ଜ୍ଞେଯା ଵକ୍ରାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଵକ୍ରଗାଃ କାମରୂପିଣଃ
ବାକ୍ର ପିଶାଚମାନେ ବାଙ୍କା ଚଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି,
ନିତୁନ୍ଦକାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ତିଲଭକ୍ଷାଃ ପ୍ରିଯାସୃଜାଃ
ନିତୁଣ୍ଡକ ପିଶାଚମାନେ ତିଳ ଭୋଜନରେ ଆସକ୍ତ ଓ ରକ୍ତ ପ୍ରେମୀ,
ପିଶାଚାର୍ କମର୍କାସ୍ତେ ଵୃକ୍ଷଵାସୋଦନପ୍ରିଯାଃ
କମର୍କ ପିଶାଚମାନେ ଗଛରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭାତ ଭଲପାଆନ୍ତି,
ମୁଞ୍ଚନ୍ତି ପାଂଶୁମଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ପିଶାଚାଃ ପାଂଶଵସ୍ତୁ ତେ
ପାଂଶବ ପିଶାଚମାନେ ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଧୂଳି ଛାଡନ୍ତି,
ଉପଵୀରାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଶ୍ମଶାନାଯତନାଃ ସଦା
ସେହି ପିଶାଚମାନେ ସଦା ଶ୍ମଶାନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର କେହି ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ନାହିଁ।
ଉଲୂଖଲୈରାଭରଣା ରତ୍ନଧାରାଶ୍ଚ ତେ ଖଲାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଗହଣା ଉଲୁଖଳରୁ ବନାଯାଇଥାଏ, ତାଙ୍କର ମଣିର ଧାରା ମିଥ୍ୟା।
ହସ୍ତ୍ଯୁଷ୍ଟ୍ରସ୍ଥୂଲଶିରସୋ ଵିନତୋଦ୍ଧତପିଣ୍ଡିକାଃ
ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହାତୀ ଓ ଉଠର ଭଳି ବଡ଼, ଗାଁଠି ଓ ହାତପା ଉଠା ଓ ଭାଙ୍ଗା।
ସୂକ୍ଷ୍ମାସ୍ତୁ ରୋମଶାଃ ପିଙ୍ଗା ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟାଶ୍ଚରନ୍ତି ଯେ
କେହି ସୂକ୍ଷ୍ମ, କେହି ଲୋମଶ, କେହି ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର; କେହି ଦେଖାଯାନ୍ତି, କେହି ଦେଖାଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଘୁରିବାକୁ ଥାନ୍ତି।
ଆକର୍ଣାଦ୍ଦାରିତାସ୍ଯାଶ୍ଚ ଲଂବଭ୍ରୂସ୍ଥୂଲନାସିକାଃ
କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଟିଯାଇଥିବା ମୁହଁ, ଲଟକୁଥିବା ଭୃକୁଟି ଓ ମୋଟା ନାକ।
ହସ୍ତପାଦାକ୍ରାନ୍ତତୁଣ୍ଡା ହ୍ରସ୍ଵକାଃ କ୍ଷିତିଦୃଷ୍ଟଯଃ
ହାତ ଓ ପା ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଢାକିଥାଏ, ଦେହରେ ଛୋଟ, ଭୂମିକୁ ଦେଖି ରହନ୍ତି।
ପୃଷ୍ଠତଃ ପାଣି ପାଦାଶ୍ଚ ପୃଷ୍ଠତୋ ଵାତରଂହସଃ
ସେମାନଙ୍କର ହାତ ଓ ପାଛଳେ, ପଛରୁ ବାତାସର ଗତିରେ ଚାଲନ୍ତି।
ନଗ୍ନକା ହ୍ଯନିକେତାଶ୍ଚ ଲଂବଶେଫ ଆଣ୍ଡପିଡକାଃ
ସେମାନେ ନଗ୍ନ, ଘରନାହିଁ, ଲଟକୁଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଓ ଫୁଲିଯାଇଥିବା ଅଣ୍ଡ।
ଷୋଡଶୈତା ହି ଜାତ୍ଯସ୍ତାଃ ପିଶାଚାନାଂ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ଏହି ଛଉଦଶ ପିଶାଚ ପ୍ରକାରକୁ ତାଙ୍କର ଜାତି ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମା ତେଭ୍ଯୋ ଵରଂ ପ୍ରାଦାତ୍କାରୁଣ୍ଯାଦଲ୍ପଚେତସଃ
ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଦେଖି, କରୁଣାବଶତଃ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ।
ସଂଧ୍ଯେ ଉଭେ ପ୍ରଚାରଂ ଚ ସ୍ଥାନାନ୍ଯାଜୀଵମେଵ ଚ
ସେମାନେ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଚଳାଚଳ, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ ଓ ଜୀବିକା ଲାଗି ପାଇଲେ।
ଵିଧ୍ଵସ୍ତାନି ଚ ଯାନି ସ୍ଯୁରନାଚାରୋଷିତା ନି ଚ
ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଭଙ୍ଗା ଅଥବା ଅନାଚାରୀମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର।
ରାଜମାର୍ଗୋପରଥ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଷ୍କୁଟାଶ୍ଚତ୍ଵରାଣି ଚ
ରାଜପଥ, ଗଲି, ଗୁପ୍ତ ରାସ୍ତା ଓ ଚଉକ ତାଙ୍କର ଚଳାଚଳ ସ୍ଥାନ।
ପଥୋ ନଦ୍ଯୋ ଽଥ ତୀର୍ଥାନି ଚୈତ୍ଯଵୃକ୍ଷା ମହାପଥମ୍
ପଥ, ନଦୀ, ତୀର, ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ ଓ ବଡ଼ ରାସ୍ତା ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ରହନ୍ତି।
ଅଧାର୍ମିକୋ ଜନସ୍ତେଷାମା ଜୀଵୋ ଵିହିତଃ ସୁରୈଃ
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଧର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କର ଜୀବନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତୋପଧିସଂଧାନାଶ୍ଚୋରା ଵିଶ୍ଵାସଘାତିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକୃତିରୁ ଚତୁର, ଚୋର ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି।
ଆରଭ୍ଯନ୍ତେ କ୍ରିଯାଯାସ୍ତୁ ପିଶାଚାସ୍ତତ୍ର ଦୈଵତମ୍
ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେଠି ପିଶାଚମାନେ ଦେବତା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାନ୍ତି।
ଧୂପୈର୍ହାରିଦ୍ରକୃସରୈସ୍ତିଲଭକ୍ଷଗୁଡୌଦନୈଃ
ଧୂପ, ହଳଦି ଭାତ, ତିଳ ମୁଢି, ଗୁଡ଼ ଭାତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପୂଜିତ।
ଏଵସୁକ୍ତାସ୍ତୁ ବଲଯସ୍ତ୍ଵେଷାଂ ଵୈ ପର୍ଵସଂଧିଷୁ
ଏଭଳି ତାଙ୍କର ସେନାମାନେ ପାହାଡ଼ର ସଂଧିସ୍ଥଳୀରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
ସର୍ଵଭୂତପିଶାଚାନାଂ ଗିରୀଣାଂ ଶୂଲପାଣିନାମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀ, ଭୂତ, ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ଏବଂ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ।
ଦ୍ଵୀପିନଶ୍ଚ ସୁତାସ୍ତସ୍ଯାଃ ଶ୍ଵାପଦାଶ୍ଚାମିଷାଶିନଃ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱୀପବାସୀ, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ମାଂସ ଖାଇଥିବା ପଶୁ।
ତସ୍ଯା ଦୁହିତରଃ ପଞ୍ଚ ତାସାଂ ନାମାନି ମେ ଶୃଣୁ
ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ଝିଅ ଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କର ନାମ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ଅନୁଵୃତ୍ତା ଚ ଵିଜ୍ଞେଯା ତାସାଂ ଵୈ ଶୃଣୁତ ପ୍ରଜାଃ
ସେମାନଙ୍କର ବଂଶଜମାନେ 'ଅନୁବୃତ୍ତା' ଭାବରେ ଜଣାଯାନ୍ତି; ଏବେ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।
ଇତ୍ଯେଵମାଦିର୍ହି ଗଣୋ ମୈନୋ ଵିସ୍ତୀର୍ଣ ଉଚ୍ଯତେ
ଏହିପରି ଭାବରେ ମୈନା ନାମକ ବଡ଼ ଗୋଷ୍ଠୀର ଆରମ୍ଭ ଏଭଳି ହେବାକୁ କୁହାଯାଏ।
ଉଗ୍ରାଶ୍ଚ ଶିଶୁମାରାଶ୍ଚାମୀନାଶ୍ଚୈତାନ୍ଵ୍ଯଜାଯତ
ସେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ, ଘରିଆଳ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଛ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତଥା ଶଙ୍ଖଵିକାରାଣି ଜନଯାମାସ ନୈକଶଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ ସେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଶଂଖ ପ୍ରଜାତି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।