହାର ନିୟମ ଅନୁସାରେ କରିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତସଂସ୍ଥାସ୍ତେ ଯଜ୍ଞାସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଧାର୍ଯତେ ତୁ ଯଃ
ସାତ ସାତ ରୂପରେ ତିନିଥର ଯଜ୍ଞ ଯେଉଁଠି କରାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିଏ ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି।
ଦିଵି ଚ ଭ୍ରାଜତେଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ମୋକ୍ଷଂ ଚ ଲଭତେ କ୍ରମାତ୍
ସେ ଦିବଲୋକରେ ଅପୂର୍ବ ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଦେଶକ୍ରମରେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ହ୍ଯେତ୍ତଦ୍ଦ୍ଵିଜୈଃ ସଂସ୍କୃତ୍ଯ ପୂଜିତମ୍
ଏହା ଦ୍ୱିଜମାନେ ସଂସ୍କାର କରି, ପୂଜା କରିଥିଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଏହିଠି ମିଳେ।
ଦେଂଵତେଭ୍ଯଃ ପିତୃଭ୍ଯଶ୍ଚ ମହାଯୋଗିଭ୍ଯ ଏଵ ଚ
ଦେବମାନେ, ପିତୃମାନେ ଏବଂ ମହାଯୋଗୀମାନେ—
ଆଦ୍ଧେ ଽଵସାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ଯ ତ୍ରିରାଵୃତ୍ତଂ ଜପେତ୍ସଦା
ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଶେଷରେ, ସେହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ସଦା ତିନିଥର ପଠିବା ଉଚିତ।
କ୍ଷିପ୍ରମାଯାନ୍ତି ପିତରୋ ରକ୍ଷାଂସି ପ୍ରଦ୍ରଵନ୍ତି ଚ
ପିତୃମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଭୂତମାନେ ଭଗିଯାନ୍ତି।
ପଠ୍ଯମାନଃ ସଦା ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନିଯତୈର୍ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ
ସଂୟମୀ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞମାନେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଏହା ପଠନ୍ତି—
ଵୀର୍ଯଶୌର୍ଯାର୍ଥସତ୍ତ୍ଵାଶୀରାଯୁର୍ବୁଦ୍ଧିଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଏହା ଶକ୍ତି, ସୌର୍ୟ, ଧନ, ପ୍ରାଣଶକ୍ତି, ଆଶୀର୍ବାଦ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ସପ୍ତର୍ଚିଷଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ଶୁଭମ୍
ମୁଁ ସପ୍ତରଶ୍ମି ମନ୍ତ୍ରକୁ କହିବି, ଯାହା ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ନମସ୍ଯାମି ସଦା ତେଷାଂ ଧ୍ଯାନିନାଂ ଯୋଗଚକ୍ଷୁଷାମ୍
ଯେଉଁ ଧ୍ୟାନୀମାନେ ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ସପ୍ତର୍ଷୀଣାଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ତାନ୍ନମସ୍ଯାମି କାମଦାନ୍
ସପ୍ତ ଋଷି ଏବଂ ପିତୃମାନେ, ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ତାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ଵୈ ପିତୃମତ୍ସୁ ଵିଧିଷ୍ଵପି
ସେମାନେ ଏବଂ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିୟମ ଅଛି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରିଛି।
ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵ୍ଯୋଶ୍ଚ ସଦା ନାମସ୍ଯାମି କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି ଦିବ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ତ୍ରାତାରଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ନମସ୍ଯାମି ପିତାମହାନ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପିତାମହମାନେ ପ୍ରତି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯୋଗେଶ୍ଵରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସଦା ନମସ୍ଯାମି କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି ଯୋଗେଶ୍ୱରମାନେ ପ୍ରତି ସଦା ନମସ୍କାର କରେ।
ସ୍ଵଯଂଭୁଵେ ନମଶ୍ଚୈଵ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଯୋଗଚକ୍ଷୁଷେ
ମୁଁ ସ୍ୱୟଂଭୁ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଯୋଗ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା, ସେମାନେ ପ୍ରତି ନମସ୍କାର କରେ।
ଅନ୍ନମାଯୁଃ ସୁତାଶ୍ଚୈଵ ଦଦତେ ପିତରୋ ଭୁଵି
ପିତୃମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଖାଦ୍ୟ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ସପ୍ତାର୍ଚି ଷଂ ଜପେଦ୍ଯସ୍ତୁ ନିତ୍ଯମେଵ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ନିତ୍ୟ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ସପ୍ତାର୍ଚି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ—
ଯତ୍କିଞ୍ଚିତ୍ପଚ୍ଯତେ ଗେହେ ଭକ୍ଷ୍ଯଂ ଵା ଭୋଜ୍ଯମେଵ ଵା
ଘରେ ଯେଉଁଠି କିଛି ରନ୍ଧାଯାଏ, ଖାଇବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ଭୋଜନ ପାଇଁ—
କ୍ରମଶଃ କୀର୍ତଯିଷ୍ଯାମି ବଲିପାତ୍ରାଣ୍ଯତଃ ପରମ୍
ମୁଁ ପ୍ରତିକ୍ରମାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବଳିପାତ୍ର ବିଷୟରେ କଥା କହିବି।
ପଲାଶେ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସ୍ତ୍ଵମଶ୍ଵତ୍ଥେ ଵସୁଭାଵନା
ପଳାଶ ଗଛରେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚାରିତ୍ର, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛରେ ଧନର ମୂଳ।
ପୁଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଜାଶ୍ଚ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧେ ବୁଦ୍ଧିଃ ପ୍ରଜ୍ଞା ଧୃତିଃ ସ୍ମୃତିଃ
ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ଗଛରେ ପୋଷଣ ଓ ସନ୍ତାନ, ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ଦୃଢତା ଓ ସ୍ମୃତି ଅଛି।
ସୌଭାଗ୍ଯମୁତ୍ତମଂ ଲୋକେ ମାଧୂକେ ସମୁଦାତ୍ଦୃତମ୍
ମାଧୁକ ଗଛରେ ଏହି ଜଗତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଉଭାଗ୍ୟ ଦୃଢ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ।
ପରାଂ ଦ୍ଯୁତିମଥାର୍କେତୁ ପ୍ରାକାଶ୍ଯଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଅର୍କ ଗଛରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚମକ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଅଛି।
କ୍ଷେତ୍ରାରାମତଡାଗେଷୁ ସର୍ଵସସ୍ଯେଷୁ ଚୈଵ ହ
କ୍ଷେତ୍ର, ଉଦ୍ୟାନ, ପୋଖରୀ ଓ ସମସ୍ତ ଫସଲରେ—
ଏତେଷ୍ଵେଵ ସୁପାତ୍ରେଷୁ ଭୋଜନାଗ୍ରମଶେଷତଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୋଜନର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅଛି।
ପିତୃଭ୍ଯଃ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯାନି ସୁଗନ୍ଧାନି ଚ ତତ୍ପରଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖି ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ମାଳା ଦାନ କରେ।
ଗୁଗ୍ଗୁଲାଦୀଂସ୍ତଥା ଧୂପାନ୍ପିତୃଭ୍ଯୋ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଗୁଗ୍ଗୁଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧୂପ ଦାନ କରେ—