ଲୋକେ ଵର୍ଷନ୍ତି ତେ ହ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତେଭ୍ଯଃ ପର୍ଜନ୍ଯସଂଭଵଃ
ଏହି ଜଗତରେ ସେମାନେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ପର୍ଜ୍ଞା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଆପ୍ଯାଯଯନ୍ତି ତେ ଯସ୍ମାତ୍ସୋମଂ ଚାନ୍ନଂ ଚ ଯୋଗତଃ
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ ସୋମ ଓ ଖାଦ୍ୟ ପୁଷ୍ଟି ପାଏ।
ମନୋଜଵାଃ ସ୍ଵଧାଭକ୍ଷ୍ଯଃ ସର୍ଵକାମପରିଷ୍କୃତାଃ
ମନର ତୁଳନାରେ ତୀବ୍ର, ସ୍ୱଧା ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଏତେ ଯୋଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ତା ଲୋକାନ୍ସୁଦର୍ଶନାନ୍
ଏମାନେ ଯୋଗକୁ ଛାଡ଼ି, ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ତତୋ ଯୁଗସହସ୍ରାନ୍ତେ ଜାଯନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନଃ
ତାପରେ, ହଜାର ଯୁଗ ଶେଷରେ, ବ୍ରହ୍ମ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମହାଯୋଗବଲେନ ଚ
ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟକୁ ଛାଡ଼ି, ବଡ଼ ଯୋଗ ଶକ୍ତିରେ।
ଉତ୍ସୃଜ୍ଯ ଦେହଜାଲାନି ମହାଯୋଗବଲେନ ଚ
ମହାଯୋଗର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେହର ପାଞ୍ଜାର ଛାଡ଼ି ଦେଇଥାନ୍ତି।
କ୍ରିଯଯା ଗୁରୁପୂଜାଭିର୍ଯାଗଂ କୁର୍ଵନ୍ତି ଯତ୍ନତଃ
କ୍ରିୟା ଓ ଗୁରୁଙ୍କର ପୂଜା ସହିତ, ସେମାନେ ଯଥାଯଥ ଉତ୍ସାହରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି।
ଆପ୍ଯାଯଯନ୍ତି ଯୋଗେନ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଯେନ ଜୀଵତି
ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ତିନି ଲୋକକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଚାଲିଥାଏ।
ପିତୄଣାଂ ହି ବଲଂ ଯୋଗୋ ଯୋଗାତ୍ସୋମଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ
ପିତୃମାନେ ଯୋଗରେ ଶକ୍ତି ପାଆନ୍ତି; ଯୋଗରୁ ସୋମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଏକସ୍ତାନପି ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞଃ ସର୍ଵାନର୍ହତି ତଚ୍ଛୃଣୁ
ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା ଏକ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ଏକସ୍ତାନ୍ସ୍ନାତକଃ ପ୍ରିତଃ ସର୍ଵାନର୍ହତି ତଚ୍ଛୃଣୁ
ନୂତନ ସ୍ନାତକ ଯେଉଁଠି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ଶୁଣ।
ଯୋଗାଚାର୍ଯେଣ ଯଦ୍ଭୁକ୍ତଂ ତ୍ରାଯତେ ମହାତୋ ଭଯାତ୍
ଯୋଗ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଯାହା ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ତାହା ବଡ଼ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରିସହସ୍ରେଣ ଯୋଗ ଏଵ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ହଜାର ଜଣ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗ ଏକାଠି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ନାନ୍ଯତ୍ର ତାରଣଂ ଦାନଂ ଯୋଗେଷ୍ଵାହ ପ୍ରଜାପତିଃ
ପ୍ରଜାପତି କହନ୍ତି, ଯୋଗ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମୋକ୍ଷ କିମ୍ବା ଦାନ ନାହିଁ।
ପୁତ୍ରୋ ଵାପ୍ଯଥ ଵା ପୌତ୍ରୋ ଧ୍ଯାନିନଂ ଭୋଜଯିଷ୍ଯତି
ପୁଅ କିମ୍ବା ପଉତା ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଧ୍ୟାନରତ ଜଣକୁ ଭୋଜନ ଦେଉ।
ତଦଲାଭେ ଉଦସୀନଂ ଗୂହସ୍ଥମପି ଭୋଜଯେତ୍
ଏମିତି ଜଣ ନ ମିଳିଲେ, ନିରଲସ୍ତ କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଜଣକୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେଉ।
ଧ୍ଯାନଯୋଗୀ ପରସ୍ତସ୍ମାଦିତି ବ୍ରହ୍ମାନୁଶାସନମ୍
ଧ୍ୟାନ ଯୋଗରେ ଥିବା ଜଣ ସମସ୍ତଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉପଦେଶ।
ଭାଵଯନ୍ସର୍ଵଲୋକାନ୍ଵୈ ସ୍ଥିତ ଏଷ ଗଣଃ ସଦା
ଏହି ଦଳ ସଦା ସ୍ଥିର ରହି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରେ।
ସଂତତିଂ ସଂସ୍ଥିତିଂ ଚୈଵ ଭାଵନାଂ ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ସେମାନଙ୍କର ବଂଶ, ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଧ୍ୟାନ କ୍ରମକ୍ରମେ ହୁଏ।
ଉପୋଦ୍ଧାତପାଦେ ପିତୃକଲ୍ପୋ ନାମ ନଵମୋ ଽଧ୍ଯାଯଃ
ଉପୋଦ୍ଧାତ ପାଦରେ 'ପିତୃକଳ୍ପ' ନାମକ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଚତ୍ଵାରୋ ମୁର୍ତ୍ତିମନ୍ତଶ୍ଚ ତ୍ରଯସ୍ତେଷାମମୂର୍ତ୍ତଯଃ
ଚାରି ଜଣ ରୂପଧାରୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନି ଜଣ ନିରାକାର।
ଯାଵୈ ଦୁହିତରସ୍ତେଷାଂ ଦୌହିତ୍ରାଶ୍ଚେଵ ଯେ ସ୍ମୃତାଃ
ସେମାନଙ୍କର କନ୍ୟାମାନେ ଓ ଯେଉଁମାନେ ଦୌହିତ୍ର ଭାବେ ସ୍ମୃତ, ସେମାନେ,
ଅମୂର୍ତ୍ତଯଃ ପିତୃଗଣାସ୍ତେ ଵୈ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରଜାପତେଃ
ନିରାକାର ପିତୃଗଣମାନେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ପୁଅ।
ଏତେ ଵୈ ପିତରସ୍ତାତ ଯୋଗାନାଂ ଯୋଗଵର୍ଧନାଃ
ଏହିମାନେ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଯୋଗର ଶକ୍ତିକୁ ବଢାଇଥିବା ପୂର୍ବଜମାନେ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧୈରାପ୍ଯାଯିତାସ୍ତେ ଵୈ ସୋମମାପ୍ଯାଯଯନ୍ତି ଚ
ଶ୍ରାଦ୍ଧର ଦାନରେ ପୋଷିତ ହେଇ, ସେମାନେ ସୋମକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।
ଏତେଷାଂ ମାନସୀ କନ୍ଯା ମେନା ନାମ ମହାଗିରେଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା କନ୍ୟା ମେନା, ମହାପାହାଡ଼ର ଝିଅ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ପର୍ଵତପ୍ରଵରଃ ସୋ ଽଥ କ୍ରୈଞ୍ଚଶ୍ଚାସ୍ଯ ଗିରେଃ ସୁତଃ
ସେ ମହାପାହାଡ଼ର ମୁଖ୍ୟ, ପର୍ବତ ଏବଂ କ୍ରଉଞ୍ଚ ତାଙ୍କର ପୁଅ।
ଅପର୍ଣାମେକପର୍ଣାଂ ଚ ତୃତୀଯାମେକପାଟଲାମ୍
ଅପର୍ଣ୍ଣା, ଏକପର୍ଣ୍ଣା ଏବଂ ତୃତୀୟ ଏକପାଟଳା—ଏହିମାନେ ତାଙ୍କର ନାମ।
ଆଶିତେ ଦ୍ଵେ ଅପର୍ଣା ତୁ ହ୍ଯନିକେତା ତପୋ ଽଚରତ୍
ଏହି ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟରୁ ଅପର୍ଣ୍ଣା ଘରବାହାରେ ରହି, ଖାଇବା ଛାଡ଼ି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।