ଉପଵୀରଶ୍ଚ ଵୀରା ଚ ହ୍ଯୁଲୂଖଲ ଉଲୂଖଲୀ
ଉପବୀର ଓ ବୀରା, ଉଲୁଖଳ ଓ ଉଲୁଖଳୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ପାଣିପାତ୍ରଃ ପାଣିପାତ୍ରୀ ପାଂଶୁଃ ପାଂଶୁମତୀ ତଥା
ହାତର ପାତ୍ର ଓ ହାତର ପାତ୍ରୀ, ଧୂଳି ଓ ଧୂଳିମତୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ବାଲାଦଃ କେଷଣାଦୀ ଚ ପ୍ରସ୍କନ୍ଦଃ ସ୍କନ୍ଦିକା ତଥା
ନିରକେଶ ଓ କେଶବତୀ, ପ୍ରସ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଓ ପ୍ରସ୍ରବଣ କରୁଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ଅଜାମୁଖା ପକ୍ରମୁଖାଃ ପୂରଣଃ ସ୍କନ୍ଦିନସ୍ତଥା
ଅଜାମୁଖୀ, ପକ୍ରମୁଖୀ, ପୂରଣ କରୁଥିବା ଓ ସ୍କନ୍ଦର ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ଉପଵୀରୋଲୂଖଲିକା ଅର୍କମର୍କାଃ କୁଷଣ୍ଡିକାଃ
ଉପବୀର, ଉଲୁଖଳୀ, ଆର୍କ ଓ ଆର୍କା, ଏବଂ କୁଷଣ୍ଡିକାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ସୂଜୀମୁଖୋଚ୍ଛେଷଣାଦାଃ କଲାନ୍ଯେତାନି ଷୋଡଶ
ସୁଇ ଧରୁଥିବା ଓ କାଟୁଥିବାମାନେ—ଏହି ଷୋଳ ଶାଖା ଅଟୁଟ ରହିଲେ,
ପିଶାଚାସ୍ତେ ପିଶାଚ୍ଯସ୍ତାଃ ସକୁଲ୍ଯାଃ ସଂପ୍ରଜଜ୍ଞିରେ
ଏହି ପିଶାଚ ଓ ପିଶାଚୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ, ଜନ୍ମ ନେଲେ,
ଅତସ୍ତେଷାଂ ପିଶାଚାନାଂ ଲକ୍ଷଣାନି ନିବୋଧତ
ଏବେ ଏହି ପିଶାଚମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଶୁଣ,
ତିର୍ଯ୍ଯଗଙ୍ଗାଃ ପାରୁଷଦାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ହ୍ଯଜାମୁଖାଃ
ଅଜାମୁଖୀ ପିଶାଚମାନେ ବେଶି ରୁଷ୍ଟ ଓ ବାଙ୍କା ଚାଲିଥିବା ହୁଅନ୍ତି,
କୁଷଣ୍ଡିକପିଶାଚାସ୍ତେ ପ୍ରିଯଭକ୍ଷାଃ ସଦାମିଷାଃ
କୁଷଣ୍ଡିକା ପିଶାଚମାନେ ସଦା ମାଂସ ଭୋଜନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି,
ଜ୍ଞେଯା ଵକ୍ରାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଵକ୍ରଗାଃ କାମରୂପିଣଃ
ବାକ୍ର ପିଶାଚମାନେ ବାଙ୍କା ଚଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି,
ନିତୁନ୍ଦକାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ତିଲଭକ୍ଷାଃ ପ୍ରିଯାସୃଜାଃ
ନିତୁଣ୍ଡକ ପିଶାଚମାନେ ତିଳ ଭୋଜନରେ ଆସକ୍ତ ଓ ରକ୍ତ ପ୍ରେମୀ,
ପିଶାଚାର୍ କମର୍କାସ୍ତେ ଵୃକ୍ଷଵାସୋଦନପ୍ରିଯାଃ
କମର୍କ ପିଶାଚମାନେ ଗଛରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭାତ ଭଲପାଆନ୍ତି,
ମୁଞ୍ଚନ୍ତି ପାଂଶୁମଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ପିଶାଚାଃ ପାଂଶଵସ୍ତୁ ତେ
ପାଂଶବ ପିଶାଚମାନେ ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଧୂଳି ଛାଡନ୍ତି,
ଉପଵୀରାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଶ୍ମଶାନାଯତନାଃ ସଦା
ସେହି ପିଶାଚମାନେ ସଦା ଶ୍ମଶାନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର କେହି ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ନାହିଁ।
ଉଲୂଖଲୈରାଭରଣା ରତ୍ନଧାରାଶ୍ଚ ତେ ଖଲାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଗହଣା ଉଲୁଖଳରୁ ବନାଯାଇଥାଏ, ତାଙ୍କର ମଣିର ଧାରା ମିଥ୍ୟା।
ହସ୍ତ୍ଯୁଷ୍ଟ୍ରସ୍ଥୂଲଶିରସୋ ଵିନତୋଦ୍ଧତପିଣ୍ଡିକାଃ
ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହାତୀ ଓ ଉଠର ଭଳି ବଡ଼, ଗାଁଠି ଓ ହାତପା ଉଠା ଓ ଭାଙ୍ଗା।
ସୂକ୍ଷ୍ମାସ୍ତୁ ରୋମଶାଃ ପିଙ୍ଗା ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟାଶ୍ଚରନ୍ତି ଯେ
କେହି ସୂକ୍ଷ୍ମ, କେହି ଲୋମଶ, କେହି ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର; କେହି ଦେଖାଯାନ୍ତି, କେହି ଦେଖାଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଘୁରିବାକୁ ଥାନ୍ତି।
ଆକର୍ଣାଦ୍ଦାରିତାସ୍ଯାଶ୍ଚ ଲଂବଭ୍ରୂସ୍ଥୂଲନାସିକାଃ
କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଟିଯାଇଥିବା ମୁହଁ, ଲଟକୁଥିବା ଭୃକୁଟି ଓ ମୋଟା ନାକ।
ହସ୍ତପାଦାକ୍ରାନ୍ତତୁଣ୍ଡା ହ୍ରସ୍ଵକାଃ କ୍ଷିତିଦୃଷ୍ଟଯଃ
ହାତ ଓ ପା ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଢାକିଥାଏ, ଦେହରେ ଛୋଟ, ଭୂମିକୁ ଦେଖି ରହନ୍ତି।
ପୃଷ୍ଠତଃ ପାଣି ପାଦାଶ୍ଚ ପୃଷ୍ଠତୋ ଵାତରଂହସଃ
ସେମାନଙ୍କର ହାତ ଓ ପାଛଳେ, ପଛରୁ ବାତାସର ଗତିରେ ଚାଲନ୍ତି।
ନଗ୍ନକା ହ୍ଯନିକେତାଶ୍ଚ ଲଂବଶେଫ ଆଣ୍ଡପିଡକାଃ
ସେମାନେ ନଗ୍ନ, ଘରନାହିଁ, ଲଟକୁଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଓ ଫୁଲିଯାଇଥିବା ଅଣ୍ଡ।
ଷୋଡଶୈତା ହି ଜାତ୍ଯସ୍ତାଃ ପିଶାଚାନାଂ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ଏହି ଛଉଦଶ ପିଶାଚ ପ୍ରକାରକୁ ତାଙ୍କର ଜାତି ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମା ତେଭ୍ଯୋ ଵରଂ ପ୍ରାଦାତ୍କାରୁଣ୍ଯାଦଲ୍ପଚେତସଃ
ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଦେଖି, କରୁଣାବଶତଃ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ।
ସଂଧ୍ଯେ ଉଭେ ପ୍ରଚାରଂ ଚ ସ୍ଥାନାନ୍ଯାଜୀଵମେଵ ଚ
ସେମାନେ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଚଳାଚଳ, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ ଓ ଜୀବିକା ଲାଗି ପାଇଲେ।
ଵିଧ୍ଵସ୍ତାନି ଚ ଯାନି ସ୍ଯୁରନାଚାରୋଷିତା ନି ଚ
ଯେଉଁ ସ୍ଥାନ ଭଙ୍ଗା ଅଥବା ଅନାଚାରୀମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅଧିକାର।
ରାଜମାର୍ଗୋପରଥ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଷ୍କୁଟାଶ୍ଚତ୍ଵରାଣି ଚ
ରାଜପଥ, ଗଲି, ଗୁପ୍ତ ରାସ୍ତା ଓ ଚଉକ ତାଙ୍କର ଚଳାଚଳ ସ୍ଥାନ।
ପଥୋ ନଦ୍ଯୋ ଽଥ ତୀର୍ଥାନି ଚୈତ୍ଯଵୃକ୍ଷା ମହାପଥମ୍
ପଥ, ନଦୀ, ତୀର, ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ ଓ ବଡ଼ ରାସ୍ତା ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ରହନ୍ତି।
ଅଧାର୍ମିକୋ ଜନସ୍ତେଷାମା ଜୀଵୋ ଵିହିତଃ ସୁରୈଃ
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଧର୍ମିକ ଲୋକଙ୍କର ଜୀବନ ଦେଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତୋପଧିସଂଧାନାଶ୍ଚୋରା ଵିଶ୍ଵାସଘାତିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରକୃତିରୁ ଚତୁର, ଚୋର ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି।