କୂଟଦନ୍ତାନ୍ମହାଜିହ୍ଵାନ୍ଵିକେଶାନ୍ଵିକୃତାନନାନ୍
ଟେଢ଼ା ଦାଁତ, ବଡ଼ ଜିଭ, ଅସଜ୍ଜିତ କେଶ ଓ ବିକୃତ ମୁହଁ ଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଧନ୍ଵିନୋ ମୁଦ୍ଗରଧରା ନସିଶୂଲଧରାଂସ୍ତଥା
ଧନୁଷ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୁସଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ନାକରେ ଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଅନ୍ନାଦାନ୍ପିଶିତାଦାଂଶ୍ଚ ସୁରାପାନ୍ସୋମପାଂସ୍ତଥା
ଅନ୍ନ ଖାଉଥିବା, ମାଂସ ଖାଉଥିବା, ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ଓ ସୋମପାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,
ନକ୍ତଞ୍ଚରାଃ ଖରସ୍ପର୍ଶା ଘୋରାସ୍ତେଷାଂ ନିଶାଚରାଃ
ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା, କଠିନ ସ୍ପର୍ଶ ଥିବା, ଭୟଙ୍କର—ଏହିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ରାତିରେ ଚଳିଥିବା ଭୂତମାନେ।
ନୈଷାଂ ଭାର୍ଯାସ୍ତି ପୁତ୍ରା ଵା ସର୍ଵେ ତେ ହ୍ଯୂର୍ଧ୍ଵରେତସଃ
ଏମାନଙ୍କର କୌଣସି ଭାର୍ଯ୍ୟା କିମ୍ବା ପୁଅ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା।
ଭଵପାରିଷଦାସ୍ତେ ଵୈ ସର୍ଵେ ଭୂତାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଭୂତମାନେ ଭବଙ୍କର ପାର୍ଷଦ ଭାବେ ପରିଚିତ।
ମିଥୁନେନ ପିଶାଚାଂଶ୍ଚ ଵର୍ଣେନ କପିଶେନ ତୁ
ଏହି ଦମ୍ପତି ସହିତ, କପିଳ ବର୍ଣ୍ଣର ପିଶାଚମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ଯୁଗ୍ମାନି ଷୋଡଶାଦ୍ଯାନି ଵର୍ତ୍ତମାନସ୍ତଦନ୍ଵଯଃ
ପ୍ରଥମ ଷୋଳ ଯୁଗଳ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶଧରା ଥିଲେ,
ଛଗଲଶ୍ଛଗଲା ଚୈଵ ଵକ୍ରୋ ଵକ୍ରମୁଖୀ ତଥା
ଏଠାରେ ଛାଗ ଓ ଛାଗୀ, ବାକ୍ର ଓ ବାକ୍ରମୁଖୀ ଥିଲେ,
ଵିପାଦଶ୍ଚ ଵିପାଦୀ ଚ ଜ୍ଵାଲା ଚାଙ୍ଗାରକସ୍ତଥା
ଅସମାନ ପାଦ ଓ ଅସମାନ ପାଦିନୀ, ଜ୍ୱାଳା ଓ ଅଙ୍ଗାର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ଉପଵୀରଶ୍ଚ ଵୀରା ଚ ହ୍ଯୁଲୂଖଲ ଉଲୂଖଲୀ
ଉପବୀର ଓ ବୀରା, ଉଲୁଖଳ ଓ ଉଲୁଖଳୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ପାଣିପାତ୍ରଃ ପାଣିପାତ୍ରୀ ପାଂଶୁଃ ପାଂଶୁମତୀ ତଥା
ହାତର ପାତ୍ର ଓ ହାତର ପାତ୍ରୀ, ଧୂଳି ଓ ଧୂଳିମତୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ବାଲାଦଃ କେଷଣାଦୀ ଚ ପ୍ରସ୍କନ୍ଦଃ ସ୍କନ୍ଦିକା ତଥା
ନିରକେଶ ଓ କେଶବତୀ, ପ୍ରସ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଓ ପ୍ରସ୍ରବଣ କରୁଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ଅଜାମୁଖା ପକ୍ରମୁଖାଃ ପୂରଣଃ ସ୍କନ୍ଦିନସ୍ତଥା
ଅଜାମୁଖୀ, ପକ୍ରମୁଖୀ, ପୂରଣ କରୁଥିବା ଓ ସ୍କନ୍ଦର ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ଉପଵୀରୋଲୂଖଲିକା ଅର୍କମର୍କାଃ କୁଷଣ୍ଡିକାଃ
ଉପବୀର, ଉଲୁଖଳୀ, ଆର୍କ ଓ ଆର୍କା, ଏବଂ କୁଷଣ୍ଡିକାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ,
ସୂଜୀମୁଖୋଚ୍ଛେଷଣାଦାଃ କଲାନ୍ଯେତାନି ଷୋଡଶ
ସୁଇ ଧରୁଥିବା ଓ କାଟୁଥିବାମାନେ—ଏହି ଷୋଳ ଶାଖା ଅଟୁଟ ରହିଲେ,
ପିଶାଚାସ୍ତେ ପିଶାଚ୍ଯସ୍ତାଃ ସକୁଲ୍ଯାଃ ସଂପ୍ରଜଜ୍ଞିରେ
ଏହି ପିଶାଚ ଓ ପିଶାଚୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ପରିବାର ସହିତ, ଜନ୍ମ ନେଲେ,
ଅତସ୍ତେଷାଂ ପିଶାଚାନାଂ ଲକ୍ଷଣାନି ନିବୋଧତ
ଏବେ ଏହି ପିଶାଚମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଶୁଣ,
ତିର୍ଯ୍ଯଗଙ୍ଗାଃ ପାରୁଷଦାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ହ୍ଯଜାମୁଖାଃ
ଅଜାମୁଖୀ ପିଶାଚମାନେ ବେଶି ରୁଷ୍ଟ ଓ ବାଙ୍କା ଚାଲିଥିବା ହୁଅନ୍ତି,
କୁଷଣ୍ଡିକପିଶାଚାସ୍ତେ ପ୍ରିଯଭକ୍ଷାଃ ସଦାମିଷାଃ
କୁଷଣ୍ଡିକା ପିଶାଚମାନେ ସଦା ମାଂସ ଭୋଜନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି,
ଜ୍ଞେଯା ଵକ୍ରାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଵକ୍ରଗାଃ କାମରୂପିଣଃ
ବାକ୍ର ପିଶାଚମାନେ ବାଙ୍କା ଚଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି,
ନିତୁନ୍ଦକାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ତିଲଭକ୍ଷାଃ ପ୍ରିଯାସୃଜାଃ
ନିତୁଣ୍ଡକ ପିଶାଚମାନେ ତିଳ ଭୋଜନରେ ଆସକ୍ତ ଓ ରକ୍ତ ପ୍ରେମୀ,
ପିଶାଚାର୍ କମର୍କାସ୍ତେ ଵୃକ୍ଷଵାସୋଦନପ୍ରିଯାଃ
କମର୍କ ପିଶାଚମାନେ ଗଛରେ ବାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ଭାତ ଭଲପାଆନ୍ତି,
ମୁଞ୍ଚନ୍ତି ପାଂଶୁମଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ପିଶାଚାଃ ପାଂଶଵସ୍ତୁ ତେ
ପାଂଶବ ପିଶାଚମାନେ ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଧୂଳି ଛାଡନ୍ତି,
ଉପଵୀରାଃ ପିଶାଚାସ୍ତେ ଶ୍ମଶାନାଯତନାଃ ସଦା
ସେହି ପିଶାଚମାନେ ସଦା ଶ୍ମଶାନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର କେହି ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ନାହିଁ।
ଉଲୂଖଲୈରାଭରଣା ରତ୍ନଧାରାଶ୍ଚ ତେ ଖଲାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଗହଣା ଉଲୁଖଳରୁ ବନାଯାଇଥାଏ, ତାଙ୍କର ମଣିର ଧାରା ମିଥ୍ୟା।
ହସ୍ତ୍ଯୁଷ୍ଟ୍ରସ୍ଥୂଲଶିରସୋ ଵିନତୋଦ୍ଧତପିଣ୍ଡିକାଃ
ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ହାତୀ ଓ ଉଠର ଭଳି ବଡ଼, ଗାଁଠି ଓ ହାତପା ଉଠା ଓ ଭାଙ୍ଗା।
ସୂକ୍ଷ୍ମାସ୍ତୁ ରୋମଶାଃ ପିଙ୍ଗା ଦୃଷ୍ଟାଦୃଷ୍ଟାଶ୍ଚରନ୍ତି ଯେ
କେହି ସୂକ୍ଷ୍ମ, କେହି ଲୋମଶ, କେହି ପିଙ୍ଗଳ ରଙ୍ଗର; କେହି ଦେଖାଯାନ୍ତି, କେହି ଦେଖାଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଘୁରିବାକୁ ଥାନ୍ତି।
ଆକର୍ଣାଦ୍ଦାରିତାସ୍ଯାଶ୍ଚ ଲଂବଭ୍ରୂସ୍ଥୂଲନାସିକାଃ
କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଟିଯାଇଥିବା ମୁହଁ, ଲଟକୁଥିବା ଭୃକୁଟି ଓ ମୋଟା ନାକ।
ହସ୍ତପାଦାକ୍ରାନ୍ତତୁଣ୍ଡା ହ୍ରସ୍ଵକାଃ କ୍ଷିତିଦୃଷ୍ଟଯଃ
ହାତ ଓ ପା ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଢାକିଥାଏ, ଦେହରେ ଛୋଟ, ଭୂମିକୁ ଦେଖି ରହନ୍ତି।